‘Even een stukje wandelen’

Achterover leunen past hem niet. “Ik heb een heel druk leven. Om dat in goede banen te leiden en te houden moet ik af en toe ontspannen.” Dat begint veelal al voordat hij aan de eerste bak koffie toe is. “Ik woon achterin de Holy. Daar heb ik de polder als het ware naast de deur en ben meestal al om half zeven op. Dan maak ik met de hond een flink rondje. Dan is mijn hoofd schoon voordat de werkdag begint.” In zijn wat jongere jaren zorgde voetbal en de training voor ontspanning. Dat is verleden tijd. Wel was hij, om de voetballink vast te houden, als teamgenoot uit Victoria04’s derde zondagelftal, nauw betrokken bij de tien RdR-toernooien. 

En dan? Niks doen? Het antwoord op die vraag werd ingevuld tijdens een gezellig borreluurtje met vrienden. Het “zullen we gaan wandelen” viel in goede aarde. “Van origine ben ik geen wandelaar. Totdat we dus besloten om het Rivierenpad te lopen. Die begint in Hoek van Holland en eindigt in het Duitse Kleef. 219 kilometer. Wel in etappes hoor en tijdens het weekend.” Dat is de heren zo goed bevallen, dat ze er dit jaar met de Kustpad-wandeltocht een vervolg aan gaven. Ook vanuit de Hoek en ditmaal tot aan het fietspad van de Afsluitdijk.

“Nederland is zo verschrikkelijk mooi”, weet hij na tig wandelweekenden en tweemaal ruim 200 kilometer. “We lopen door weer en wind, want we laten ons niet afschrikken.” Die schoonheid vindt hij ook in stadswijken. “Zoals in Den Haag in de ambassadewijk. En zelfs Haarlem.” 

De meeste indruk maken de echte wandelgebieden. “Het platteland en stranden. En vergeet de duinen niet. Daar kan het zomaar gebeuren, dat een schaapskudde het pad kruist en je tussen de schapen staat. Wat een ervaring.” Omdat niksdoen hem niet bevalt en komend weekend nog niet ingevuld was gaat hij naar Texel. “Met mijn dochter. Lekker wandelen.”