Volgende week loopt Wim in Nijmegen zijn allerlaatste Vierdaagse

Door: Frans Limbertie

We ontmoeten Wim bij de Rijswijkse sportschool, waar hij twee keer per week traint. Trainingen die hem, zoals hij zelf beweert, helpen met het volbrengen van zijn lange wandeltochten. We hoeven hem ook niet te vragen of hij er fysiek gezien klaar voor is. “Ik ben het hele jaar door altijd wel goed getraind. De ene periode maak je wat meer kilometers dan een andere keer, maar over het algemeen is mijn basisconditie wel op orde”, laat hij weten. De Rijswijker die in 2011 zijn eerste Nijmeegse Vierdaagse liep, kon er de laatste twee edities niet bij zijn vanwege een vervelende blessure. “Ik had last van hielspoor, een hardnekkige blessure die ik juist daar heb opgelopen”, legt hij uit. “Tijdens mijn laatste Vierdaagse, die van 2023, had ik al wat last. Toch de laatste kilometers doorgelopen. Wel in een wat langzamer tempo, maar achteraf gezien geen goede beslissing omdat ik al flink wat pijn had.” Inmiddels is Wim volledig hersteld van de hielspoor en is hij ervan overtuigd dat het dit keer goed gaat.

Alsmaar drukker

De blessure is dus verdwenen en de afgelopen tijd heeft Wim flink wat kilometers gemaakt. Na twee jaar afwezigheid verheugt hij zich op volgende week. Maar waarom is dit dan zijn laatste? “Het wordt alweer mijn elfde keer en ik vind het zo langzamerhand wel genoeg zo. Natuurlijk is die unieke sfeer daar in Nijmegen geweldig om mee te maken. Vanaf de kant al die aanmoedigingen van het publiek, dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Maar het evenement lijkt elk jaar maar drukker te worden”, stelt hij. “Over het algemeen kan ik daar wel goed tegen, maar misschien is het een goed moment om te kijken of er andere wandeltochten zijn die niet zo massaal van opzet zijn.” Een ander aspect van de organisatie waar Wim weinig enthousiast over is, zijn de huidige startprocedures. Zo vertelt hij dat er voorheen twee starttijden waren, een vroege en een late, waarbij je een stempelkaart ontving waar dit op stond. Die stempelkaart kon je onderling ook ruilen als je bijvoorbeeld met een vast groepje wilde lopen. Dat is allemaal afgeschaft en nu is er maar één vaste starttijd. “Het zorgt voor een enorme mensenmassa bij de start. In ieder geval te druk voor mij en zeker ook voor veel andere mensen”, aldus Wim, die verder vertelt dat hierdoor niet meer dan 1000 tot 1250 wandelaars per keer van start gaan. “De rest moet dan achter het hek wachten tot het hun beurt is.”

Lange wandeltochten

Wandelen deed hij al een poosje, maar toen Wim besloot zich in 2010 definitief aan te sluiten bij een wandelclub pakte hij het serieus aan. Vanaf die tijd ging hij langere tochten gaan maken en kon een Vierdaagse niet uitblijven. “Wandelen is een fijne manier van ontspannen. Er komt ruimte in je hoofd. Je wordt niet afgeleid en je gedachten kun je rustig laten gaan. Een heerlijk gevoel.” Wim heeft zijn wandelgeschiedenis in Nijmegen nog even nagegaan. Hij liep tot nu toe zes keer de veertig kilometer en vier keer de dertig. “Na je zestigste levensjaar mag je dertig kilometer lopen. Dat is overigens niet verplicht”, verklaart hij. “Veertig of vijftig mag ook, maar ik laat het mooi bij dertig. Gezien mijn leeftijd – Wim is 70 – vind ik dat wel genoeg.”

Volgende week dinsdag tussen zeven en acht uur ‘s morgens begint het ‘wandelfeest’ “Het weer is natuurlijk belangrijk, maar nog meer geldt dat voor de vorm van de dag,“ concludeert hij. Een klein zonnetje, beetje wind, graadje of twintig: dat is waarschijnlijk ook voor Wim de ideale weersomstandigheden voor Wims’ allerlaatste Vierdaagse.”