Schildersclub in Huis van de Stad werkt hard aan eigen expositie

Door: Frans Limbertie

Van der Lans is een enthousiaste kunstenaar. Naast maker geeft hij ook al jarenlang les. Elke vrijdagochtend begeleidt hij een groep van vijftien man die onder zijn leiding in het atelier van het Huis van het Huis van de Stad aan een eigen schilderij werken. We spreken hem tijdens een van zijn lessen, hoewel het woord les volgens hem veel breder kan worden beschouwd. “Ik stuur meer dan dat ik les geef”, zegt hij. “De cursisten die hier elke vrijdagochtend komen voor schilder- en tekenles geef ik de ruimte om in alle rust te werken aan hun schilderij of tekening. Ze nemen zelf het initiatief in wat ze willen maken. Ik loop rond, praat wat me ze en kijk waar ze mee bezig zijn. Op basis van wat ik zie geef ik hier en daar advies.”

Verschillende technieken

De groep is heel divers en verschilt qua niveau volgens Hans. “Waar sommigen recent zijn begonnen met schilderen en tekenen, zijn anderen zijn al langere tijd bezig. Dat maakt het voor mij naast afwisselend ook uitdagend. Bijzonder is ook dat we verschillende technieken gebruiken, zoals acrylverf, en op een goede acryl ondergrond. Soms gebruiken we olieverf , maar in vergelijking met acryl is olieverf een stuk trager. Acrylverf droogt ook sneller en je kunt er overheen schilderen. Dat noemen we collagetechnieken, waarbij je door papier of stof op een ondergrond te plakken hier overheen schildert. Van der Lans vertelt dat veel mensen conceptueel werken en geeft als voorbeeld het fenomeen doorkijk schilderen; een techniek waarbij een optische illusie wordt gecreëerd. “Met doorkijk schilderen lijkt het alsof je door een opening, raam of deur naar een ander ruimte of en buitenwereld kijkt”, legt hij uit.

Kunstenaars aan het werk

Tijd om even een kijkje te nemen bij wat kunstenaars om te zien waar ze mee bezig zijn. We ontmoeten Unit. Zij schildert pas sinds een jaar. Op dit moment werkt ze aan een schilderij waarop we een groene deur met een klimplant zien. Voor een deel bestaat het echt, maar ze geeft er ook haar eigen interpretatie aan. “Schilderen is een leuke hobby waarbij ik mij goed kan ontspannen”, zegt ze.

Herman schildert de grote boom naast de vijver bij het stadhuis. “Het begint nu zo langzamerhand wel wat te worden”, laat hij met een knipoog weten. In zijn jonge jaren haalde Herman zijn akte tekenen maar deed daar vervolgens niets mee. Na zijn pensioen pakte hij het toch weer op, mede op instigatie van zijn zwager die kunstschilder is. “Leuk dat we binnenkort hier onze eigen expositie hebben. Ik kijk ernaar uit”, verklapt hij. Herman is blij met de tips en adviezen van Hans: “Daar kan ik echt wat mee.”

Hanneke werkt aan een portret. Over hoe zij ooit met schilderen is begonnen kan ze kort zijn: “Er was een Bob Ross tentoonstelling in Gorssel bij Gelderland en daar was een workshop schilderen bij. Die heb ik gedaan. Toen ik daarna thuiskwam zei mijn man enthousiast dat ik een echt schilderijtje had gemaakt. Toen ben ik bij de Volksuniversiteit twee seizoenen een cursus gevolgd. En nu ben ik in dit leuke klasje terechtgekomen.”

Al drie jaar zit Marlies in het schildersklasje van Hans. Ze maakt verschillende dingen. “Dit is acryl, maar werken met olieverf doe ik ook graag. Nadeel is dat het langer duurt omdat het tijd nodig heeft om te drogen.” Is ze door de jaren heen een betere schilder geworden? “Sommigen vinden van wel”, moet ze bekennen. “Na al die jaren mag ik dat zelf toch wel hopen.” Ook Marlies kijkt uit naar de expositie. Altijd spannend als jouw schilderijen hier aan de wand hangen.”