Handbalinternational Bo van Wetering voor even terug op het oude nest: ‘Plezier moet voorop staan’

Het is nog rustig bij HV Tornado in Heerhugowaard als Bo van Wetering arriveert. Als we zorgelijk naar de brace om haar been kijken stelt ze ons meteen gerust: “Ik ben op mijn knie gevallen met trainen, maar tijdens het EK handbal, eind van dit jaar, ben ik er gewoon bij hoor!”

Bo is niet voor niks even terug bij Tornado – “Vorige week was ik op de kermis en toen ben ik hier ook even geweest” – want dit is de club waar het allemaal begon. Vandaag hebben twaalf handballers een bijzondere ontmoeting met haar en die komen langzaam maar zeker – en soms een beetje zenuwachtig – binnen. De twaalf verkochten de meeste paasloten voor de handbalvereniging en ze hebben daarom een meet & greet gewonnen. De meiden zitten naast elkaar aan tafel, tegenover Bo, en ze stellen goede en vaak zeer gerichte vragen over de sport, haar carrière en zelfs om specifieke tips over de veldpositie waarin Bo speelt.

Als het over eten gaat – heel belangrijk voor sporters – verklaart ze dat patat stiekem haar lievelingseten is. Breaking News! Als Rodi-journalist voelen we ons totaal overbodig, door de toffe, goed voorbereide vragen van de meiden, maar toch gaan we ook even zelf met Bo om tafel.

“Ik vond handbal meteen leuk en ik heb eigenlijk nooit een andere sport gedaan,” trapt Bo af. “Toen ik naar de middelbare school ging, werd het serieuzer en stapte ik over naar VZV en SVW, die in hogere klassen spelen. Via jeugdselecties – ook al toen ik bij Tornado zat - kwam ik in jeugdteams van Oranje, voor trainingen en selectiedagen. Op mijn zestiende ben ik de Handbal Academie op Papendal gaan doen.”

Op haar 19e begon de internationale carrière: “Ik heb twee jaar in Duitsland gehandbald, daarna drie jaar in Denemarken en nu zit ik voor mijn tweede jaar bij Győri Audi ETO KC in Hongarije.” Lachend vervolgt ze: ”Ik spreek Duits, Deens kan ik verstaan en in het Hongaars kan ik alleen ‘hallo’ en ‘bedankt’ enzo zeggen. In het team is de voortaal gelukkig Engels.”

Hoogtepunten

“De eerste keer in Duitsland was wennen. Je bent ver van huis en op jezelf, maar dat wende snel”, vervolgt Bo. ”Ik ben nu zes jaar verder, ik ben regelmatig terug in Heerhugowaard. In Hongarije is het gewoon heel leuk met de meiden en trainen op het hoogste niveau is gewoon een hele mooie uitdaging.”

Als we om de hoogtepunten vragen, blikt Bo met een terecht trotse glimlach terug: “Wereldkampioen worden met het Nederlandse team en de Olympische Spelen in Japan en Parijs. Vooral Parijs, omdat vrienden en familie er makkelijk heen konden. We wonnen geen medaille, maar het was wel gaaf. Het WK in eigen land was ook cool. En we wonnen vorig jaar de Champions League met Győri Audi ETO KC. Ik ben gewoon trots waar ik nu sta, maar ik wil graag nog een medaille winnen met het Nederlandse team.”

Topsport doe je niet tot je 67ste. Denkt ze wel eens na over een leven na de handbal? “Niet echt. Ik heb nog een contract voor twee jaar in Hongarije. Ik heb net mijn studie Commerciële Economie afgerond en ik ga me nu even alleen op handbal focussen.”

Tot slot willen we weten wat ze de kleine, opkomende, toekomstige Bo’s (m/v/x) adviseert: “Als ik terugdenk, realiseer ik me altijd hoe leuk het hier bij Tornado was. Samen met vriendinnen naar de training gaan. Ik zou nu niet in Hongarije zitten als ik het niet leuk vond. Het samen winnen – en soms verliezen, dat hoort er ook bij – met een team is leuk. De top bereiken is mooi, maar niet het doel. Plezier moet voorop staan. Als je op een hoog niveau presteert, is het ook wel eens minder fijn. Ik ben nu geblesseerd, dat is zuur, maar ik ben er als steun voor het team en volgend seizoen ga ik er weer vol voor!”

Ambassadeur

Terwijl de meiden een clinic krijgen, waarbij Bo van alles signeert, spreken wij nog even met Michel van der Lubbe, die coach en trainer is bij HV Tornado. “Toevallig kwamen we vorige week haar oude spelerspasje nog tegen”, vertelt Michel ons. “We konden meteen aan de jongeren uitleggen wat Bo nu doet en dat is natuurlijk super inspirerend. De kinderen zien dat zij ook de kans hebben dat te bereiken, maar het plezier in sporten staat altijd bovenaan hoor!”

Voor Tornado is Bo een belangrijke ambassadeur. “Toen de Nederlandse dames - met Bo - wereldkampioen werden, zag je meteen dat het aantal aanmeldingen omhoog ging. Daarnaast is er nu voor het tweede jaar schoolhandbal en daardoor zie je ook dat er meer leden komen. We hebben nu extra dames- én herenteams. Voor de club, maar vooral voor meiden die er vandaag zijn is het natuurlijk fantastisch dat Bo zoveel tijd neemt om hun shirts en ballen te signeren, op de foto te gaan en al hun vragen te beantwoorden.”

Wil je zelf komen handballen bij Tornado? Kijk dan voor meer informatie op www.hvtornado.nl.

CHRIS DEKKER