Met vlag, wimpel en vertoon van macht terug in Topklas

“Noem het toeval: precies negen maanden en een dag geleden zaten we bij elkaar om de club op de rails te zetten en weer richting topklasse te leiden”, schetst voorzitter Luqman Tariq de plannenmakerij, die na de pijnlijke degradatie de revival inleidde. “Het is fantastisch, dat de plannen, die we toen maakten uitkomen. Hoe een trotse voorzitter zich dan voelt? Heel trots.” Dat was hij niet alleen. Ook de weer eens in extra grote getale naar Thurlede gestroomde aanhang straalde en zong luidkeels Excelsiors feestsong ‘Çaroline’ mee. De vreugde was ongekend. “Hoe laat het vanavond wordt? Haha daar waag ik me niet aan.”

Zes uur eerder waren captain Roel Verhagen en zijn mannetjesputters aan het herstelwerk begonnen: de weg terug banen naar de plek waar de club ruim veertig jaar speelde en twaalfmaal landskampioen werd. Niemand wil er graag aan herinnerd worden, maar vorig jaar viel in Den Haag op een druilerige zondag het topklasse-doek. Nu scheen de zon.

Toch ging het op het eigen graswicket niet meteen van een leien dakje, merkte ook Verhagen. Uiteindelijk werd 188 bereikt, maar wel met de aan zichzelf gestelde vraag of dat wel genoeg zou zijn. “Het was geen makkelijk wicket. Ik heb er best wel lang gestaan en me geen moment comfortabel gevoeld. Zij stonden een lange periode goed te bowlen. Dat maakte het lastig. Maar we weten wat we zelf bowlend in huis hebben en dat we er een wedstrijd van kunnen maken.”

“We have to go back where we belong”, was de inzet negen maanden geleden. Dat is dus met vlag en wimpel gelukt.