Op de Pijp met… José van den Berg

Waar kom je vandaan?

Ik ben een Heulse. De middelste van drie kinderen; ik heb nog een oudere zus en een jongere broer. Mijn vader werkte in de bouw. Van hem heb ik veel geleerd over klussen. Gewoon, door ‘af te kijken’. Zelf wist ik niet goed wat ik wilde. Na de Theresia van Avilaschool ging ik naar de huishoudschool in Naaldwijk, hoewel ik liever naar het Vormingscentrum in Maasland was gegaan. Daar kon je ook dingen leren als gitaarspelen. Na de huishoudschool deed ik de opleiding bloemschikken en bloembinden. Helaas moest ik daar al na twee jaar mee stoppen omdat ik allergisch bleek voor het sap van bloemen. Vervolgens ging een beetje zoeken; ik werkte bij Displant. Veel uitgevreten daar: confetti tussen de boterhammen van je collega’s stoppen, dat soort werk Maar ook veel mensenkennis opdoen en gewoon fysiek heel hard werken. Vervolgens bij Zwapak in de verkoop binnendienst. Maar na verloop van tijd werden alle parttimers daar ontslagen. Dat was echt een domper. Gelukkig kreeg ik wel een bedragje mee waardoor ik niet meteen een andere baan nodig had, maar twee jaar bij de kinderen kon blijven.

En daarna?

Ging het zoeken een beetje door. Ik werkte bij Zwembad de Hoge Bomen, maar daar speelde mijn allergieën ook op; al dat chloor. Ik werkte ook bij speelgoedwinkel De Krokodil in Naaldwijk. Toen was al wel duidelijk dat ik iets met of voor kinderen wilde, maar wat was toen nog niet duidelijk. Of misschien beter gezegd: het was de tijd nog niet. Ik moest eerst nog groeien en dingen leren over mezelf.

Zoals?

Zoals het feit dat ik hooggevoelig bleek te zijn. Dat heb ik lang ontkend, want ik hou niet zo van stempeltjes. Maar aan de andere kant is de duidelijkheid fijn.

Wat houdt hooggevoeligheid in?

Ik hoor, zie en ruik beter, onder andere. En alles komt sterker binnen. Dat heeft voordelen, maar zeker ook nadelen. Ik ben snel overprikkeld. Vaak ziek met de feestdagen…Verjaardagen kosten enorm veel energie. Dat begrijpen mensen vaak niet goed. Als hooggevoelige voel je anderen soms zo sterk aan dat je niet weet of iets nu van jezelf of van de ander is. Dat leerde ik pas echt door mijn eigen kinderen en tegenwoordig is er ook meer aandacht voor. Vroeger moest je het maar wegstoppen. De dingen die ik nu doe, zijn eigenlijk dingen die ik als kind nodig had.

Je begon met yoga…

Mijn eerste kennismaking met yoga was toen ik zwanger was en naar zwangerschapsyoga ging. Toen is het zaadje geplant. Daar wilde ik misschien wel iets mee. Dat kwam in een stroomversnelling toen ik hepatitis, leverontsteking kreeg. Dat is een fysieke ziekte maar er zit ook een groot mentaal element en spirituele in; onderdrukte gevoelens. Gebeurtenissen uit het verleden. Ik heb een fijne jeugd gehad hoor, maar maakte wel dingen mee. Mijn liefste kleuterjuf is gestorven toen ik op de kleuterschool zat. Dat vond ik heel erg maar in die tijd werd daar nauwelijks aandacht aan geschonken. Mijn moeder lag veel in het ziekenhuis. Dat zorgde voor onvoorspelbaarheid. De hepatitis zette me aan het denken maar bracht me ook in beweging;letterlijk. Ik ging de yoga opleiding doen en vertrok voor zeven weken naar Frankrijk.

Wat ging je daar doen?

