Biljarters nemen afscheid van Wim Mol

Door Kor Kegel

De bijeenkomst vond niet plaats in het hospice, maar in het clubgebouw van Het Anker, eveneens aan de Laan van Nieuw Blankenburg, 720 meter voorbij Hospice Nathrine. Eerst haalde Thérèse Mol haar moeder op in Hart van Rozenburg aan de Elzenlaan. Daarna haalde ze met haar jongste zoon William Lloyd haar vader op in het hospice. Op de afgesproken tijd kwamen ze aan in de biljartkantine, waar zich vijftien clubgenoten hadden verzameld – niet rond de drie biljarttafels, maar buiten op een geïmproviseerd terras. Daar zorgde kantinemedewerkster Astrid Balneger dat iedereen van koffie, thee of water werd voorzien.

Op initiatief van penningmeester Cock Mastenbroek en in goed overleg met de 85-jarig Wim Mol was een plechtig en toch feestelijk getint afscheid geregeld. Een flinke en veelbelovende slagroomtaart was zo klaargezet dat Wim Mol de eerste punt kon afsnijden, staande achter zijn vrouw Hennie, gekluisterd aan een rolstoel. De aanwezige biljarters kwamen erbij staan voor een groepsfoto. Wim en Hennie waren diep onder de indruk, geëmotioneerd zelfs. Thérèse zegt dat haar ouders het geweldig vonden en dagen erna nog ontroerd over het afscheid van ‘het biljart’ spraken. Gedurende de bijeenkomst kwamen nog veel andere leden afscheid van Wim nemen.

Cock Mastenbroek zei dat het bij Het Anker en de inwonende biljartverenigingen in de eerste plaats gaat om het sociale contact en vervolgens om het mooie biljartspel. “Dus is het niet meer dan logisch dat we een waardevol moment zoeken om afscheid te nemen van een clubgenoot die altijd enthousiast aanwezig was,” zei hij.

“Ik vind het clubleven hier zo waardevol,” zegt Astrid Balneger, die deze zaterdag de service vanuit de kantine verleende. “De leden kijken naar elkaar om en helpen elkaar. Ik vind het echt mooi dat ze dit georganiseerd hebben.” Ze was de dagen erna nog onder de indruk.

Vandaag, bij het uitkomen van deze krant, zijn Wim en Hennie 61 jaar getrouwd. Een jaar geleden kwam Frank Schellenboom namens de dorpsraad van Rozenburg het diamanten bruidspaar feliciteren en de gebruikelijke attenties bewijzen (een bloemenboeket en wijn met gegraveerde wijnglazen). Op die feestdag hoestte Wim zich kapot. Hij had in het ziekenhuis een dubbele longontsteking opgelopen en had bovendien in zijn werkzame leven asbestkanker gekregen.