DWS trots op clubgebouw

Niet alleen, omdat het door een ringetje te halen is maar tevens trots voor de wijze waarop het na een financiële hindernisrace toch lukte om het openingsfeestje te vieren. Het sluit “een zwarte periode af”, beschreef voorzitter Elkan de Kraaij de situatie, waarin zijn voorganger Marcel de Kort, die de club twintig jaar leidde, na de eerste paal terecht kwam en gesteund door clubwatcher Huib Zandwijk toch de eindstreep bereikte. Met als veelzeggende trefwoorden: “Bouwput, gemeente, vergunningen, beloftes en regelmatig ontbrekend geld om de aannemer te betalen.”

Het laat bij de direct betrokkenen diepe littekens na. Niemand, die dat had voorzien toen in 2019 begonnen werd met het vervangen van het uit 1952 stammende gebouw, dat er, zoals het beschreven werd, “echt niet meer uitzag” en richting bouwval ging.

Het heeft De Kort en de andere bestuursleden, zo vertelde hij intimi regelmatig, vele slapeloze nachten bezorgd. “Zeker als de verzekering of de aannemer weer eens een rekening stuurde en de penningmeester vertelde, dat het geld ontbrak.” Eigenlijk begon de financiële malheur al eerder. “We hadden vier boilers begroot, maar kregen te horen dat we van gas af moesten. Dus moest er een warmtepomp komen. Die was wél vier keer zo duur.”

Het meeste pijn deed de strijd met de gemeente over het niet nakomen van financiële beloftes. “De wethouder had ons geld toegezegd, maar kreeg ruzie met de gemeenteraad omdat hij vergeten was hen om goedkeuring te vragen. Daarnaast dreigde de aannemer met boetes als we verzuimden om te betalen. En het meest dreigende was dat wij als bestuursleden hoofdelijk aansprakelijk waren. Het zal je maar gebeuren dat de deurwaarder op de stoep staat.”

Zaterdag haalde hij echt opgelucht adem. “Ik heb dikwijls gedacht: jongens, jongens waar zijn we aan begonnen? Het was een vervelende periode. Het is voorbij. Vandaag doet de opening me goed, Ik heb er echt naar uitgekeken. Deze club heeft duidelijk getoond en gedaan waar DWS voor staat: Door Wilskracht Sterk.” (GSV)