Op de pijp met... Ap Heus

Tekst: Esdor van Elten / Foto’s: Ton van Zeijl

Ap Heus (64), beter bekend als Ap Snaar. Gitaarverkoper, -reparateur maar bovenal gitaarspeler. De werkbank en het podium zijn de plekken waar hij zich het meest thuis voelt. “Het gaat om de passie voor muziek.” Ap woont samen met Tineke van Holsteijn in ‘s-Gravenzande. Ze hebben drie kinderen en vier kleinkinderen.

Waar kom je vandaan?

Ik ben een geboren Breeje Durper. Mijn vader zat in de handel. Hij verkocht pootaardappelen over de hele wereld. Muzikaal was hij dan weer niet. Ik denk dat dat een generatie heeft overgeslagen, want mijn opa speelde viool en piano. Zelf kreeg ik van mijn vader op mijn twaalfde de keus voor een sinterklaascadeau: een windbuks of een gitaar. Ik ben blij dat ik de gitaar heb gekozen. Mijn broer is ook muzikaal: die is drummer. Ik heb zowel de handelsgeest van mijn vader als de muzikale creativiteit van mijn opa en die combinatie zie je niet zo vaak.

Wilde je dan ook verder met de muziek?

Nou, dat was niet direct een optie. Mijn vader vond dat ik een vak moest leren. Maar school was niet helemaal mijn ding. Na de PWA-school in ‘s-Gravenzande en de LTS (T-stroom) wist ik het niet zo goed. Wim Stolk, die ik kende via de verschillende bandjes waar ik in speelde, zou mij het reclamevak wel leren. Dat was niet helemaal een succes maar het zette me wel op een pad. Ik solliciteerde bij Profimarkt als reclameschilder. Ze vonden me wel geinig, met mijn lange haar en mijn bontjas van het Waterlooplein. Ik kreeg les van Henk Meeder. Die sloeg de technieken er letterlijk met de lineaal in. Maar uiteindelijk heb ik acht jaar als reclameschilder voor Profimarkt gewerkt en het heeft me een levenslange liefde voor schilderen en tekenen meegegeven. Ik doe het nog. Ik kan me daar echt in verliezen. Achteraf had mijn vader dus gelijk. Het is echt lastig geld verdienen als muzikant.

Je bent uiteindelijk wel in de muziekhandel terecht gekomen…

Voor mijn eigen gitaarspullen was ik klant bij Muziekhandel Gerritsen in Den Haag. Er ontstond een band en op een gegeven moment vroegen ze of ik niet bij hen wilden komen werken. Zo startte mijn carrière in de muziekhandel. Een mooie tijd waarin ik kennismaakte met veel bekende gitaristen. Ooit belde Barry Hay van Golden Earring me vanuit de auto: “Die Gretsch in de etalage, zet die even voor me opzij. Dan komt mijn manager hem straks wel betalen.” En dat gebeurde dan ook. Hij kocht de gitaar zonder hem te hebben geprobeerd of zelfs maar van dichtbij te hebben gezien. Zo ging dat.

Wat is een goede gitaar?

Slechte gitaren koop je niet zoveel meer. Maar uiteindelijk gaat het ook niet om de gitaar, maar om degene die erachter zit. Tachtig procent van het resultaat komt uit je vingers.

Uiteindelijk ben je voor jezelf begonnen…

Op een gegeven moment overleed Jim Gerritsen op jonge leeftijd. Ik heb toen kort even bij Feedback-Servaas gewerkt, maar dat was het niet. Carvin Music Store, bleek iemand te zijn met een gokverslaving. Toen was ik het wel zat en wilde voor mezelf beginnen. Op dat moment werd ik benaderd door Kees Toets. Die wilde meer tijd voor de muziek en zocht iemand voor in de winkel in Honselersdijk. Ik twijfelde. Toetsen? Keyboards? Ik ben een snarenjongen.’ Uiteindelijk stelde ik voor dat ik het zou doen ‘maar dan maak ik er wel een gitarenwinkel van.’ Kees had er vertrouwen in. En terecht. We hebben het samen 15 jaar gedaan. Toen Kees er in 2017 mee stopte, heb ik de winkel helemaal overgenomen en werd het Ap Snaar. Het is maar een kleine winkel, maar meer dan deze ruimte en een werkbank heb ik niet nodig. Gitaarleraar Peter van Elswijk zit hier twee deuren verder. We helpen elkaar.

