Licht na lange duisternis?

DOOR GERARD S. VERVER

De gelijkmaker zorgde wel voor een Vlaardings opstandje, “want”, was het tot verbaal en fysiek verzet leidende verwijt aan scheidsrechter Fonseca, “je laat doorspelen, terwijl een speler van ons geblesseerd in de zestien ligt.” De man liet dat voor wat het was en deponeerde de bal op de middenstip. Met die 3-3 stelde SVV de nu met Swift Boys gedeelde koppositie veilig en kan het met een goed gevoel toewerken naar de uitbeurt tegen Pernis, waarmee het tot zaterdag de hoogste plek deelde. Én zicht houdt op, en dat is één van de doelen waarmee de rood-groenen in deze fase van de kompetitie bezig zijn, een periode.

Dat zou dan mede het loon zijn voor de man aan het roer, want trainer Ramon Bronkhorst heeft in de voorgaande drie magere seizoenen geen moment overwogen de handdoek te gooien. “We gaan ervoor”, was en bleef, ondanks alle malheur, zijn stelling. Of de aanhouder gaat winnen is de vraag. “Er is nog zo’n lange weg te gaan”, beseft hij. Nu constateert hij na afloop eerst blij, dat zijn formatie tegen ‘angstgegner’ Deltasport alsnog een punt pakt en daarna gelaten, dat hij in de eerste helft door blessures twee sterkhouders verloor. Eén met hamstring-sores  ”Geen idee of ze over een week voldoende hersteld zijn.” 

“Die blessures maken duidelijk, dat we een doorsnee-vijfdeklasser zijn, die het moet hebben van de kwaliteiten, die er in de basis zijn, maar in de breedte tekort komt om blessures op te vangen.” Dat verontrust hem. Niet het gelijke spel tegen Deltasport. “Het verloop kon je vantevoren invullen. Deze wedstrijd is pure emotie. Zelfs ik ben verrot gescholden”, schetst hij de sfeer. “Bovendien: in deze competitie kan iedereen van iedereen winnen. Dat moet je zien te overleven. We moeten namelijk niet alleen blij zijn om op dit moment bovenaan te staan, maar er voor gaan zorgen dat we dat nog negentien wedstrijden volhouden.” Te beginnen zaterdag in en tegen Pernis.