Henk Seen kreeg als laatste wens een afscheid in stijl bij de McDonald’s

DOOR PETER SPEK

Ruim twintig jaar geleden stapte Henk Seen, toen al ziekelijk, het restaurant binnen van de McDonald’s aan de Westlandseweg op een tijd dat veel Vlaardingers zich nog even omdraaien in bed. In die vroege uurtjes las hij de krant en dronk een kopje koffie. “Het bleef niet bij die ene keer,” zegt zijn partner Maja Jeffkins. “Henk Seen, ondanks dat hij door zijn ziekte moeilijk kon praten, vond in het restaurant een moment om de dag op een positieve manier te beginnen en mensen te ontmoeten.” In de loop van de jaren bouwde Henk Seen een hechte vriendenkring op van mensen die ook even langskwamen om de krant te lezen en een kopje koffie te drinken. Peter de Bruijn, die ook in de vroege ochtenduren op zijn fiets stapt richting de McDonald’s om de krant en een kopje koffie te drinken om de dag te beginnen, kijkt met respect terug op de ontmoetingen met Henk Seen. “Meestal zaten wij niet samen aan een tafeltje, maar als er iets persoonlijks was te bespreken, als daar behoefte aan was, schoof ik aan. Ook andere gasten die dit tijdstip aangrepen om de dag te beginnen, luisterden mee en zo ontstond er een hecht groepje”, zegt Peter de Bruijn. Na zijn overlijden werd als eerbetoon aan Henk Seen in het restaurant een speciaal tafeltje ingericht als nagedachtenis. “Ook de lijkwagen stopte op de dag van de begrafenis even bij het restaurant en dat was wel erg indrukwekkend”, zegt Peter de Bruijn.