90 jaar geschiedenis over de Gouwe: ‘De Hefbrug hoort simpelweg bij ons leven’
Wie komend weekend het Oude Raadhuis aan het Raadhuisplein binnenstapt, waant zich even in 1936. Tijdens het driedaagse ‘Brugfeest’ viert de Historische Vereniging Boskoop het 90-jarig bestaan van de iconische hefbrug met een flitstentoonstelling.
Door Marieke Roggeveen
BOSKOOP - Twee rasechte Boskopers blikken terug op hun leven langs de Gouwe. Jan Sterkenburg en Dick de Gunst blazen dit jaar net als de brug 90 kaarsjes uit.
De twee leeftijdgenoten zaten vroeger op dezelfde lagere school, St. Jozef, en later op dezelfde middelbare school. Jan woonde aan de Barendstraat en Dick aan de Zijde. Hun eerste herinneringen aan de brug gaan terug naar de oorlogsjaren. Jan was acht jaar toen de Duitsers in 1944 springstof op de Hefbrug aanbrachten om vijandelijke troepen tegen te houden. “Wij moesten toen planken voor onze ramen timmeren. Ik vond dit raar, maar niet eng. Daar was ik toen nog te klein voor. De springstoffen zijn gelukkig nooit gebruikt.”
Slechts één overall
Na de oorlog begon het gewone leven weer. De jeugd zocht de Gouwe op om er in te zwemmen. Jan: “Veel jongens sprongen van de brug de Gouwe in. Ik mocht van de brugwachter een keer een stukje omhoog. Dat was best spannend.” Dick ging zelfs helemaal mee naar de top tijdens een officieel bezoek van de provincie, waar een filmploeg aanwezig was. “Ik had een prachtig uitzicht over de boomkwekerijen. Maar op het filmpje was daar niets van terug te zien. Ze hadden alleen de dorpskern gefilmd.” Dick herinnert zich ook de typische zuinigheid rondom het monument in de beginjaren. Drie brugwachters wisselden elkaar af. “Omdat ze vlakbij woonden, was er geen toilet in het brugwachtershuisje. Want, zo werd geredeneerd: ‘Ze kunnen makkelijk naar huis.’ Ook was er maar één overall beschikbaar voor drie brugwachters en twee monteurs.”
Instortingsgevaar
Vanaf het begin waren er zorgen over de veiligheid rond de brug. Automobilisten, fietsers en voetgangers lapten massaal de regels aan hun laars, met veel schade en gewonden tot gevolg. Ook gebruikten kinderen de brug als speelplaats. Brugwachters waarschuwden tevergeefs. “Dit werd beter toen er in 1990 uitwendige voetpaden aan het brugdek werden gemonteerd”, weet Dick te vertellen, “toen ontstond er meer ruimte voor voetgangers en fietsers.”
Diezelfde voetpaden zorgden later voor grote problemen. Bij een inspectie in 2019 werden roestdeeltjes aangetroffen en bleek er al jarenlang instortingsgevaar te bestaan. Bij het aanbrengen van de voetpaden in 1990 hadden de heftorens verzwaard moeten worden. De brug ging langere tijd dicht en pontjes en drijvende pontons brachten mensen tijdelijk van oost naar west. Dick: “Uiteindelijk is het goed gekomen, maar de schrik zat er destijds goed in.”
Minder vaak open
Over de Hefbrug wordt vaak gezegd: ‘Je houdt van ‘m, of je haat ‘m.’ Dick heeft daar niets mee. “Soms moet je wachten. Vroeger stonden rond twaalf uur alle boomkwekers voor de brug te wachten op hun warme middagmaaltijd.” Tegenwoordig opent de brug minder vaak door het clusteren van de pleziervaart. Het aantal openingen daalde van zeventig naar veertig keer per dag.
Hoewel Jan al vijftig jaar in Reeuwijk woont, blijft de hefbrug zijn vaste entree naar Boskoop. “Mijn ouderlijk huis staat in Boskoop en mijn broer en zus wonen er. Ik parkeer mijn auto altijd vóór de brug en ga lopend verder. Als de brug openstaat, ben ik lopend sneller aan de overkant dan met de auto.”
Of ze nu lopend overstappen of vanaf de kant toekijken, voor beide heren blijft het iconische staalwerk na 90 jaar een vertrouwd baken in hun geboortedorp.
Meer nieuws uit Alphen aan den Rijn?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie