Column: Annemiek van Moorst - Bagage voor de vakantie
Ik sta bij de Bruna in de Herenstraat om een boek aan te schaffen voor de vakantie. Ik twijfel tussen ‘De duivel’ van de onlangs overleden Lieke Marsman, ‘Let Them’ van Mel Robbins en ‘Littekens uit je jeugd’ van Christiaan Vinkers.
Vooral dat laatste boek bleef aan me trekken. Ineens herinnerde ik me een interview met Christiaan Vinkers in een VK Magazine van een paar maanden geleden. Thuis dook ik tussen de stapel bewaarde magazines op zoek naar het artikel en las het opnieuw.
Het is een tijd van zelfonderzoek zegt Christiaan Vinkers in dat artikel. Mede dankzij individualisering zijn we steeds meer gaan nadenken over: Hoe word je eigenlijk wie je bent. Er wordt nu steeds openlijker gesproken over mentale worstelingen. Ook in gesprekken met mijn kinderen merk ik hoe anders het nu gaat dan vroeger. Waar veel onderwerpen in mijn jeugd onbesproken bleven, voeren we nu gesprekken over gevoelens, twijfels, keuzes maken en dromen.
Ik vraag me af of we niet doorslaan in onze zoektocht naar verklaringen. Alsof alles wat ons vandaag bezighoudt automatisch terug te voeren is op een gebeurtenis van vroeger. De bekende uitspraak “als je een hamer hebt, zie je overal spijkers” schiet dan door mijn hoofd. Niet alles is een trauma. Ik denk dat het ook kan komen door pech, een lastig genenpakket of een combinatie daarvan.
Dat betekent niet dat trauma’s geen invloed hebben. Integendeel. Onderzoek laat zien dat langdurige stress sporen kan nalaten in ons lichaam. Vinkers zegt: ‘In bloed is na 30 jaar nog zichtbaar dat er in het bloed verhoogde ontstekingswaarden zitten. Dat komt door chronische stress. Stress activeert het immuunsysteem omdat het altijd in de waakstand stond. Dat kan leiden tot allerlei ziekten. Het kan en het hoeft niet zegt hij nadrukkelijk.’
Toen ik het artikel had uitgelezen, wist ik ineens dat ik het boek over jeugdtrauma’s niet nodig had. Niet omdat het onderwerp onbelangrijk is, maar omdat ik mijn eigen geschiedenis inmiddels een plek heb gegeven. Zelfreflectie heeft me geleerd dat ik door veerkracht en een positieve instelling geworden ben tot wie ik ben.
Uiteindelijk liep ik een paar dagen later opnieuw de Bruna binnen voor een sudokuboekje. Een boek hoefde ik niet meer te kopen, want van Willem had ik inmiddels het boek Wachten van Dirk De Wachter gekregen. Ik ben benieuwd met welke inzichten hij komt.
Welk boek neem jij als bagage mee op vakantie?
Meer nieuws uit Rijswijk?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie