CDA-raadslid stelt vragen over vrouw die huiselijk geweld ontvluchtte maar nergens terecht kon

Door Kor Kegel

Ze vindt het een merkwaardige situatie. De omgekeerde wereld. CDA-gemeenteraadslid Marjolein Hekman klimt in de pen, nadat haar fractie werd geconfronteerd met een schrijnende situatie waarin een vrouw, gevlucht voor huiselijk en psychisch geweld, tussen wal en schip dreigt te raken.

Hoewel Veilig Thuis en het wijkondersteuningsteam (WOT) Groenoord erkenden dat sprake was van een kwetsbare situatie, werd er geen passende opvang geboden, omdat er geen sprake meer zou zijn van acuut gevaar. Uiteindelijk hebben vrijwilligers van maatschappelijke organisaties (Stichting J&S en Stichting Lekker Geven) tijdelijk onderdak en financiële ondersteuning georganiseerd.

Marjolein Hekman is verontwaardigd. Ze heeft schriftelijke vragen gesteld aan het college van B & W. Ze wil weten of het college kennis heeft van meer situaties waarin slachtoffers van huiselijk geweld geen aanspraak kunnen maken op opvang, omdat zij niet langer in een direct levensbedreigende of acute situatie verkeren. Maar de crux is de volgende vraag: “Deelt het college de opvatting dat het verlaten van een gewelddadige thuissituatie niet automatisch betekent dat iemand veilig is?”

Want dat zou de opvatting zijn van de opvangorganisaties. Wat is in dat geval de verantwoordelijkheid van de gemeente, wil Marjolein Hekman weten. Kennelijk kunnen gevluchte vrouwen in een ‘tussensituatie’ belanden, dus zonder veilig onderkomen en niet in aanmerking komend voor crisisopvang. Het CDA-raadslid vraagt hoeveel geld er in de afgelopen jaren besteed is aan hotels voor personen die zijn gevlucht uit een situatie van huiselijk geweld.

De wijkondersteuningsteams in Schiedam hebben een wisselende samenstelling en de deskundigheid in elk WOT kan variëren. Marjolein Hekman prikt door. Ze wil weten of elk WOT een deskundige inzake huiselijk geweld heeft of er tenminste over kan beschikken.

In haar vraagstelling klinkt haar eigen mening door. Vindt het college het wenselijk dat vrijwilligers hotelovernachtingen bekostigen voor slachtoffers van huiselijk geweld, omdat er geen gemeentelijke oplossing beschikbaar is? En: herkent het college het risico dat slachtoffers uit nood terugkeren naar een gewelddadige partner, omdat passende opvang of begeleiding ontbreekt? Marjolein Hekman wil weten welke maatregelen het college neemt om dat te voorkomen.

Onvoldoende toegang

Misschien is de kern van het probleem wel dat de toegang tot opvang, begeleiding en nazorg voor slachtoffers van psychisch en huiselijk geweld onvoldoende is. Het CDA-raadslid wil weten hoe het college de beschikbaarheid beoordeelt, voldoende of niet. Sowieso wil ze van het college horen welke knelpunten er zijn in de uitvoering van het gemeentelijk beleid rondom huiselijk geweld en welke verbetermaatregelen op korte termijn worden getroffen.

Juist vanwege de CDA-vragen zegt wethouder Sun van Dijk niet op de situatie in te kunnen gaan. Haar woordvoerster laat weten dat het niet gebruikelijk is dat het college via de pers met de gemeenteraad communiceert.