Op bezoek bij een vriendin. Achttien paarden verzorgen, en nog wat andere dieren. Dat is best een opgaaf, want ik ben dieren helemaal niet gewend. Maar ik voelde dat ik daar moest zijn. Ik kon daar mijn fysieke kracht weer ontdekken. Het heeft me heel veel gebracht en ik leerde dat ik sterker was, in meerdere opzichten. Mede daardoor kon ik ook verder met het ontwikkelen van mijn droom: Heppie Kits.

Kinderyoga dus…

Heppie Kits ontstond in 2015. Yoga is er een onderdeel van, maar het is veel breder. Het gaat ook over creativiteit. Verbinding. Aandacht.

Hoe krijg je kinderen rustig op een mat?

Door zelf stil te zijn. Ik hoef niet zo nodig mijn best te doen om leuk te zijn. Dat gaat bijna vanzelf! We beginnen altijd met een namasté groet. Daarmee komen ze al in de stilte. Vervolgens gaan we aan de slag met de praatstok. Zo leren ze praten én luisteren. Ze mogen iets vertellen, over wat ze meegemaakt hebben, of hoe ze zich voelen. Dat kunnen kleine dingen zijn. Ik merk dat kinderen echt de behoefte hebben om te praten. Hun verhaal kwijt te kunnen, Dan doen we wat yoga- en ademhalingsoefeningen en dan is een meditatie. Dat is echt een stilte- en rustmoment en daar genieten ze dus van. Daarna doe we nog iets creatiefs om af te sluiten.

Inmiddels heb je ook je eigen praktijkruimte…

Sinds maart. Aan de ‘s-Gravenzandeseweg 105a. Dat is echt een droomwens die uitkomt. Ik heb ooit zelfs bij Doe een Wens van Wendy van Dijk een wens gedaan. En kijk nu is die uitgekomen! Dit is wat ik altijd wilde. Een fijne plek waar goede energie hangt.

Want je wilde uitbreiden?

Op Hodenpijl ontmoette ik ooit een Indiaanse sjamaan waarmee ik de vraag verkende: wat mag ik voor de wereld doen? Het antwoord was dus iets met kleur en kinderen. Ik heb het vervolgens jarenlang van huis uit gedaan maar dan loop je toch tegen beperkingen aan. Ik droomde van een eigen ruimte en de kans om dit uit te breiden. Daarmee is ook het karakter van Heppie Kits een beetje veranderd, en daarom is de naam gewijzigd en is er een nieuw logo gekomen. Mijn eerste logo had felle, primaire kleuren. Dat is misschien wel Westlands: fel, hard. Nu ben ik in de fase gekomen dat het zachter mag en kan. Het grappige was dat ik onlangs tot de ontdekking kwam dat die kleuren lijken op het huis van Pippi Langkous uit de serie.

Dat is niet toevallig?

Pippi is voor mij een grote inspiratiebron. Een voorbeeld. Ze komt natuurlijk uit Zweden. Daar ben ik geweest en dat was voor mij ook een ommekeer en een aanmoediging om nog meer mijn hart te volgen. En wie volgt meer haar hart dan de eigenwijze Pippi? De streken die ze uithaalt, de vrijheid die ze geniet, en ja, ook die lichte mate van eigenwijsheid. Ik heb Pippi lessen bij Heppie Hart.

Kennen de kinderen Pippi dan nog?

Steeds minder helaas. Misschien moet ik de filmpjes eens met ze kijken. Ik denk dat Pippi nog steeds kinderen aan kan spreken, met haar creativiteit en eigenwijsheid. Je eigen pad kiezen. Dat heb ik uiteindelijk ook gedaan. Dat is niet altijd makkelijk, maar het heeft me ook gemaakt tot wie ik ben. En wat Heppie Hart Creaties gecreëerd heeft. Van een beginnetje thuis, stapje voor stapje. Zo veel geleerd. Ja, ik moet nog dingen leren. Het zakelijke deel moet ik nog echt beter ontwikkelen. Maar ik ben op Pippi wijze al zover gekomen En dan kom ik er met de rest ook! Alles wat op mijn pad kwam heeft me gevormd en komt nu samen. Dat neem ik mee op de verdere weg!