Sjef Evers: ‘Ik hoef straks niet meer om half zeven op, het mag best half acht worden’

Chrit Wilshaus

“De tijd is weer aardig ingevuld”, constateert, wethouder Sjef Evers, die besloten heeft achter zijn bestuurlijke carrière een punt te zetten. Vanaf 1978 tot 1986 is hij actief als raadslid en van 2015 tot nu toe, met een kleine onderbreking, als wethouder voor de VVD. “Ik hoef straks niet meer om half zeven op, het mag best half acht worden; als het later wordt, krijg ik pijn in mijn rug”, zegt hij met het oog op zijn nieuwe levensfase. Iets anders is dat hij begin volgend jaar - als het appartement wat hij op de Kade gekocht heeft, is opgeleverd - weer in Maassluis komt wonen. De van oorsprong Rotterdammer woont momenteel tijdelijk in zijn geboortestad maar wil weer terugkeren in de stad waar hij sinds 1972 heeft gewoond en waar hij ook een sociaal netwerk heeft opgebouwd. Als Evers, die bij Deloitte actief was, in 2010 met pensioen gaat, heeft hij na zijn pensionering dan nog daar drie jaar doorgewerkt.

Zo vol

Als wethouder is Evers bestuurlijk verantwoordelijk voor de invulling van bedrijventerrein de Dijk. “Dat was in een lastige periode, die parallel liep met de naweeën van de financiële crisis; je verkocht amper een vierkante meter grond en geen ondernemer durfde toen te investeren. Toch lukte het door daar fors op in te zetten om het eerste van de drie velden bijna vol te krijgen.” De komst van Euro Products naar het bedrijventerrein heeft ook een aanzuigende werking gehad op andere ondernemers, weet Evers. “Toen Gerrit Malipaard 30 duizend vierkante meter had gekocht, kon ik tegen andere gegadigden zeggen dat ze nu snel moesten beslissen. Het derde en laatste veld hadden we zo vol.” Bedrijven kozen om verschillende redenen voor vestiging op de Dijk, weet Evers. “Bijvoorbeeld omdat sommige bedrijven in Maassluis of in de omtrek personeel hadden wonen. En Rederij De Jong bijvoorbeeld zat eerst in het Botlekgebied en zitten nu op de Dijk eerste rang.” Een van de voordelen van het bedrijventerrein is volgens Evers dat het niet ver van vervoersvoorzieningen is gevestigd. Zoals metro en pont.

Lely

Maar ook is het volgens Evers voor Maassluis gunstig geweest dat de Dijkpolder bij Maassluis kwam. “We hebben er destijds alles aan gedaan om Lely te behouden. Toen ik trouwens op zestienjarige jongen van school kwam, ik ben van het tweedekansonderwijs, werd ik assistent-accountant. En één van de klanten waarbij ik met de jaarrekening mocht helpen, was Lely. De proefgronden van Lely besloegen indertijd een gebied vanaf Koningshoek tot aan de gemeentegrens plus wat nu Wilgenrijk is. Op het gebied van landbouwmachines kregen ze echter behoorlijke concurrentie. Daarom zijn ze toen overgestapt van landbouw naar veeteelt. Voor die overstap heb ik altijd veel bewondering gehad. En nu is het allemaal robotica en werken er 1500 mensen.”

John Scheerstra

Eind 1977 wordt Evers lid van de VVD en een jaar later komt hij in de Maassluise gemeenteraad. Tot 1986 zal hij lid blijven. Waarom gaat hij destijds de politiek in? “Ik kende John Scheerstra die net als ik op de Merellaan woonde. Als we onze honden uitlieten, kwamen we elkaar vaak tegen en raakten dan met elkaar in gesprek. Politiek was vaak ons gespreksonderwerp. Op een geven moment vonden we dat we ook consequent moesten zijn en lid moest worden van een politieke partij. Dat werd de VVD. We zijn tegelijk lid geworden. Bovendien speelde in die tijd dat ze nog iemand zochten die verstand had van gemeentefinanciën. En zo kwamen ze bij mij uit.” Evers blijft raadslid tot 1986. “De reden dat ik toen stopte, was dat ik bijna helemaal niet meer thuiskwam. Dat had overigens ook te maken met mijn werk waarvoor ik geregeld naar het buitenland moest.”

