Rijswijk van twee kanten - Meteorologieleugens

Beste Frans,

Nu de storm na mijn bijdrage van vorige maand weer is gaan liggen, dacht ik erover om deze ronde maar eens een risicoloos onderwerp aan te snijden. Gewoon een keuvelpraatje over het weer. Als Nederlanders staan wij immers internationaal bekend om onze dagelijkse smalltalk rond dit onderwerp, maar helaas, deze zomer heeft ook de meteorologie als conversatiesmeermiddel zijn onschuld verloren. Vorige week hoorde ik op de radio dat in het zuiden des lands het record voor lokale tropische hittedagen was gebroken. Gewoon een feitje. Een paar uur later vertelde ik dit terloops op een feestje en direct drong een lagedrukgebied de ruimte binnen. Ter plekke werd ik benoemd tot klimaatdrammer en prediker voor de WEF30 agenda. Ik probeerde nog uit te leggen dat ik heus wel snap dat er mensen zijn die moeite hebben met miljardeninvesteringen in abstracte zaken als CO2 reductie vanwege een zeespiegelstijging aan het eind van de eeuw, maar toen ik daar aan toevoegde dat deze zomer ons wel duidelijk heeft gemaakt dat we zoveel mogelijk groen moeten aanplanten om ons lokale klimaat een beetje leefbaar te houden, werd ik met bier overgoten alsnog de feestzaal uitgesmeten. In mijn jeugd deden we dat alleen bij die éne oom die, na een paar borreltjes, nostalgische herinneringen ophaalde aan de maatschappijleerlessen van Hans Janmaat op zijn middelbare school. Ja, tijden veranderen, maar het maakt me wat melancholiek. Ben jij de zomer wel zonder kleerscheren doorgekomen?

Met doorweekte groet, Marc.

Tja, Marc,

Je maakt het jezelf niet makkelijk de laatste tijd. Eerst snuffelen in de nevenactiviteiten van onze vriend Werner van Damme en daarna even de linkse wijsneus uithangen op een rechts feestje. Je vraagt er om, zei mijn tante Too altijd. Maar goed, je bent nog jong en soms wat druistig, dus ik vergeef je dit. Maar helemaal ongelijk heb je niet: er is wel degelijk wat aan de hand met het klimaat. En daar hoef je niet links of rechts voor te zijn. Toch mogen we nog steeds niet mopperen met het weer in Nederland. Zo heet als in Spanje of Frankrijk wordt het hier nog altijd niet. De zomer van 1976 was legendarisch met extreme droogte en is de warmste van de twintigste eeuw. Die van 2018 is hierin de koploper van deze eeuw. Vreemd dat ik die laatste minder goed kan herinneren dan die van van 1976, met Dancing Queen van Abba en Don’t Go Breaking My Heart van Elton John en Kiki Dee als grootste hits. Nummer die je overigens nog steeds veel hoort. Rijswijk stond als het ware nog in de kinderschoenen: de bult op de Generaal Spoorlaan was er nog, zo ook de spoorwegovergang op de Churchillaan en het oude station, waar gemiddeld twee á drie keer per uur een trein stopte. In De Bogaard was het gezellig en waren er veel winkels, verkeerslichten werkten prima en je kon meestal snel weer doorrijden. Vraag maar aan die ene oom, die weet dat vast nog wel.

Een melancholieke groet, Frans