Op de Pijp met... Joke de Jong

Van wie ben jij er één?

Ik ben een Grootscholten. Een ‘echte’ Westlandse naam die echter oorspronkelijk uit Duitsland komt, zo leert ons familieboek. Zelf kom ik uit Naaldwijk. Geboren in een echt tuindersgezin met acht kinderen; ik heb nog vijf broers en twee zussen. Mijn vader had van alles: druivenkassen, warenhuizen en plat glas… Dat noemen ze ‘gemengde teelt’. Later richtte hij zich meer op tomaten en chrysanten, oftewel “de combi teelt”.

En als tuindersdochter help je mee…

Altijd! We werden ‘degelijk opgevoed’, zoals dat heet. Daarom heb ik na de Bernadetteschool de huishoudschool gedaan, waar je koken en naaien leerde. Ik heb vervolgens ook nog de coupeuse-opleiding gedaan. Tuindersdochter zijn betekende ook om 6.00 uur de tuin in tot schafttijd, daarna door tot het warme eten en vervolgens de hele middag tot 18.00 uur weer in de tuin. Dat waren lange dagen en dit zes dagen per week. Toen ik als jongere gevraagd werd om leidster bij de Kabouters te worden, maakte mijn vader nog bezwaar, want er moest op zaterdag gewerkt worden. Mijn moeder zei toen; ‘laat die meid gaan….’. Zodoende ging ik ‘als leidster’ met natte haren ‘s middags naar een groep kabouters in het Binnenhof in Naaldwijk. Dat it vond ik erg leuk. Om nog een zakcentje te verdienen, ging ik op zondagavond na het dansen in Joketel nog sla snijden bij de buren. Mijn broer en zus gingen ook mee. En dan in de ochtend weer verder in de tuin bij mijn vader.

Joketel… Heb je daar Gerard ontmoet?

Ja. Joketel was een katholieke instelling voor jongeren. In mijn tijd moest je echt nog een pasje laten zien dat je katholiek was. Mijn jongere broers en zus hoefden dat niet meer. Gerard is er één van transportbedrijf Leo de Jong & Zn. Hij heeft zijn leven lang op de vrachtwagen gereden. Via Gerard zijn vader kwamen wij vrij snel aan een nieuwbouwhuis in de Maasdijk. Zodoende zijn wij in de Maasdijk terecht gekomen. Inmiddels al 57 jaar.

En echt een Maasdijkse geworden?

Ja. In het begin was het wennen, maar inmiddels wonen we met veel plezier hier. Maasdijk is echt een fijn dorp waar je elkaar groet op straat, veel mensen ken ik van gezicht.

Dus Gerard was niet veel thuis…

Ik heb de kinderen alleen grootgebracht, mag ik wel zeggen. En dat vond ik niet erg, het ging vanzelf! Naast het gezin heb ik veel vrijwilligerswerk gedaan. Daarvoor heb ik in 2020 een lintje gekregen.

Wat voor vrijwilligerswerk?

Dat begon eerst bij de kerk met schoonmaken. Al gauw ging ik het parochiebestuur in. Vervolgens werd ik wijkcontactpersoon en bracht ik de kerkboekjes, verjaardagskaarten en de Kerkbalans rond in ‘mijn’ wijken en dat doe ik nog steeds. Vanaf 1988 maak ik deel uit van de bloemengroep, deze groep bestaat uit zes personen en ieder heeft zo zijn taak en ik coördineer dat. Tijdens de jaargetijden doen wij het volgende: gedurende de vastentijd staat er voor het altaar een ‘woestijntje’ met cactussen tot Palmpasen. Met het Hoogfeest van Pasen wordt de kerk mooi versierd met witgele bloemen. In de zomer wisselen we geregeld van bloemen. Tijdens de adventstijd komt er een adventskrans met vier kaarsen en paarse linten. Die blijft staan tot de Kerst. Tijdens de kerstperiode wordt er een mooie kerstboom met lichtjes geplaatst en er wordt een kerststal neergezet. De kerk is dan weer mooi versierd.

Je bent ook bekend als collectant…

Ja, o.a. voor het Prinses Beatrix spierfonds, daar heb ik 15 jaar lang de coördinatie voor gedaan.

Is collecteren lastig?

