Van pionieren tot volle zalen: dé theaterman van Heerhugowaard John Snoek neemt afscheid

Bescheiden als hij is, zal Snoek het zelf niet snel zeggen. Maar zijn bijdrage aan het culturele leven in Heerhugowaard is aanzienlijk. Hij was betrokken bij talloze evenementen die inmiddels vaste waarden zijn geworden, zoals het Coolpleinfestival, Bluesfestival Comedy Café, Sunday Tones en Popmania. Ook wist hij het theateraanbod flink uit te breiden: van 25 naar maar liefst 150 voorstellingen per jaar. Waar artiesten vroeger nog weleens sceptisch waren over Heerhugowaard, komen ze tegenwoordig graag naar Cool. 

De Schakel

Hoewel hij het succes zeker niet alleen claimt, was Snoek er wel vanaf het begin bij. Hij leerde het vak in de praktijk, bij De Schakel, het oude theater van Heerhugowaard. “Dat was echt pionieren” blikt hij terug. “We hebben toen keihard gewerkt om het theater een upgrade te geven. Toen dat eenmaal stond, groeiden we al snel van 25 naar 45 voorstellingen per jaar.” 

Die groei kreeg echter een dramatische wending toen De Schakel op 10 mei 2004 volledig afbrandde. “Als ik die foto’s terugzie, doet dat nog steeds pijn” zegt Snoek. “Vooral die gloednieuwe vleugel die in de as lag, dat beeld blijft hangen.” 

Fabriekspand

De brand versnelde de plannen voor een nieuw theater. In de tussentijd werd een tijdelijke locatie ingericht in een leegstaand fabriekspand op industrieterrein De Zandhorst. “Het was een enorme uitdaging om alles op tijd klaar te krijgen” vertelt Snoek. “Op een gegeven moment hebben we zelf maar het heft in handen genomen. Ik heb een nieuw ontwerp getekend en samen met lokale bedrijven zijn we aan de slag gegaan. In januari 2005 konden we open. Dat was echt een topprestatie.” 

Marc-Marie Huijbregts

De jaren in de tijdelijke ‘tussen Schakel’ waren intens. Snoek vervulde meerdere rollen tegelijk: van hoofd techniek tot programmeur en lid van de bouwcommissie voor het nieuwe theater Cool. Tegelijkertijd werkte hij als technicus voor cabaretier Marc-Marie Huijbregts. “Druk? Absoluut. Maar ik deed het met veel plezier.” 

In september 2008 opende Cool eindelijk zijn deuren. In de beginjaren had Snoek nog verschillende functies, maar naarmate het theater groeide, kon hij zich volledig richten op programmering. “Dat was waar mijn hart lag.” 

Reputatie

Zijn samenwerking met Huijbregts bleek van grote waarde. Dankzij het netwerk dat hij opbouwde, wist Snoek steeds meer bekende artiesten naar Heerhugowaard te halen. “In het begin stonden we niet hoog op de lijstjes, maar dat veranderde snel. Inmiddels heeft Cool een sterke reputatie opgebouwd en komen artiesten er graag.” 

Lees ook

Cool presenteert nieuw meerjarenplan: kunst en cultuur als zuurstof voor de samenleving

Eva

In de jaren bij Cool maakte Snoek ook meerdere directiewisselingen mee. In totaal werkte hij onder acht directeuren en nam hij zelf drie keer tijdelijk de rol van directeur op zich. “De eerste jaren waren dynamisch en soms chaotisch. We moesten veel uitvinden en gingen ook weleens onderuit. Maar de teamspirit was enorm, wat voor een groot deel op conto van de toenmalige directeur Eva Middelhoff te schrijven valt. Voor haar liep iedereen graag een stapje harder.“

Toch veranderde dat gevoel in de laatste jaren. “Voor mij werden de omstandigheden om verschillende redenen steeds minder prettig” zegt hij eerlijk. “Veel collega’s van het eerste uur vertrokken en daarnaast vond ik dat sommige mensen te lang blijven zitten bij een werkgever, tegen beter weten in.” Begin 2025 begon het idee om te stoppen te groeien. In juni hakte hij de knoop door. Op 30 september nam hij afscheid. 

Voldoening

Snoek kijkt met voldoening terug op zijn loopbaan. “Ik heb zoveel mooie momenten meegemaakt: vrije verkoop met lange rijen voor de deur, grote namen op het podium, en vooral de mensen met wie ik heb gewerkt. Ik heb er ook echte vriendschappen aan overgehouden.” 

Helemaal stilzitten doet hij niet. “Ik had graag iets willen betekenen voor de cultuur in Heerhugowaard, maar ben inmiddels weggekaapt. Soms word ik als chauffeur ingevlogen om een artiest veilig naar een theater te rijden en ik ben adviseur-programmeur geworden van een groot muziekfestival in het oosten van het land.” Daarnaast is hij bezig met een persoonlijke afscheidstour langs collega’s, artiesten en impresario’s.  

MI6 en bootlegs

Ook maakt hij deel uit van MI6, een netwerk van (voormalige) theaterdirecteuren dat inmiddels vooral een hechte vriendengroep is geworden. “We delen nog altijd dezelfde passie voor het vak.” 

Nu hij meer tijd heeft, richt Snoek zich weer op zijn grote liefde: muziek. Hij verzamelt bootlegs van bands en onderhoudt daarvoor contacten over de hele wereld. “Daar kan ik echt in opgaan. Het geeft een enorme kick als het lukt om iets bijzonders te bemachtigen.” 

Na 34 jaar neemt hij afscheid van het theater, maar zijn liefde voor cultuur en muziek blijft onverminderd groot. “Ik heb een prachtige tijd gehad. Daar kijk ik met veel dankbaarheid op terug.”