Ronald van Beest, de Maassluise Herman Brood

door Marleen Opschoor

Ronald is geen onbekende in Maassluis. Zijn ouders hadden een goedlopende slagerij op ’t Hoofd en misschien ken je hem vanwege zijn markante verschijning. Zoals zijn idool Herman Brood vaak in het zwart gekleed met zonnebril en zwarte kuif. Ronald weet nog goed wanneer hij Herman voor het eerst zag. Het televisieprogramma Countdown zond in 1979 een live registratie uit van een concert van Herman in de Jaap Edenhal. “Ik was gelijk gegrepen, door zijn verschijning, hoe hij bewoog, zijn muziek.” Sindsdien is hij alles rondom Herman gaan verzamelen. Het allereerste concert wat Ronald bijwoonde was in Zoetermeer. “Ik stond vooraan en zag Herman eindelijk live, niet normaal wat er toen door me heen ging”. Vele concerten volgden. “Ik mocht altijd van Herman een cassetterecorder op de piano leggen om het concert op te nemen. Al die opnames heb ik nog. Tijdens een concert in Alphen aan de Rijn wilde Herman zijn microfoon aan iemand in het publiek geven. Een vriend duwde mij naar voren en zo zongen Herman ik voor het eerst samen. Daarna werd ik vaker door Herman op het podium gehaald en altijd aangekondigd als ‘de Rob de Nijs uit Rotterdam’” vertelt Ronald lachend.

Een echte Brood

Herman was ook kunstschilder. Dolgraag wilde Ronald een schilderij maar had daar het geld niet voor. “In een vlaag van verstandsverbijstering ging ik met een leeg doek naar Amsterdam in de hoop hem tegen het lijf te lopen. Ik had honderd gulden meegenomen. Terwijl ik op een terras moed zat te verzamelen, stapte Herman tot mijn stomme verbazing voor mijn neus uit de tram. Toen ik hem aansprak, zei hij: “U is mij niet geheel onbekend”, en mocht ik mee naar zijn atelier. Lang verhaal kort, er hangt hier nu een echte Brood aan de muur, speciaal voor mij gemaakt, mooier wordt het niet”. Toen op 11 juli 2001 het nieuws kwam dat Herman van het Amsterdamse Hilton was gesprongen was Ronald verbijsterd. “Ik wist dat hij er slecht aan toe was, een leven vol drank en drugs eiste zijn tol, maar dit had ik niet zien aankomen. Ik mocht de uitvaart bijwonen in Paradiso, dat was heel heftig”. Daarna miste Ronald niet alleen Herman, maar ook zijn doel. Hij begon met zijn Tribute band Yada Yada. Tussendoor was hij vier jaar de frontman van The Wild Romance, de originele band van Herman. “Ik werd hiervoor gevraagd door de gitarist van de band. Dit kon ik toch niet weigeren? Het was een fantastische tijd. We speelden op festivals voor dertigduizend man.” Toen de band een nieuwe koers ging varen keerde Ronald terug bij Yada Yada. Tot op de dag van vandaag is deze band is nog altijd succesvol.

Klein hartje

In het dagelijks leven runt Ronald een kringloopwinkel in Schiedam. Ondanks zijn Rock & Roll imago heeft hij een klein hartje. “Ik kan om alles janken. Het overlijden van mijn moeder hakte erin en kom niet aan mijn hond Willem, hij is mijn beste vriend.” Humor brengt balans. Flauwe grappen maken met vrienden vindt Ronald het leukste wat er is. “Dat heb ik van mijn vader. Maar ook Herman had humor. En wat niet veel mensen weten is dat hij vooral een heel lief mens was, slim en creatief, dat maakte hem geniaal. Herman is een rode draad in mijn leven. Met onze band houden wij hem levend.”

In het kader van ‘25 jaar zonder Herman’ speelt Yada Yada op 11 juli, zijn sterfdag, op het grote podium van Big Rivers in Dordrecht. Website www.yadayadamusic.nl