KethelSpaland mist promotie maar behoudt honger naar succes

Door Gerard S. Verver

Dat er daarna geen vervolg in de tweede klas was en het Vlaardingse CWO met de hoofdprijs aan de haal ging, heeft binnen de club breeduit pijn veroorzaakt. Ook bij de architect van die mooie reeks. “Natuurlijk had ook ik die pijn. Nu niet meer, maar het heeft wel gespeeld”, geeft trainer Paul van Loenen grif toe. “Vandaar dat ik toen op mijn eerste vrije zaterdag niet elders naar een wedstrijd ben gegaan. Dat doe ik gewoonlijk wel en volg het voetbal op de voet. Ik heb thuis gezegd: regel maar een weekendje uit en kon ik een paar dagen stoom afblazen in een leuk hotelletje.”

Inmiddels staat hij weer helemaal op scherp. Dat was zaterdag al in de bekerwedstrijd tegen Zwarte Pijl, waarvan echter met een nog lang niet complete ploeg met 2-3 werd verloren. Met tal van nieuwe en veelal ook jonge gezichten. “De groep telde vandaag één nieuweling (de van Excelsior M afkomstige Dimitrios Psarakis, red.). Verder zetten we in op jongens van de club. Dat was vandaag ook zichtbaar.”

Overigens gebruikt hij de bekervoetbalreeks niet als verlengde oefenperiode. “Dat is niet mijn bedoeling. Want als het lukt om volgende rondes te halen, krijg je meer weerstand. Dat kunnen we voor de ontwikkeling goed gebruiken.” Anderzijds heeft hij, net als zijn collega’s te maken, met spelers “die nog niet terug zijn of op vakantie gaan. Maar daar zeg ik niks meer over.”

Als iedereen er wel is, “zijn we in de breedte sterker geworden”, is de analyse. “Bovendien kloppen jonge spelers aan de deur en die geef ik in deze fase graag te kans om te laten zien wat ze in hun mars hebben. We gaan er als collectief voor. Jong en ouder. De ploeg heeft ervaren wat het is om aan het kampioenschap te ruiken. Dat maakt gretig. Kampioen word je echter niet zomaar. Daar moet je extra voor willen gaan en van elkaar wat meer verlangen. Daarnaast zitten we in een afdeling waar we iedere week de mouwen moeten opstropen. Geen probleem. Dat is de Kethel-spirit.”