“Als negenjarige kikker zong ik mijn eerste solo. En mijn broek was niet helemaal droog.”
Deze week is het weer zover: de Dag van de Muziek. Het grootste muzikale amateurfestival van Den Helder. Een dag waarop de stad klinkt in alle vormen. Voor mij is het een dag vol nostalgie, want daar begon het allemaal.
Ik was negen jaar oud en zat bij Jeugd Operette Vereniging Lentebloemen. Herinnert u zich die nog? Een enorme groep kinderen: enthousiast, nét iets te luid en vooral bloednerveus. Onder leiding van Oom Jan, Tante Charla en Gerard Woestenburg. Namen die onlosmakelijk verbonden zijn met het culturele hart van Den Helder.
Ik stond daar samen met mijn zus, op van de zenuwen en met een lichte ‘Spa Bruin’ in mijn broek van de spanning. Onze hele familie zat in de zaal. Ik speelde een kikker en zong mijn allereerste solo over de schoonheid van Den Helder.
“Nieuwediep, jij met je watertoren. Nieuwediep, daar ben ik als dikkop geboren. In het water van de Bassingracht, daar heb ik mijn jeugd doorgebracht. Er is één plaats waar ik steeds over riep: dat is Nieuwediep.” Ik zong niet mooi, absoluut niet. Maar wel met alles wat ik in me had.
Die ene middag leidde uiteindelijk naar een leven waarin muziek en theater altijd aanwezig zijn gebleven. En waar ik mijn werk van heb mogen maken.
Daarom blijft de Dag van de Muziek voor mij zo speciaal. Er komt zoveel voorbij. Misschien zie je een hobbykoor of een scholier met knikkende knieën. Misschien iemand die voor het eerst een solo durft te zingen. Of misschien kijk je wel naar het begin van een droom.
Dus ga eropuit deze week en blijf even staan bij een podium. Klap nét iets harder dan normaal. Geniet van alles wat onze stad muzikaal te bieden heeft. Want ergens tussen al die zenuwen en schelle microfoons staat misschien weer een negenjarig kind. En voor je het weet, begint daar een heel leven.
Liefs, Jasper
Meer nieuws uit Den Helder?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie