Op de pijp met David Devlin en Elise Boekestijn

Tekst: Esdor van Elten / Foto’s: Ton van Zeijl

Dat de gemiddelde Westlander van bier houdt is bepaald geen geheim. Maar David Devlin (41) en Elise Boekestijn (34) weten dat er ànders en beter bier te krijgen is dan het standaard pilsje. “Toen we begonnen dachten we dat we veel wisten, maar achteraf is het een wonder dat we het hebben gered.” David en Elise wonen met drie kinderen in Naaldwijk.

Met wie zit ik hier?

Elise: Ik ben Elise Boekestijn. Geboren in Maassluis maar rond mijn derde naar Naaldwijk verhuisd. Mijn vader zat, heel Westlands, in de scherminstallaties en mijn moeder is ambtelijk secretaris. Zelf wilde ik als kind heel graag piraat worden. Nog steeds eigenlijk. Toen ik ouder werd dacht ik aan vrachtwagenchauffeur. Dat is het allemaal niet geworden. Na de Prins Mauritsschool ben ik naar verschillende scholen geweest, maar ik maakte het best wel bont en heb ze niet afgemaakt. Toen ging ik werken bij Nature’s Pride op Westerlee. Vervolgens heb ik toch nog de kraamzorgopleiding gedaan. Die maakte ik wèl af, maar uiteindelijk heb ik daar niet in gewerkt. Wel in de ouderenzorg.

David: Ik ben een Schot. Geboren in Glasgow maar grotendeels opgegroeid in een klein dorpje met amper dertig huizen nabij Aberdeen. Mijn vader werkte oorspronkelijk in de oliebusiness maar kreeg later zijn eigen bar bij een golfbaan. Zelf heb ik de offshore ook overwogen maar uiteindelijk zag ik daarvan af. Ooit wilde ik architect worden, maar dat is een droom gebleven. Ik schreef me na de middelbare school wel in voor de universiteit maar ik was te laat. Omdat ik geen zin had om een jaar lang niks te doen ben ik met mijn neef bij een oom gaan werken die in Nederland zat. Ik heb vervolgens heel wat verschillende banen versleten in allerlei branches, vervoer, fabriek, bouw… Uiteindelijk kwam ik in de planning terecht en groeide ik door naar een managementfunctie.

Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?

Elise: Toen we collega’s waren bij Freight Line. Het klikte tussen ons. Maar op dat moment hadden we allebei nog een andere relatie. Later contacteerde David mij op mijn verjaardag. We waren op dat moment allebei vrijgezel en zo is het het begonnen. We zijn nu vijfenhalf jaar samen en gaan volgend jaar trouwen.

David: Bij Freight Line werkte ik overigens met heel veel Westlanders. Prima collega’s maar je kwam er toch moeilijk in. Dat veranderde toen we iets met bier gingen doen.

Wiens idee was dat?

Elise: Ik denk dat we samen op het idee kwamen.

David: Elise wilde altijd al graag iets voor onszelf. Horeca lag voor de hand. We zijn echte gezelligheidsmensen die graag een drankje doen of ergens gaan lunchen. Maar een kroeg, dat zagen we weer niet zo zitten.

Waarom niet?

David: Omdat we geen mensen willen volgieten met pils. Dat vinden we helemaal niet interessant. Onze interesse ligt bij craftbeer. Vandaar dat we eerst begonnen met een bierwinkel in de Rembrandtstraat.

Wat is jullie favoriete bier?

Elise: IPA’s en stouts. IPA’s en dan met name New England IPA’s zijn fruitig, hoppig en lichtbitter. Stouts zijn de donkere bieren, vaak met smaken van chocola en espresso, maar hier zijn allerlei varianten op mogelijk. Zo hebben we bieren met bijvoorbeeld pindakaas, stroopwafel of marshmallow smaak. Vatgerijpte varianten zijn ook gaaf, ik hou dan vooral van whisky en smokey barrel aged bieren.

David: Ik hou het meest van IPA’s en Duitse bieren, de Hefe Weizen. We proberen veel bieren uit. Dat kan ook weleens misgaan. Zo kochten we vorig jaar een nieuw bier van Baxbier uit Groningen en Spartacus uit Brazilië, brouwerijen die er goed op staan. Ze hadden samen een bier gebrouwen, dus onze verwachtingen waren hoog, maar het bleek echt niet te drinken.

