Het warme hart van Westerkoog

Ada kwam er in 2012 terecht. Ze woonde in Zaandam en kende De Vuister helemaal niet. Ze zat in een moeilijke periode en was op zoek naar een nieuw begin. Via de Vrijwilligersbank zag ze een vacature voor vrijwillig bestuurder. ‘Bij een nieuw begin hoorde ook een nieuwe wereld. Ik werd heel enthousiast ontvangen.’

Inmiddels kookt ze er ook, naast haar werk als bestuurder. Ze ziet Westerkoog als een dorp binnen Zaandam. ‘Het is echt een gemeenschap op zichzelf. Wanneer je in het buurthuis komt, dan kom je in een warm bad.’

Dat warme bad bestaat uit koffie drinken, klaverjassen en biljarten, maar ook uit yoga, Zumba, keramiek en samen eten. Er zijn meer dan vijftig activiteiten. Het belangrijkste is volgens Ada niet wat mensen precies doen, maar dat ze elkaar ontmoeten.

Dat merkt ook voorzitter Janny van Tuyl. Zij kwam vlak na haar pensioen bij De Vuister terecht. ‘Als je eenmaal gestart bent, dan is het net je tweede familie. Het is een heel warm bad.’

Wekelijks komen honderden mensen naar het buurthuis. Sommige activiteiten zitten vol en hebben een wachtlijst. Ook voorzieningen komen naar de wijk. Zo kunnen bewoners er terecht met vragen over hun computer of DigiD en wordt er bloed geprikt. ‘Als mensen met de rollator de brug over moeten, is dat voor sommigen gewoon te veel.’

Een buurthuis is dus zeker niet ouderwets, vindt Ada. Integendeel. Juist door vergrijzing en eenzaamheid is de behoefte groot. De eerste stap naar binnen kan lastig zijn. Daarom vragen ze bezoekers soms om een buurman of buurvrouw mee te nemen.

Eenmaal binnen ontstaat vaak vanzelf contact. En soms blijft het daar niet bij. Mensen spreken ook buiten De Vuister met elkaar af.

Misschien is dat wel de kracht van een buurthuis: je komt voor een activiteit, maar je vindt er iets veel belangrijkers. Een plek waar je erbij hoort.

Lees het volledige verhaal op www.dezaanseverhalen.nl