Dirk van der Zweep, Rijswijks oudste inwoner, overleden

Twee maanden geleden werd Van der Zweep nog toegesproken door burgemeester Huri Sahin, ter ere van zijn 105e verjaardag. Zij sprak toen van “niet zomaar een jubileum, maar 105 jaar aan levenservaring, herinneringen en verhalen.” Sahin vertelde dat zij hem vaker heeft gevraagd naar het geheim van zijn lange leven. Het antwoord dat zij telkens kreeg was eenvoudig maar veelzeggend: “licht leven”. Daarmee bedoelde Van der Zweep dat men het leven niet te zwaar moet nemen en zich niet overal druk om moet maken.

Het levensverhaal van Van der Zweep bevat opvallende momenten. Zo haalde hij enkele jaren geleden de landelijke pers en verscheen in Hart van Nederland toen hij op 99-jarige leeftijd naar Australië vloog voor de bruiloft van zijn kleindochter. Door de coronapandemie strandde hij daar tijdelijk, waarna hij uiteindelijk met een repatriëringsvlucht terugkeerde naar Nederland als oudste passagier aan boord.

Van der Zweep werd in 1921 in Wijtgaard geboren op de boerderij van zijn vader, als oudste van twaalf kinderen. Hij leek voorbestemd voor he boerenvak, “maar daar had ik geen zin in”, vertelde hij drie jaar geleden aan deze krant. “Ik ging werken bij een bakker en één dag in de week ging ik de bakkersschool”. Zijn avontuurlijke instelling bracht hem na de oorlog in Indonesië. “Maar daar viel niet veel te doen. En tegen de verveling had ik een correspondentievriendin, Tina, in Nederland. Toen ik terugkwam, ging ik bij haar langs. Dat was zo leuk, dat we kort daarna zijn getrouwd.”

In 1949 kwam het jonge stel naar Rijswijk. Op de Tierenskade kon hij een bakkerij overnemen. In het begin bakte Dirk het brood en maakte het gebak, Tina stond in de winkel. “Tot we twee zonen kregen, Hendrik en Wietse, toen kwam er een winkelmeisje. Inmiddels stonden er in de bakkerij ook een banketbakker en een stagiaire. Op bakfietsen brachten we ook bood rond”.

In 1955 deed Dirk zijn bakkerij van de hand en werd hij vertegenwoordiger bij een toeleverancier van tuinders in Den Hoorn. “Ik verkocht alles was ze nodig hadden. Kassen, verlichting, zaad. In het begin op de fiets, later met de auto”. Dat deed hij tot zijn vervroegd pensionering in 1983. Als hobby was Dirk al een tijd vrijwilliger bij de Rijswijkse voetbalvereniging Semper Altius. “Mijn zonen voetbalden er en ik werd de teamleider van dat jeugdteam. Bij uitwedstrijden reed het hele team mee in mijn Volvo stationwagen. Als we de politie zagen, riep ik duiken! Ook ben ik voor de KNVB nog scheidsrechter geworden”.