Na 100 dagen blikken de nieuwe wethouders van Heiloo vooruit: ‘Het is de toon die de muziek maakt’

Door Ed Bausch

Een zachte hand, een zachte toon. De hand wel ferm uitgestoken, de toon wel luid en duidelijk. “Maar alles vooral uitnodigend.” We kijken naar drie wethouders die hun eerste honderd dagen er op hebben zitten. Die heel verschillend zijn, maar heel overeenkomstig in hun zinnen over die hand, over die toon.

“We wisten het natuurlijk alle drie ook al wel: Heiloo heeft een ongelooflijke kracht met al haar vrijwilligers, op wat voor terrein ook. En sowieso zijn we in het begin van ons wethouderschap al geraakt door de enorme betrokkenheid van velen in het dorp.”

Kracht inwoners

Peter van Dorsten, wethouder namens het CDA: “Eigenlijk zien we het zo: een dorp bestuurt zichzelf, wij vertegenwoordigen dat dorp. Het is aan ons als wethouders de taak om dat te zien en om de kracht van de inwoners vooral te gebruiken”. Wethouder Linda Veerbeek: “En soms is toch een nee een antwoord. Maar dan willen we er wel alles aan hebben gedaan om het goed af te wegen en te vertellen.”

Wethouders kijken vooruit na eerste honderd dagen

Met kanaliseren doelen ze niet op alles strak trekken, maar om juist mee te meanderen met alle gedachten, om de kern daarvan te zien. “Natuurlijk loop je als wethouder ook voor de muziek uit, heb je vaak al meer informatie. Maar wij willen absoluut niet een college zijn dat de dingen even dropt.”

Samen met Linda Veerbeek namens Heiloo 2000 en Greet Burkels namens Pro heeft Peter van Dorsten de eerste maanden als wethouder als enorm positief ervaren. Ze zijn in korte tijd ook een team geworden met z’n drieën. Of eigenlijk met z’n vijven, want een college bestaat uit de burgemeester, wethouders en gemeentesecretaris.

‘Heiloo is geen eiland’

“Dat is ook niet zo gek, want kijk, we hebben met z’n drieën ook het coalitieakkoord geschreven. Dus voordat we benoemd werden hadden we over veel zaken al onze gesprekken gevoerd. En daar kwam boven drijven dat transparantie, laagdrempeligheid, bereikbaarheid voor ons heel belangrijk zijn in hoe we willen besturen, samen met de rest van het College, samen met de raad. We willen ook duidelijk besturen in samenhang met onze buurgemeenten, met de provincie. Heiloo is geen eiland.”

‘Samenspeelplekken’

Greet Burkels: “Het coalitieakkoord heeft toch echt een andere toon dan het vorige. Nog nadrukkelijker steunen we alle zo geprezen voorzieningen, die bijna allemaal zo worden gedragen door vrijwilligers. De leefbaarheid, de inclusiviteit door niemand uit te sluiten: het zijn de heel serieuze kaders van waaruit we besturen.”

En dan gaat het natuurlijk al gauw over Heiloo fietsdorp, over het verminderen van de druk van auto’s door het centrum, van west naar oost en van noord naar west. Burkels: “We kunnen ook kijken naar rijgedrag, moet je in elke woonwijk 50 kilometer per uur kunnen rijden? Moet je je echt met je auto door de Stationsstraat persen? Verder willen we openstaan voor gedachten van inwoners over andere woonvormen.”

En dan komt er een nieuw woord: ‘Samenspeelplekken’. “Dat is heel wat meer dan een speeltuintje of een workshop bij de dans- en muziekschool. De plekken waar inwoners samen kunnen komen, al die plekken vinden we heel belangrijk. Daar mogen er nog wel meer van komen.”

De L van love

Van Dorsten liep een dag mee met de schoffelploeg en achter de vuilniswagen. “Nou, dan word je meteen overal duidelijk aangesproken over wat er nog ontbreekt bijvoorbeeld. Prachtige dagen.”

Heel positief zijn de wethouders over de ambtelijke werkorganisatie de BUCH. “Daar treffen we gewoon onze collega’s met heel veel expertise. Ze stellen ons in staat om afwegingen te kunnen maken, om tot goede voorstellen aan de raad te komen, vanuit draagvlak. Over een eventuele fusie, waar eigenlijk de gemeenteraad over gaat: Heilooërs blijven gewoon Heilooërs”.

Ons Heiloo

Veerbeek komt terug op het begin van het persgesprek: “Wees liever voor elkaar.” Niet de R van regen komt komende maanden op de voorgrond, als het aan de wethouders ligt, maar de L van love. Eén voor allen, allen voor één: ons Heiloo.