Regenboogplatform: zorgen om diversiteitsbeleid college

Chrit Wilshaus

Richel Koster en Jan-Willem Ypeij van het platform maken zich daar zorgen over. Zo constateren zij dat er bij de scholen in Maassluis nog steeds weerstand lijkt te bestaan tegen lesprogramma’s die aandacht besteden aan andere vormen van seksualiteit dan heteroseksualiteit. En dat terwijl er toch echt kinderen in de hoek gezet worden en gepest (door andere kinderen). Datzelfde geldt voor ouderen die al dan niet zelfstandig wonen en ook niet voor hun geaardheid uit durven komen of er over durven praten”, vult Ypeij aan.

Verder heeft het Regenboogplatform lesmateriaal van Stichting Schiedams lef, wat diversiteit en inclusie op een toegankelijke manier bespreekbaar maakt, aangeboden aan scholen. “Maar die stonden daar niet voor open”, aldus Koster. Maar ook sportverenigingen die benaderd zijn, geven niet thuis. Opnieuw Koster: “Op ons pleidooi om tolerantie te promoten, bijvoorbeeld door aandacht te besteden aan Coming Out Day op 11 oktober, hebben we als Platform geen enkele reactie ontvangen. Dat vinden we wel jammer.

Juist scholen en sportclubs hebben een voorbeeldfunctie. Helaas rust nog steeds een stigma op anders geaardheid. We zouden dat heel graag willen doorbreken. Maar dat kan alleen als ook scholen en sportverenigingen meewerken. Volgens de statistieken behoort ongeveer 10 procent van de bevolking tot de queergemeenschap (LHBTIQ+). In Maassluis zouden we het dan over zo’n 3700 inwoners hebben.

Geen beperking

Daarnaast is de lokale politiek situatie in Maassluis veranderd. Aanleiding voor het Regenboogplatform Maassluis met de nieuwe coalitie in gesprek te gaan, is het coalitieakkoord 2026-2030 van Leefbaar Maessluys en VVD Maassluis De bakens verzetten, waarin gesteld wordt te stoppen met het Charter Diversiteit en de agenda Inclusieve Stad terug te brengen ‘tot het waarborgen van toegankelijkheid voor mensen met een beperking.’ Koster: “Dat betekent dus minder ruimte voor inclusie. Bovendien hebben queer mensen niet altijd een fysieke of mentale beperking. Maar door het zo eng af te bakenen, dreigen veel mensen uit beeld te raken. En dat geldt bijvoorbeeld ook voor asielzoekers die tot deze groep behoren. Sowieso maken wij ons zorgen over de harde woorden die aan deze groep gewijd worden.

In een kennismakingsgesprek dat we onlangs met wethouder Denise Mulder (VVD, red.) hebben gehad, gaf ze wel toe dat een en ander wellicht wat te beperkt in het coalitieakkoord was opgeschreven. Maar aan de andere kant kun je er nu ook niets anders van maken dan wat er staat geschreven. Volgens de wethouder was de tekst ‘Stoppen met het Charter Diversiteit en de agenda Inclusieve Stad terugbrengen tot het waarborgen van toegankelijkheid voor mensen met een beperking’ bedoeld voor de interne verdeling van personele posities en toekomstige vacatures binnen het gemeentelijk apparaat.

Hoewel haar intentie goed was en zij nadrukkelijk uitsprak dat queer zijn “normaal” is en dat er daarom geen extra aandacht aan zou hoeven te worden besteed, ervaren wij dit zeker niet zo. Verder moeten we constateren dat diversiteit in het akkoord lastig ligt. Daarnaast stelde Mulder in het gesprek dat het benadrukken van de onveiligheid waar vrouwen en minderheidsgroepen mee te maken hebben niet nodig zou moeten zijn. Als Platform zijn we het daar niet mee eens en vinden we dat wegkijken in plaats van aanpakken. Vandaar dat wij kritisch hebben gereageerd op het coalitieakkoord.”

Regenboogvlag

Een ander punt van discussie tussen het Platform en het nieuwe college is de mate waarin aandacht zou moeten worden besteed aan de LHBTIQ+ gemeenschap. Ypeij: “Zo vinden zij het niet nodig om aan de queer gemeenschap extra aandacht te besteden. Dan zou je dat bijvoorbeeld ook moeten doen voor mensen met een vorm van autisme, was de redenering. En hoezo zou je af en toe een regenboogvlag ophangen? Wij vinden jullie toch OK!” “We hebben geprobeerd uit te leggen dat het daar niet altijd om gaat; je kunt wel zeggen dat OK is maar dat wilde nog niet zeggen dat dit voor iedereen geldt; dat iedereen dat zo ervaart. Daarom blijft het volgens ons, en de incidenten die zich tijdens de Prideweek voordeden in binnen- en buitenland toonden dat pijnlijk aan, nodig om aandacht te blijven schenken aan mensen met een andere geaardheid. Want iedereen hoort erbij.”