Bewoners Lady Anne ruimen zwerfafval op

Chrit Wilshaus

Zaterdagochtend regent het maar een blik op Buienradar leert dat het voorbij is als we straks naar buiten gaan. Omstreeks half tien verzamelen de vrijwilligers die het initiatief hebben genomen voor deze activiteit zich bij de boot die dienstdoet als noodopvang van het COA (Centraal orgaan Opvang Asielzoekers). Na nog een keertje uitleggen wat de bedoeling is, het uitdelen van de spullen om zwerfafval te kunnen opruimen en het maken van een groepsfoto gaan de mannen op pad. Op het laatst hebben zich trouwens nog een paar bewoners bij de groep aangesloten. Op de Lady Anne wonen zoals bekend vluchtelingen en statushouders.

Samen-zijn-wij-Maassluis

We lopen om te beginnen in de richting van de Coppelbrug. Als we een top tien zouden bijhouden van wat voor soort zwerfafval wordt aangetroffen, zouden sigarettenpeuken hoog op de lijst eindigen. “Eigenlijk is Samen-zijn-we-Maassluis hier een beetje de oorzaak van “, reageert initiatiefnemer Paul van Deventer op de vraag hoe hij op het idee kwam voor deze activiteit. Volgens hem houdt Samen-zijn-wij-Maassluis in dat ook de vluchtelingen die in onze stad verblijven erbij horen. “Ik ben toen gaan nadenken over hoe ik dat voor elkaar zou kunnen krijgen.” Even tussendoor. Al ongeveer twintig jaar ruimt Van Deventer samen met andere vrijwilligers zwerfafval op langs het Scheur in Maassluis. Dat doen ze iedere eerste zaterdagochtend van de maand. “Ik liep nogal eens hard langs het water en dan kwam ik altijd wel terug met een jerrycan of een groot stuk zeil. En dan zeiden mensen: ‘Dat zouden er meer moeten doen.’ Toen dacht ik: als ik straks met de vut ben, ga ik het organiseren. En zo ben ik in samenwerking met de gemeente met een werkgroep begonnen. Gemeente Maassluis faciliteert de materialen. Door heel Maassluis doen momenteel zo’n 200 Maassluizers mee. En bij de Doe-mee-markt hebben zich weer twintig nieuwe vrijwilligers aangemeld om in hun eigen straatje aan de gang te gaan. Ik hoop dat dit een ‘olievlekwerking’ tot gevolg zal hebben en er uiteindelijk in iedere straat een aantal bewoners is dat zijn straatje schoonhoudt.” Via Naut (een samengaan van Stoed en Seniorenwelzijn), komt Paul in contact met Patricia die bij de Hooftzaak actief is. Daarnaast begeleidt zij ook vluchtelingen. “Al pratende kwamen we zo op het idee om de mensen van de Lady Anne erbij te betrekken.”

Snoepintermezzo

Als we de namentrap af zijn, loopt een bewoonster op het Hoofd naar buiten en begint snoep uit te delen aan de zwerfvuilopruimers. “Ik vind dat ze heel goed bezig zijn”, motiveert ze haar spontane actie. “Dit moet gestimuleerd worden!” Na het snoepintermezzo wordt de groep in tweeën gesplitst. Elkaar ontmoeten doen we straks weer bij de pont. Niet veel later komen we bij een kastje waar buurtbewoners spullen in doen die mensen mee mogen nemen. Een van de mannen haalt er een Nederlands boek uit; hij wil de Nederlandse taal graag leren en wil het boek daarbij gebruiken. Om niet de hele tijd met het boek onder zijn arm te hoeven rondlopen, biedt uw verslaggever aan het voorlopig even in zijn rugzak te doen. (Later zal hij het boek uiteraard teruggeven). Op de camperplaats bij de pont staat iemand geparkeerd. Hij blijkt afkomstig uit Heerlen en voor hem is Maassluis een grote verrassing. Geïnteresseerd informeert hij naar wat de mannen aan het doen zijn. Hij kan zich wel vinden in het initiatief.

Trots en blij

Terug bij de Lady Anne verzamelt Paul de spullen weer en sluit de groep gezamenlijk af in de huiskamer van het schip. Een medewerker van het COA, die ook mee is geweest met de activiteit, heeft voor wat drinken met iets erbij gezorgd. De conclusie is dat het een geslaagde actie is geweest. Patricia vertelt dat het de bedoeling is dit vaker te doen en dat bewoners ook individueel of met een groepje op pad mogen. Een van de deelnemers, tenslotte, laat weten erg trots en blij te zijn meegedaan te hebben. “Zoals we weten zijn er twee manieren van educatie. Of in het klaslokaal met pen op papier of door te doen. Vandaag hebben we geleerd dat een stad niet alleen bestaat uit het stadsbestuur maar ook uit de inwoners. Wij maken daar ook deel van uit en ik vind dat wij actief deel moeten uitmaken van die gemeenschap. Ik voel me nu ook bij Maassluis horen.” Zijn woorden worden met instemming en applaus beantwoord.