Op de pijp met... Fabienne Kwakkenbos

Tekst: Esdor van Elten / Foto’s: Ton van Zeijl

Groeien je spullen je boven het hoofd? Professional Organizer Fabienne Kwakkenbos (39) helpt mensen om rust, ruimte en overzicht te creëren. In je huis, maar vooral in je hoofd. “Ik heb geen toverstafje”. Fabienne woont met haar man Léon en kinderen Thomas en Juliette in Naaldwijk.

Waar kom je vandaan? 

Ik ben zelf een ‘nieuwe Westlander’, want geboren in Den Haag en voornamelijk opgegroeid in Kijkduin. Maar wel met Westlandse roots, want mijn vader was een Poelluker. Daar is de naam Kwakkenbos nog steeds bekend. We zijn een echte kappersfamilie. Mijn opa en oma hadden een kapsalon in de Voorstraat en ook mijn vader, moeder en oom zitten of zaten in dat vak. Mijn oom doet nog steeds het haar van ons gezin.

En jij? 

Nou… in coronatijd heb ik wel het haar van mijn zoon en man gedaan. Dat was tondeusewerk, maar dan doe ik het wel grondig. En ik heb het ook wel geprobeerd , maar voor mij was dat toch geen succes. Na de Dalton havo heb ik in Utrecht gestudeerd: oefentherapie Cesar. Doordat ik daar toen geen werk in kon vinden ben ik vertegenwoordiger geworden bij een bedrijf in haarverzorging. Dus een beetje zat het er wel in. Maar dat was ik na een paar jaar wel zat. Ik wilde zien wat er in de wereld te koop is en heb dus verschillende banen gehad, zoals bij NS Hispeed, waar ik klachten moest afhandelen, en mijn komst in het Westland bij de Rabobank in Delft.

Wat bracht je naar het Westland? 

Mijn man Léon! Hij is een Van Tongeren. Hij is IT’er en ik zag hem voor het eerst onder het bureau van mijn vader aan het werk. Het was geen liefde op het eerste gezicht. Maar hij werd wel mijn ‘IT-adresje’. Toen ik hem jaren later benaderde voor een computerprobleem zaten we ineens zomaar twee uur aan de telefoon. Het was dus liefde op het eerste gesprek. Maar Léon is een echte Westlander, dus die krijg je hier niet snel weg. En dat vond ik niet erg want ik wilde best dichter naar mijn roots. We gingen in De Lier wonen. Ik was al snel gecharmeerd van de leuke winkelstraat. En nog meer van het mooie Westland. De Woudseweg afrijden terwijl de mist rondom je langzaam optrekt. Prachtig. Dus inmiddels een echte Westlandse. Ook het ons-kent-onsgevoel hier bevalt me. Je leeft hier nog meer mét elkaar.

Waar je nu een eigen bedrijf hebt…

Dat zag ik mezelf vroeger niet doen. ZZP’er worden. Maar toen mijn werk bij de bank veranderde liep ik vast. Ik kwam in een burn-out terecht en met een loopbaancoach ging ik op zoek naar wat mij wel energie geeft. Een van de rode draden in mijn leven is dat ik graag Iemand een stap verder help en op maat wil adviseren en coachen. Maar met wat dan? Er zijn al zoveel coaches… Tot ik kennismaakte met de wereld van professional organizers. Daar ging mijn vuurtje van branden. En het blééf branden. Nu ben ik alweer vijf jaar ondernemer, al heb ik er al die tijd ook wat anders bij gedaan. Ik werkte eerst nog een aantal uur in de week bij Biological Youngplants in Poeldijk. Dus ook in dát opzicht ben ik Westlandser geworden. Nu werk ik bij Golfbaan Delfland in Schipluiden. Golfen is een grote hobby van mij dus dat is leuk.

Ben jij zo’n opgeruimd type? 

Ik ben wel vrolijk als je dat bedoelt. Maar opgeruimd en netjes? Zo ben ik niet echt geboren. In mijn studentenkamer in Utrecht lagen de stapels overal. Met name papieren, want administratie, daar had ik een afkeer van. (Nu niet meer). Mijn vader hielp wel eens, maar dat werkte niet, want zijn systeem is niet het mijne.