Elise: Het was net vloeibare kerstboom. je proefde alleen maar den.

David: Er komen steeds nieuwe smaken, nieuwe ideeën op de markt en dat is juist wat ons aantrekt.

Elise: Bovendien zijn veel bieren die we hebben eenmalige brouwsels. Dus wat er nu is, is volgende week misschien weer weg en komt niet weer. Wat we hebben is vaak exclusief en eenmalig en het houdt nooit op. Je moet continu voor zien te blijven. David: Maar dat is het leuke van dit vak.

Maar willen Westlanders het ook?

Elise: De gemiddelde Westlander denkt bij bier vooral aan pils. (We hebben overigens ook ons eigen pils) en aan grote hoeveelheden daarvan. Craftbeer is dan raar en duur. Dus daar moesten we best wel aan trekken.

David: Toch zie ik wel verandering, ook de jongere generatie is meer met goed bier bezig.

Elise: Daarom deden en doen we ook veel proeverijen en dergelijke, om mensen kennis te laten maken met deze bieren. En inmiddels hebben we al een behoorlijke klantenkring die bovendien ook heel trouw èn helpend is. Toen we D.E. Bierbar wilden starten hebben klanten ons ook geholpen met de financiering.

Dat is zeker bijzonder...

David: Wij zijn onafhankelijk van welke brouwer dan ook en dat is bewust. Maar dan is een zaak beginnen natuurlijk wel lastiger. We begonnen met een crowdfunding. Die was binnen tien dagen vol. Vrienden en klanten investeren in ons en krijgen hun geld op termijn terug met een kleine rente. Verder kunnen mensen en bedrijven een tap bij ons sponsoren. Dat loopt ook goed.

Elise: Maar de hulp gaat verder dan dat. Als we bijvoorbeeld een keer personeel tekort komen gebeurt het regelmatig dat een klant inspringt en komt helpen. Daar zijn we enorm blij mee.

Waarom uiteindelijk toch een bar, cg proeflokaal?

Elise: Omdat de winkel toch te beperkt was als het gaat om proeverijen en dergelijke. We hebben lang rondgekeken. Overnemen van De Slimmerick, de Pianobar en de Wijnbar, het is allemaal overwogen. Toen we het eigenlijk al hadden opgegeven kwam Het Tramhuisje vrij. We hebben meteen gebeld en binnen een week waren we eruit.

David: Het grote verschil met de winkel is dat je daar wel advies kunt geven, maar daarna lopen ze je winkel uit en je weet niet hoe het verder gaat. Nu zien we mensen genieten. Ze zitten hier met een paar proefglaasjes een spelletje te doen. Dat is wat we ook graag willen.

Het valt me op dat het allemaal heel internationaal is...

Elise: We hebben hier bieren van over heel de wereld. Meer dan vijftig soorten denk ik, met alle substijlen die er zijn. Uit de VS, uit Schotland, Engeland en Oostenrijk, uit Scandinavië en uit Brazilië. We halen overal dikke bieren vandaan.

En Westlandse bieren?

David: Daar staan we zeker voor open. En ook voor hobbybrouwers. We willen echt een proeftuin zijn voor nieuwe bieren. Kom je product maar promoten. We hebben hier ook maandelijks een brouwer in huis die komt vertellen over zijn of haar bier.

Wie van jullie weet het meest over bier?

David: Het ontloopt elkaar niet veel denk ik.

Elise: Het gebeurt nogal eens dat mensen vragen naar David. Dat is deels logisch, want hij is toch meer het gezicht van de zaak. Maar bij sommigen heerst toch nog het idee dat bier niet voor vrouwen is. Dat is inmiddels echt wel achterhaald hoor.

David: En ook wij leren steeds bij. Toen we begonnen dachten we dat we veel wisten over bier, maar achteraf is het een wonder dat we het hebben gered!

Wil jij ook Op de Pijp of ken je iemand met een mooi verhaal? Mail dan naar redactie.hhw@uitgeverijwestmedia.nl.