Op avontuur in M4H: ‘Ik ben Lee Towers hier één keer tegengekomen’

Al zes jaar bewoont Rachael Karamat een appartement in de Lee Towers, tot volle tevredenheid. ‘Aan de ene kant kijk ik uit over de stad, aan de andere kant over de haven. Soms zie ik een cruiseschip voorbijvaren. Het is een bijzonder plekje.’ Rachael voelt zich op haar plek in M4H. ‘Het is een avontuurlijk stukje Rotterdam. Aan de ene kant heb je hier zoiets als de Floating Farm, een drijvende boerderij. Aan de andere kant vind je er ongedwongen gezelligheid, zoals bij het Keilecafé of Roodkapje, een nieuwe club. En als ik naar hartje Rotterdam wil, stap ik in de metro en ben ik er in minder dan tien minuten.’ Als Rachael de naam van haar flat – Lee Towers – laat vallen, leidt dat altijd tot leuke gesprekken over de Rotterdamse zanger met dezelfde naam. ‘Zeker met Feyenoord-fans.’ Eén keer liep ze de zanger – vertolker van het Feyenoord-clublied You never walk alone – tegen het lijf. ‘Ze waren bezig met filmopnames. Nee, ik heb hem niet gesproken, helaas.’

Marconiplein

Metrostation Marconiplein is een symbolisch vertrekpunt van onze tour. In de vorige eeuw liep hier nog de Havenspoorlijn. Maar die is verdwenen, net als de meeste havenactiviteiten in dit deel van de stad (maar niet allemaal). In de volksmond heet dit wel het ‘Macaroniplein’. En een Italiaanse connectie is er zeker, maar die heeft niks met pasta te maken: het plein is vernoemd naar Guglielmo Marconi, de uitvinder van de draadloze telegrafie (in 1895), een belangrijke vernieuwing voor de internationale scheepvaart.

Citrusveiling (Marconistraat 19-25)

Een typisch staaltje wederopbouw­architectuur van de toonaangevende Rotterdamse architect Hugh Maaskant uit 1955. En een symbool voor de fruithandel. Decennialang wisselden hier appels, peren en citrusvruchten van eigenaar. Totdat de fruithandel zich verplaatste naar de verder weg gelegen containerhavens. Vanaf 2002 stond de Citrusveiling leeg, maar niet lang meer: in de loop van 2027 opent het rijksmonument opnieuw zijn deuren. Voortaan als de ‘Citrusclub’: een creatieve hotspot voor ondernemers en cultuurmakers. citrusclub.nl

‘Toen ik de ruimte binnenliep, was ik verkocht’

Fotografie én culinaire verwennerij. Die twee passies combineert Paul Posse in zijn ­restaurant Eaux Posse, gevestigd in het Steur­gebouw. In dit voormalige fabriekskantoor annex personeels­gebouw uit 1935 heeft de ondernemer alle ruimte voor deze liefhebberijen. ‘Toen ik hier binnenliep, was ik verkocht. Het was toen nog kil, maar ik zag de potentie.’ Inmiddels heeft hij een expositieruimte ingericht en lijkt het terras op een Parijse binnentuin, inclusief vijgenboom. Van donderdag tot en met zondag serveert hij hier zijn gasten gerechten uit de Franse en Baskische keuken. Dankzij mond-tot-mondreclame lopen de zaken goed, ook al zit het restaurant niet ‘in de loop.’ ‘Ik vind het geweldig dat mensen bewust naar dit gebied reizen om te komen eten. Hier krijgen ze een echte belevenis.’ eauxposse.nl

Voedseltuin Rotterdam (ingang aan Benjamin Franklinstraat)

Een groen lint te midden van oude havenloodsen, dat is Voedseltuin Rotterdam. Tientallen vrijwilligers werken hier elke ochtend en dat is te zien. Je wandelt door een vruchtbare oase van eetbare gewassen. Tussen het loof door zie je het terras van Cult=Us, een nieuwe culinaire hotspot in het Keilepand. En werp ook even een blik richting de Keilewerf met talloze werkplaatsen voor kunstenaars en creatieve ondernemers.

voedseltuin.com – keilewerf.nl –cultisus.nl

Ferro Offices (Benjamin Franklinstraat 25)

Genomineerd voor de Architectuurprijs Rotterdam 2026 mogen we dit gerust een nieuw M4H-icoon noemen: de Ferro Offices, een staaltje van slim architectonisch ­hergebruik. Het gebouw is opgetrokken rondom het oude kantoor van chemiefabrikant Ferro Holland uit 1969. Met plek voor zo’n driehonderd werknemers biedt dit bedrijfsverzamelgebouw onderdak aan de havenpioniers die werken aan een duurzame haven. Daarmee is het gebouw exemplarisch voor vernieuwingsdrang in deze wijk. Ernaast staat trouwens een ander M4H-icoon: de felblauwe gashouder, ook wel bekend als de Ferro Dome. Ooit gebouwd voor de opslag van gas voor straat­lantaarns is de ‘dome’ nu toe aan een opknapbeurt.

Wat is M4H?

M4H verwijst naar het gebied dat wordt gevormd door de Merwehaven en de Vierhavens. Ter vergelijk: M4H is even groot als de binnenstad van Rotterdam. Aangelegd in de periode 1911- 1930 vormden deze stadshavens decennialang een belangrijke schakel in de fruitoverslag. Na een periode van verval beginnen de inspanningen van Havenbedrijf Rotterdam en de gemeente om het gebied om te vormen tot een aantrekkelijk stadshavengebied hun vruchten af te werpen. M4H moet uitgroeien tot een proeftuin voor de havenstad van de toekomst, een grootstedelijk gebied waar wonen, werken, cultuur en innovatieve havenindustrie samenkomen.