Cees Bood neemt afscheid van ‘zijn’ Jan Arentsz Langedijk

Ik hou wel van banjers; je kunt je hele leven nog gehoorzaam zijn

Zijn kamer, beter bekend als ‘het hok’, is behangen met zelfgemaakte vlaggenslinger en door de leerling ingekleurde posters met daarop zijn kale hoofd. “Daar moest ik wel even van slikken hoor”, zegt de sympathieke schooldirecteur. “Op een van de vlaggen staat: ‘Uw zachtaardigheid komt terug in het karakter van de school’. Nou dan heb je wel iets goed gedaan, toch?”     

Voordat hij naar Langedijk vertrok was hij als leraar Aardrijkskunde werkzaam op het Jan Arentsz in Alkmaar. Toen hij werd gevraagd om vestgingsdirecteur te worden, twijfelde hij geen moment. “Ik vind dat een geweldige uitdaging. Werken in een kleinere setting waarbij de directeur niet boven de rest staat, maar samen met het team en de leerlingen de school runt, leek mij ideaal. Samen met Wilfreda Pompert uit Oudkarspel, destijds mijn adjunct, heb ik die visie ontwikkeld en dat is vandaag de dag nog steeds waar wij sterk in zijn.”  Als vestigingsdirecteur heeft Cees Bood een duidelijke visie voor het Jan Arentsz Langedijk. Hij streeft ernaar een inspirerende en inclusieve leeromgeving te creëren waarin leerlingen zich kunnen ontwikkelen tot zelfstandige en kritische denkers. Daarbij is omdenken iets dat Cees graag hanteert. En daar kunnen de media wat hem betreft nog wel wat van leren. “Ik vind het jammer dat er altijd aandacht is voor de negatieve kanten van het onderwijs. Over probleemjongeren bijvoorbeeld die zorgen voor veel onrust op scholengemeenschappen. Over agressie, pesten en andere problematiek. Of over curling ouders, die bij kritiek op hun kroost op school komen klagen. Mijn ervaring is dat de echt problematische leerlingen misschien 5% uitmaken van het totaal, net als die veeleisende ouders. Eigenlijk glijdt 95% van de leerlingen zo door de schooltijd heen. Natuurlijk zijn er weleens opstootjes of ruzies, maar dat wordt altijd opgelost.”

Banjers

Cees moet een beetje lachen als hij bekent: “Ik hou eigenlijk wel van die banjers, zo noem ik ze altijd. Het mag best een beetje schuren op zijn tijd, daar hebben ze de leeftijd voor. Je kan je hele leven nog gehoorzaam zijn, op school moet je je veilig genoeg voelen om de grenzen op te zoeken.”

Daarbij trekt hij overigens wel een heel duidelijke grens bij pesten. “Tijdens de informatiebijeenkomsten voor de ouders en verzorgers van nieuwe leerlingen vertel ik steevast het verhaal van mijn eigen jeugd, waarin pesten een grote en negatieve rol heeft gespeeld. Daardoor heb ik mezelf altijd voorgenomen: op mijn school wordt pesten niet getolereerd. Punt. School moet een veilige plek zijn.” Het Jan Arentsz staat bekend als anti-pestschool door dit duidelijke uitgangspunt, maar er wordt ook veel aandacht aan het thema besteed, bijvoorbeeld in de activiteitenweken. Daarin is er altijd ruimte voor workshops, optredens of acties die dit thema behandelen.

Cees Bood omringd door leerlingen op de bekende schooltrap. - (Foto: AG Heeremans Photography)

Coronaperiode

Omdenken kwam hem ook zeer goed van pas tijdens de coronaperiode, toen wij hem spraken over hoe zijn school daarmee omging. Voor de toekomst van het onderwijs vond Cees dit een leerzame periode. “Zowel de docenten als alle organisaties die zich met het onderwijs in Nederland bezighouden - tot de minister aan toe - hebben in de coronatijd kunnen zien dat leren op afstand, met alle digitale mogelijkheden die we tegenwoordig tot onze beschikking hebben, heel goed kan werken. En voor sommige leerlingen zelfs grote voordelen bood.” Het gemis aan sociale contacten vond hij wel zorgelijk. “Omdat in deze leeftijdsgroep het imago wordt opgebouwd, je plek in de groep wordt gevormd. Met leeftijdsgenoten kun je lachen, dollen en successen vieren. Maar ook twijfels delen en verdriet. Dat viel weg en met die achterstand hebben sommige leerlingen nog steeds te kampen.” 

Versterken van zelfbewustzijn

School is ook een plek, wat Cees betreft, waar je bepaalde skills leert zodat je met een goed gevulde rugzak een vervolgopleiding of een beroepsopleiding kunt starten. “Dat gaat verder dan goede cijfers halen. Helaas draait onze maatschappij momenteel wel om prestaties behalen, maar ik vind het leerproces veel interessanter. De laatste tien jaar hebben onze docenten ook steeds meer een coaching rol gekregen dan de rol van leraar die alleen informatie zendt. De leerlingen worden steeds meer betrokken bij het onderwijssysteem. Aan wie kun je beter vragen hoe we iets kunnen verbeteren dan aan hen? Dat versterken van hun zelfbewustzijn vind ik een groot goed. Mooi is dat we met dit gebouw letterlijk een theaterzaal tot onze beschikking hebben waar ook de kunstzinnige en creatieve leerlingen een podium wordt geboden om zich te uiten.” 

Bood hecht veel belang aan open communicatie en samenwerking tussen docenten, ouders en leerlingen. Hij gelooft dat een goede samenwerking tussen alle belanghebbenden de sleutel is tot het succes van een school. Door regelmatig overleg en feedbacksessies te organiseren, zorgt hij ervoor dat alle betrokkenen de mogelijkheid hebben om hun stem te laten horen en bij te dragen aan de groei van het Jan Arentsz Langedijk. 

Positieve herinneringen

Met louter positieve herinneringen trekt hij straks de schooldeur achter zich dicht. “Ik heb van weinig dingen wakker gelegen tijdens mijn carrière, behalve als we er niet uitkwamen met school, ouders en een leerling. Het gebeurt niet vaak, maar als het conflict leidt tot afscheid, dan vind ik dat zeer pijnlijk.” Overigens komt er geen nieuwe directeur. “Het past ook bij deze school dat de algehele leiding wordt overgenomen door de twee teamleiders. Een directeur is helemaal niet meer nodig.” Zelf gaat hij zich toeleggen op zijn hobby schilderen, maar zal ook in een adviserende rol aan de school verbonden blijven. 

Tot slot heeft Cees nog één wijsheid die hij zijn leerlingen altijd graag meegeeft: “Je kunt meer dan je denkt.”

(door Marsha Bakker)