Splitsen

Zijn belangrijkste portefeuille waar hij bestuurlijk verantwoordelijk voor was, is ongetwijfeld financiën geweest. Als wethouder financiën ben je overal bij betrokken. Niemand kan om je heen. “Dat kan misschien zo zijn maar in de praktijk doe je het met elkaar en heb je elkaar ook gewoon nodig om dingen voor elkaar te krijgen.” Om plannen en ambities van de gemeente uit te kunnen voeren, wordt geld gereserveerd. Het ambitieniveau, oordelen critici, is te hoog in Maasluis en veel plannen worden jaarlijks dan ook niet gerealiseerd. Maar het geld daarvoor ligt dan nog steeds op de plank. Evers: “Precies en de begroting wordt niet afgeschaald. Daarom vind ik dat we het investeringsplan, met plannen die soms tot in de hemel reiken, beter kunnen splitsen in plannen die we in redelijke tijd kunnen verwezenlijken en plannen die bestemd zijn voor de verre toekomst. Want als je te strak plant, moet je kapitaallasten realiseren. (Kapitaallasten zijn de jaarlijkse kosten voor afschrijvingen en rente op investeringen in activa. Zoals gronden, gebouwen en infrastructuur. Deze lasten drukken op de exploitatiebegroting en beïnvloedde de financiële wendbaarheid, red.). En dat geld kun je dus niet ergens anders voor gebruiken omdat er een etiketje aan die plannen hangt waarvoor het bestemd is. En zonder daar formeel een besluit over te nemen en dat ter goedkeuring aan de raad voor te leggen, kun je dat niet aanpassen.” 70 procent van wat de gemeente doet ligt al vast? “Ik denk zelfs 90 procent; er wordt zelfs wel een percentage van 95 procent genoemd. Maar het overgrote deel is al vastgelegd. De basis is altijd: afspraak is afspraak. Anders had je die afspraak niet moeten maken.”

Opstappen

Was er voor hem een hoofdpijndossier? “Nee hoor.” Ook niet de fietspaden?” Kijk, als je de MFR (Metropolitane fietsroute, red.) door een onmogelijke straat wil jagen, vraag je om problemen. Ik ben daarom teruggegaan naar de MRDH (Metropoolregio Rotterdam Den Haag, red.) om te praten over wat wel kan.” De gemeenteraad speelde volgens Evers hoog spel. Zijn portefeuille verkeer en vervoer ging toen deels naar collega-wethouder Kuiper en deels naar collega collegelid Denise Mulder (ook VVD). Ik heb toen tegen de gemeenteraad gezegd dat ik ging kijken naar mijn portefeuille Verkeer en Vervoer. En toen is er gebeurd wat er gebeurd is. En de burgemeester heeft toen tegen mij gezegd dat het verstandig was als ik mij zou gaan concentreren op financiën, economie, onroerend goed en de bezuinigingsoperatie.” Als journalist trek je dan de conclusie: Jack heeft Sjef gered. “Ik was van plan om op te stappen, ja.”

Gouden afdeling

Draagt hij met een gerust hart zijn portefeuille over aan zijn opvolger? “Ja, en weet je waarom? Omdat de afdeling financiën echt een gouden afdeling is. En niet alleen omdat ze vakinhoudelijk donders goed weten waar ze het over hebben. Vanaf 2015 heb ik best wel eens vakinhoudelijke discussies gehad maar door uitwisseling van argumenten is dat professioneel opgelost.”

Benen op de grond

Heeft hij nog een goede raad voor zijn opvolger? “Blijf met twee benen op de grond staan, gebruik je hersens en maak niet overal grote problemen van want de problemen zijn allemaal niet groot; het zijn naar mijn mening allemaal luxeproblemen. Maar vooral dus met je benen op de grond blijven staan. Daar heb ik mij mijn hele leven aan gehouden. Ik ben niet alleen betrokken geweest bij grote nationale maar ook bij internationale problemen in het bedrijfsleven en heb geleerd dat een klein ook een groot probleem kan worden. Maar andersom kan ook. Dus doe normaal, want we zijn allemaal mensen. Doordat je een mens bent, kun je dingen ook wel eens minder goed zien. Dat is een feit maar wees in ieder geval niet arrogant maar weeg de ander op argumenten en niet op onderbuikgevoelens.”