Dagelijks bestuurder stelt zich voor: Loubna el Fahim wil Nieuw-West een stukje mooier maken

Nieuws
Loubna el Fahim
Loubna el Fahim (Foto: Brandeisfotografie)
Shirley Brandeis Redacteur

NIEUW-WEST – De Westerpost ging deze zomer op bezoek bij het nieuwe dagelijks bestuur van het stadsdeel. Elke week stellen we een van de drie aan je voor. Na Lotte Terwel en Nazmi Türkkol is nu het woord aan Loubna el Fahim. “Tijdens mijn stage ging er in het Tuinstadhuis een wereld voor me open.”

Mooi uitzicht.

“Zeker. Op de zevende verdieping van het Tuinstadhuis kijk je over heel Nieuw-West uit. Het leuke is: de straat waar ik ben geboren en opgegroeid kun je vanaf hier zien. Kijk daar, vlak achter Plein ’40-’45.”

Je bent een echte Nieuw-Wester.

“In Slotermeer opgegroeid, nu woonachtig in Osdorp. Ik heb in Noord als bestuursondersteuner gewerkt, ook een interessant stadsdeel, en als beleidsadviseur voor de hele stad. Maar het is nog leuker om hier nu aan de slag te gaan. In mijn stadsdeel.”

Was dit wat je altijd wilde worden?

“Vroeger wilde ik juf worden. Dat is het niet geworden. Ik ben wel erg betrokken bij de basisschool van mijn kinderen én ik ben uiteindelijk toch op een bepaalde manier het onderwijs ingegaan. Tijdens mijn studie heb ik examentraining gegeven en in mijn werk was ik onder andere beleidsadviseur voor onderwijswethouder Moorman. En nu heb ik onderwijs in mijn portefeuille als dagelijks bestuurder.”

Mooie loopbaan tot nu toe.

“Ik wilde graag met mensen werken. Ik ben nieuwsgierig, leergierig. Na de mavo wilde ik ook zeker door naar de havo. Daarna ben ik via mijn hbo-propedeuse aan de universiteit Bestuur en organisatiewetenschappen gaan studeren. Dan heb je het beste van beide werelden: de bestuurlijke kant en de organisatorische kant. Ik kon kijken wat het beste bij me past. Het bestuurlijke sprak me aan, en zo werd het een master Bestuurskunde met een eindstage, zeven jaar geleden, hier op het Tuinstadhuis.”

‘Iedereen wil het beste voor haar of zijn buurt’

De cirkel lijkt rond.

“Ik ben terug, ja! Maar toentertijd wilde ik al wat voor mijn stadsdeel doen. Mijn eindopdracht was een onderzoek naar de invloed van de decentralisatie van het bestuurlijk stelsel op de jeugdzorg in Nieuw-West. Hier in het Tuinstadhuis ging er een wereld voor me open. Ik zag zoveel betrokken bewoners. Bijvoorbeeld mensen die samen met de gemeente hun buurt schoon willen houden door een afvalcontainer te adopteren. Ik dacht: wow, wat mooi dat er zulke betrokken bewoners zijn. En weet je, eigenlijk wil iedereen het beste voor haar of zijn buurt. Ik ook. Het werk dat we hier doen is zo waardevol. Je kunt echt wat voor bewoners betekenen. Tijdens mijn stage wist ik zeker: ik wil voor de gemeente werken.”

Je hebt met wethouder Moorman gewerkt.

“Ik vind haar heel inspirerend. Onder haar had ik het mooie dossier burgerschap, waarbij we de school zien als oefenplaats. Kinderen leren daar over democratie, over elkaar respecteren. Dat ze onderdeel uitmaken van een diverse maatschappij, waarbij je ook moet accepteren dat je het niet met iedereen eens zal zijn. Dat we elkaars verschillen juist moeten vieren. Wethouder Moorman heeft mooie dingen gedaan. Zo heeft ze de brede brugklas een plek gegeven in de stad. Om te voorkomen dat kinderen te vroeg een richting op worden gestuurd en ook een lager niveau geadviseerd krijgen. In Nieuw-West wil het college graag het aantal familiescholen - scholen waar alles wat een gezin op het gebied van zorg en hulp nodig heeft in één gebouw vindt - uitbreiden.”