Voor mij niet, want ik vroeg meestal om mijn ‘eigen’ wijken, waar de mensen mij wel kenden. Door de tijd heen liep je soms wel tegen dingen aan, maar ach, je krijgt ook leuke reacties. Twee jaar geleden ben ik er mee opgehouden, want ik vond het toen wel mooi geweest.

En je bridget…

Ik ben voorzitter van de Bridgeclub Maasdijk. Al sinds 2011. We spelen op vrijdagmiddag in de Prinsenhof. We beginnen om 13.30 uur, tot 16.30 uur.

Wat is jouw rol in de vereniging?

Het is bestuurswerk. Dus dat betekent onder andere de vergaderingen voorzitten, vrijdagmiddag alles klaar zetten, openen, mededelingen melden en daarna speel ik zelf mee. Vervolgens ruimen we met elkaar alles weer op. Met nieuwjaar sta ik bij de deur om de leden te begroeten en nieuwjaar te wensen.

Hoe kwam je zo bij deze sport?

Ik werd gebeld door een vriendin, omdat zij een advertentie had gezien. In september 1996 ben ik het gaan leren. We kregen les van Hans Saarloos in De Lier. Het leuke is dat ik nog steeds speel met dezelfde partner en ook met hetzelfde groepje van toen.

Wat is er zo leuk aan?

De strijd, de spanning, de gezelligheid en je komt met veel mensen in contact. Het is ook heel goed voor je brein. Je moet snel rekenen, denken en snel beslissen. Want je zit op de klok; binnen een half uur moet je vier spellen spelen. Er zit ook tactiek in; je mag niet spreken, niet wenken, maar je wilt soms wel even communiceren met je partner. En bijblijven is belangrijk. Als je dit gaat leren kom je er vrijwel niet meer vanaf, zo leuk is dit om te doen!

Het is geen makkelijk spel…

Daarom moet je ook blijven spelen en blijven lessen. Bridge speel je per tafel met vier personen en 52 speelkaarten. Iedere speler krijgt 13 kaarten. De spelers worden aangeduid met de windrichtingen: Noord, Oost, Zuid, en West. Noord en Zuid spelen samen en vormen een paar. En Oost en West ook. Het spel zelf bestaat uit twee delen: eerst bieden, dan spelen. Het hoogste bod wordt het contract en bepaalt de kaders voor het spelen: welke kleur troef is, en hoe veel slagen de bieders van het contract beloven te halen. Dertien slagen zijn een puntenscore. Die wordt bijgehouden door de wedstrijdleider. Je score bepaalt ook weer in welke ‘lijn’ je speelt: A, B of C. A is de hoogste, C de laagste.

Dus het is een competitie?

Van september tot eind april spelen we competitie, dan hebben we verschillende drives, zoals de paasdrive, slotdrive, kerstdrive en oliebollendrive. Van mei tot eind augustus houden we zomerbridge, dan is iedereen welkom en spelen we geen competitie.

Is bridgen populair in Westland?

Iedere kern heeft wel een bridgeclub. Behalve Honselersdijk geloof ik. Wij hebben ongeveer 75 leden. Je komt met je vaste partner. Is die er niet dan zoeken we een partner uit één van de andere eenlingen en in geval van nood hebben we een invallijst met mensen die we kunnen bellen. Bij ons komen er naast Maasdijkers ook mensen uit de andere kernen, en zelfs uit Maassluis en Hoek van Holland. Ons oudste lid is 92 en komt uit Hoek van Holland.

Het is wel een spel voor ouderen..

Dat klopt wel. Ik begon in september 1996, toen was ik 53.

Want je had toch niks te doen…

Nou….genoeg te doen hoor! Naast het vrijwilligerswerk zijn we ook regelmatig met vakantie geweest. Twee keer naar familie in Australië en Nieuw Zeeland, met eigen caravan vele jaren op leuke campings gestaan, rondreizen en stedentrips gedaan. Ook diverse cruises gemaakt en verder met onze buren vele fietsvakantie gedaan. Met mijn gezin heb heb ik vele wandelingen gemaakt, o.a. RS tochten. En twee maal heb ik de vierdaagse van Nijmegen gelopen. Voor aankomende zomer staat er een riviercruise over de Rijn door Duitsland gepland, samen onze dochters.