Wat veranderde er? 

De wake-up call was toen ik een ongeopende brief openmaakte, die van de BKR bleek te zijn. Helemaal over het hoofd gezien! Ik schrok me de blubbers. Sindsdien ben ik daar zorgvuldiger in. Een andere grote wake-up call was die burn-out. Als het een chaos is in je hoofd, en ook een chaos in je huis, dan versterkt dat elkaar. En dan heb je ook nog eens geen energie om dingen op te pakken… Die ervaringen hebben me geleerd verder te kijken. Want waarom heb je die rommel? Wat zit erachter?

Wat kan er achter ziftten? 

Van alles. (verkeerde) Overtuigingen, praktische, lichamelijke of mentale belemmeringen zoals trauma, autisme, AD(H)D. Maar er zijn ook mensen die gewoon nooit geleerd hebben op te ruimen. Er zijn echt heel verschillende redenen om mij in te huren. Ik ga dus met hen als mens in gesprek om daarachter te komen. En vervolgens zoeken we samen naar het systeem dat voor hem of haar wèl werkt, want zoals de ervaring met mijn vader mij leerde; er is niet één manier die voor iedereen goed is.

Het gaat dus vooral om gedragsverandering...

Ja! En dat is het moeilijkste wat er is. Want we blijven liever op de bekende paden. Maar groei zit vaak búiten onze comfortzone. Opruimen gaat dus verder dan wonen. Daar begint het wel, want je huis is je basis. Maar het gaat vooral om de vraag: ‘hoe wil je je leven inrichten? Lukt het je om alle ballen in de lucht te houden; werk, relaties, familie? En welke norm hanteer je? Die van jezelf? Of de (ongeschreven) normen van anderen? Rot op. Je mag je eigen leven leiden. En dat hoef je niet allemaal alleen te doen. Je mag er hulp bij vragen.

Vinden mensen dat moeilijk? 

Het taboe slijt langzaam, maar er zijn nog genoeg mensen die wat ik doe onzin vinden. Maar waarom zou je er geen hulp bij vragen als het niet lukt en dat een probleem voor je is? Kijk, als je het verder prima vindt om een vol huis te hebben, dan heb je mij niet nodig. Maar als het wel een probleem is, huur dan een professional in. Dat doe je ook met andere dingen toch? Ik zie het vooral als een investering in jezelf. Want als je er in slaagt jezelf te veranderen, heb je daar je hele leven profijt van. In sommige gevallen kan er bijvoorbeeld ook een PGB voor aangevraagd worden.

Hoe werkt het in de praktijk? 

Ik begin met vragen, vragen, vragen. Tot ik een duidelijk beeld heb. Vaak hebben mensen ook een duidelijke hulpvraag. Vervolgens gaan we doelen stelen en dan gewoon beginnen; wat kunnen we doen binnen de tijd die we hebben. Zo’n eerste keer opruimen kan best lastig zijn. Sommige mensen hebben aan ieder voorwerp een verhaal vastliggen en willen dat ook vertellen. Maar dan schiet het natuurlijk niet op. Dan moet ik bijsturen. Uiteindelijk komt er snel een rode draad uit en daar ga ik verder mee, waarbij ook de sterke punten van mensen inzet om het probleem op te lossen. Zo komen we samen tot een methode die werkt voor die persoon. Want uiteindelijk is het wel jouw eigen verantwoordelijkheid. Ik kan helpen, maar ik heb geen toverstafje. Je moet zelf keuzes maken. Voor sommigen is dat een heel proces, anderen hebben alleen een stok achter de deur en bevestiging nodig.

En jouw eigen huis? 

Ik heb net als ieder ander ook te maken met mijn agenda en mijn energiehuishouding, Ik heb een man, kinderen, katten en een hond. Dus mijn huis is ook niet altijd onberispelijk. Mijn washok ontploft ook wel eens. Maar dat is niet erg, want ik weet dat het op te lossen is. En hoe. Ik heb dat door de tijd heen geleerd, en ik blijf leren. Want je raakt nooit uitgeleerd in het leven!

Wil jij ook Op de Pijp of ken je iemand met een mooi verhaal? Mail dan naar redactie.hhw@uitgeverijwestmedia.nl.