Waar komt die interesse vandaan?

“Misschien omdat ik het ook herken. Als kind van ouders die tijdens mijn jeugd de Nederlandse taal niet voldoende beheersten, als stapelaar in het onderwijs. Niet overal is er geld voor bijles en zwemles. In mijn geval was het oké. Ik kreeg mee: ga studeren, werk hard en dan kom je er wel. En ook: doe het niet allemaal alleen voor jezelf, maar ook voor een ander.”

Dacht je tijdens je stage: ik wil hier bestuurder worden?

“Nee. Het leek me wel mooi werk, maar het was niet mijn ambitie. Ik volgde het tijdens mijn werk als ambtenaar op een afstandje, maar was niet politiek actief. Toen ik moeder werd, ben ik anders naar de wereld gaan kijken. Ik voelde een enorme verantwoordelijkheid en dacht: hoe wil ik de wereld achterlaten voor de volgende generatie? Ik ben toen hier in Nieuw-West eerst achter de schermen gaan meehelpen. Bij de PvdA, de partij die ik vanuit mijn jeugd mee heb gekregen en waar ik wel al lid van was.”

Wat ging je doen?

“Ik werd bestuurslid, ik heb campagne gevoerd, geflyerd. Met de tijd ging ik steeds meer doen voor de partij. Vorig jaar was het moment om wat te betekenen voor Nieuw-West. Bij de laatste verkiezingen besloot ik me kandidaat te stellen voor de stadsdeelcommissie. Ik moest mijn vaste baan als ambtenaar daarvoor opzeggen, maar ik had en heb er zoveel zin in.”

Waarom?

“We zijn er nog niet. Ik wil een bijdrage leveren om het stadsdeel een stukje mooier te maken. Denk aan het economisch redzaam maken van vrouwen en jongeren. We zijn ook een stadsdeel met heel veel jeugd. Investeren in jongeren is investeren in de toekomst. We moeten ze ondersteunen, faciliteren. Ook wil ik beweegarmoede aanpakken, gezonde keuzes stimuleren, meer sportmogelijkheden in de openbare ruimte bieden.”

‘Ik was net zo verrast als ieder ander’

Er is veel te doen.

“Ik zie ontzettend veel kansen, zeker met de portefeuille die ik heb, zoals werk en inkomen, economische zaken en sport, zorg en onderwijs.”

Hoe kijk je terug op je benoeming? Opeens werd je dagelijks bestuurder.

“Zoals ik al tijdens mijn hoorzitting zei, ik was net zo verrast als ieder ander. Het is moeizaam verlopen ja. Het ging heel snel. Nadat de beoogde kandidaat Brahim Abid zich terugtrok, werd Lotte Terwel gevraagd om stadsdeelvoorzitter te worden en aan mij of ik dagelijks bestuurder wilde worden.”

‘Ik zie mijn leeftijd ook als een voordeel’

Zei je meteen ja?

“Nee. Ik weet door mijn werk, waarbij ik dicht op de bestuurlijke besluitvorming zat, wat zo’n rol inhoudt. Dan moet je wel goed nadenken of je die verantwoordelijkheid wil. Maar toen ik ja zei, was dat honderd procent ja. Ik weet, ik ben jong en ik ben niet eerder bestuurder geweest. Maar ik geloof wel dat ik iets kan toevoegen hier. Ik zie mijn leeftijd ook als een voordeel in een stadsdeel met de meeste jongeren in Amsterdam. En ook: ik ken er veel mensen, weet wat er speelt, ik woon hier en hou van dit stadsdeel. Ik zie dit als mijn kans om iets aan het stadsdeel terug te geven. Er zit hier veel kracht en talent en bewoners willen graag. Daar wil ik mee aan de slag.”

Dit is het derde interview van een drieluik waarin het nieuwe dagelijks bestuur zich voorstelt. Het interview met Nazmi Türkkol vind je hier. Voor het interview met Lotte Terwel klik je hier.

Meer nieuws uit Amsterdam Nieuw-West?

Ontvang de laatste updates per mail —

Volg ons op:

Heb je ook een nieuwtje? —

Deel dit bericht: