Cees helpt Rama en Turki bij opbouw van nieuwe toekomst

Zakelijk
Cees van Hensbergen samen met het echtpaar Turki en Rama Zaour in de wijk waar ze wonen: ‘Iemand kan pas fijn leven als de omgeving veilig is.’
Cees van Hensbergen samen met het echtpaar Turki en Rama Zaour in de wijk waar ze wonen: ‘Iemand kan pas fijn leven als de omgeving veilig is.’ (Foto: Marieke Roggeveen)

HAZERSWOUDE-DORP - Je ziet ze niet altijd, maar ze zijn er wel: mensen die, vaak naast hun werk, studie of dagelijkse bezigheden, iets extra’s doen voor de samenleving. Wat doen zij? Wat is hun reden om zich belangeloos in te zetten voor de ander, een goed doel, vereniging of organisatie? En hoe tevreden zijn zij ermee?

Door Marieke Roggeveen

Als vrijwilliger bij Stichting Nieuwe Alphenaren helpt Cees van Hensbergen (76) uit Hazerswoude-Dorp statushouders (vluchtelingen met een status) bij hun sociale integratie in de Nederlandse samenleving. “Hier ben ik twee jaar geleden mee begonnen. Ik vind het fijn om op deze manier een steentje bij te dragen aan een betere toekomst voor nieuwe inwoners van onze gemeente.”

Stichting Nieuwe Alphenaren koppelt vrijwilligers aan statushouders voor een periode van enkele maanden tot ongeveer een jaar. Gedurende deze tijd bieden de vrijwilligers ondersteuning bij het wegwijs raken in de Nederlandse samenleving. Zij helpen hen met Nederlands spreken en bij het opbouwen van een netwerk. Ook helpen zij, indien mogelijk, bijvoorbeeld bij het maken van afspraken met officiële instanties, bij bezoeken aan de tandarts of dokter en bij het vinden van werk. Hier besteden zij wekelijks minimaal anderhalf uur aan.

‘Het draait om medemenselijkheid’

“Dat ik dit vrijwilligerswerk ben gaan doen, heeft meerdere redenen,” vertelt van Hensbergen. “Voor mij draait het om medemenselijkheid. Iedereen verdient een kans op een toekomst en ik geloof dat wij als mensen de verantwoordelijkheid hebben om elkaar daarbij te helpen. Zo is mijn vader tijdens de tweede wereldoorlog als vluchteling (Englandvaarder, red.) liefdevol in een gezin opgevangen. Verder zie ik het ondersteunen van nieuwkomers bij hun integratie in Nederland als een vanzelfsprekende vorm van solidariteit. Als je iemand niet helpt zich ergens thuis te voelen, is de kans groot dat die persoon zich verloren voelt en buitengesloten raakt. Maar als je wél de hand reikt, geef je iemand de mogelijkheid om te groeien, zich te ontwikkelen en volwaardig deel te nemen aan de samenleving.” Hoewel er ook persoonlijke elementen meespelen in zijn betrokkenheid, benadrukt Van Hensbergen vooral het belang van menselijke verbondenheid. “Wij leven samen op deze wereld, en ik vind dat wij elkaar waar mogelijk moeten ondersteunen – zonder oordeel, maar met openheid en respect.”

Lange geschiedenis

Van Hensbergen is gekoppeld aan Turki (42) en Rama (38) Zaour uit Boskoop. Hier gaat een lange geschiedenis aan vooraf. In 2017 ontvluchtte Turki zijn thuisland Syrië, op zoek naar een veiligere toekomst. Hij woonde vlakbij Damascus waar aanhoudend zware gevechten tussen etnische en religieuze groeperingen plaatsvonden. Na een barre tocht met een gammel bootje bereikte hij Griekenland waar hij twee jaar vastzat in een opvangkamp. Daarna vervolgde hij te voet en in volle vrachtwagens zijn tocht en bereikte hij na zeven maanden Nederland. Daar verbleef hij drie jaar in verschillende vluchtelingenkampen en kwam hij na het verkrijgen van een verblijfsvergunning in 2022 in Boskoop wonen.

Maatje

Al snel werd Van Hensbergen als maatje aan Turki gekoppeld. “Turki sprak intussen al wat Nederlands en vond werk bij een bakkerij/lunchroom in Amsterdam. De eerste tijd hebben wij vooral veel tijd besteed aan het laten nareizen van zijn vriendin Rama. Dit verliep uiterst moeizaam en traag, maar na zeven maanden kon ze eindelijk naar Nederland komen. Dit is nu negen maanden geleden. Ze zijn inmiddels getrouwd en Rama beheerst al vrij goed de Nederlandse taal.”

“Zij gaat drie keer per week naar school en ik help haar met de grammatica en de uitspraak. Zij wil graag aan het werk, hierbij ga ik haar helpen. In Syrië heeft zij een universele opleiding gevolgd die vergelijkbaar is met een opleiding aan de Universiteit in Wageningen. Verder laat ik hen kennismaken met de Nederlandse cultuur en gewoontes, zodat zij steeds beter hun nieuwe land leren kennen.”

Het echtpaar is maar wat blij met de hulp van hun maatje en ook zijn ze heel blij met hun flat in Boskoop. “Het is een mooie wijk, de mensen zijn aardig en het is hier veilig.” 

De vrijwilliger knikt beamend: “Iemand kan pas fijn leven als de omgeving veilig is. Dit vrijwilligerswerk geeft mijn leven zin én voelt als een manier om iets terug te doen voor de opvang die mijn vader destijds in Engeland kreeg. Dit is voor mij echt waardevol. Ik ga er dan ook zeker voorlopig mee door.”

Meer informatie vind je op www.nieuwealphenaren.nl.

Meer nieuws uit Alphen aan den Rijn?

Ontvang de laatste updates per mail —

Volg ons op:

Heb je ook een nieuwtje? —

Deel dit bericht: