Column: Een brug te ver?

Door Willem Brand

Een straatnaambord ophangen is overigens zo gedaan, maar er komt natuurlijk iets meer bij kijken. In alle systemen moet de naam gewijzigd worden en ook in (nieuwe) paspoorten. De namen van bruggen lijken het makkelijkst om te veranderen. Die in Zaandam werd in 1941 zonder feestelijk vertoon opengesteld. Het was immers oorlog en de bezetter verbood de toekenning van een naam van iemand van het koninklijk huis. Het gemeentebestuur verkoos de beweegbare brug te vernoemen naar Jelle Troelstra, socialistisch voorman en fel gekant tegen de monarchie. 

Bouwstop

Kort na de bevrijding echter, op 26 juni 1946, dook de ‘held van het verzet’ op tijdens de officiële opening en kreeg de brug de naam van prins Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter, Prins der Nederlanden. In Overveen is er ook een Prins Bernhardbrug en wel die op de Brouwerskolkweg, Onder de brug rijdt de trein van Haarlem via Overveen naar Zandvoort, dicht langs het jachtterrein van de in 2004 overleden Prins en ook langs het racecircuit dat eigendom is van kleinzoon prins Bernhard van Oranje-Nassau. Aardig detail in deze is dat opa Bernhard in 1948 via de inmiddels opgerichte Prins Bernhard Stichting een bouwstop van het circuit voorkwam. De stichting met zijn naam zette zich in voor de belangen van oorlogsveteranen. 

Op 13 maart 1948 schreef Bernhard hoogstpersoonlijk een brief aan de Zandvoortse burgemeester Hector Fenema. Daarin houdt hij de gemeente een Pijnenburgkoek voor de neus in de vorm van inkomsten uit automobiel-, motor- en rijwielwedstrijden. En ja, ook de Prins Bernhard Stichting zou door zijn bemiddeling een graantje meepikken. Zo speelde de prins handig in op het naoorlogse sentiment. De datum op het reliëf, gemaakt door beeldhouwer Joop Veldheer, verwijst naar de verlovingsdag van prinses Juliana en prins Bernhard. In 1936, zo is nu officieel bekend, was de prins lid geworden van de NSDAP.