Is gitaarspelen populair in Westland?

Ik verkoop aardig wat gitaren, en ik repareer en onderhoud er nog meer, dus ja, er zijn veel gitaristen in het Westland. Het gaat een beetje in golven. Tijdens corona zat iedereen thuis en verkocht ik er veel. Daarnaast heb ik natuurlijk ook mijn netwerk in Den Haag. Het is allemaal wel aan het veranderen hoor. Vaste klanten heb je

steeds minder. Jongeren zijn eraan gewend dat ze met een druk op de knop een gitaar thuisbezorgd krijgen. Ik werk nog echt op de ouderwetse manier; je koopt bij mij niet alleen een gitaar die goed speelt maar ook een verhaal erbij. Ik wil graag iets meegeven. Het gaat niet om geld, het gaat om de passie voor de muziek.

En die heb je volop, want je speelt ook veel…

Ik heb van jongs af aan in veel verschillende bands gespeeld; Quasar, Vance.. Ik heb ook projecten gedaan, bijvoorbeeld met Kees Stolze, artistiek leider van theatergroep Het Wilde Westen. Muziek voor toneel. Erg leuk om te doen. Daarnaast speel ik al heel lang met de groep Wooden Paul.

Aparte naam, waar komt die vandaan?

Toen ze met de band begonnen zochten ze een naam. De toenmalige drummer, Paul van Holsteijn, speelde nogal ‘houterig’, dus toen werd het Wooden Paul. Later is hij veel beter geworden. Ik kwam er een paar jaar later bij en we hebben een hele tijd samen gespeeld. Helaas is Paul in 1989 op jonge leeftijd overleden. Elke keer als we ‘A Million Miles Away’ spelen, dragen we het op aan Paul, die op een wolk naar ons kijkt. Zijn vrouw Tineke was ooit mijn buurmeisje. We kenden elkaar goed en zij zorgden ervoor dat ik bij Wooden Paul kon gaan spelen. Ik was toen 15 jaar. In de periode na de de dood van Paul heb ik haar geholpen om door deze zeer zware periode de draad weer op te pakken. Daar bloeide iets moois uit en momenteel zijn we al 33 jaar samen. We spelen op allerlei plekken, tientallen keren per jaar. Aad de Vetten en ik zijn de enigen nog van het eerste uur en kennen elkaar 50 jaar. Maar het vuur is nog steeds niet gedoofd! Verder spelen Inge Clausing (bas) en Hans van der Eijk (drums) nog mee. Met mijn 64 jaar ben ik de jongste.

Welk repertoire spelen jullie?

Wooden Paul is wat je noemt een tribute band. We spelen een drie uur durend programma met muziek van de Ierse gitarist Rory Gallagher. Een fantastische gitarist. Hij is helaas niet oud geworden, maar als je een concert van hem zag kun je dat niet meer vergeten. Ik heb hem drie keer live gezien. De brute energie die daar vanaf kwam. Ongelooflijk. Bij ons spat de energie er ook wel vanaf, dat moet wel als je zijn muziek maakt, maar zoals hij, dat kan bijna niemand. In 2017 zijn we naar Ierland geweest en hebben we onder andere in zijn geboorteplaats Ballyshannon mogen spelen. Met allemaal zestigers in een busje door Ierland, fantastisch. En heel bijzonder dat ze ons daar wilden hebben. Het was een droom die uitkwam.

Jouw ervaring op het podium lijkt me handig in jouw vak.

Het helpt beslist dat je weet wat er op zo’n podium gebeurt. En ik vind het leuk om mijn ervaring over te dragen op nieuwe generaties!

Wil jij ook Op de Pijp of ken je iemand met een mooi verhaal? Mail dan naar redactie.hhw@uitgeverijwestmedia.nl.