Op de pijp met... Hans Barendse

Tekst: Esdor van Elten / Foto’s: Ton van Zeijl

‘Akela, wij doen ons best!’ Nee, zo werkt het allang niet meer. Wat vroeger de Padvinderij heette is nu Scouting Nederland: een moderne jeugdorganisatie. Maar mét traditie. “Scouting Naaldwijk is één van de oudste afdelingen van Nederland”, weet voorzitter Hans Barendse (51). In september betrekken de scouts een gloednieuw clubgebouw. Hans is getrouwd met Marijke. Met hun kinderen Naomi en Jolijn wonen zij in Naaldwijk.

Van wie ben jij er één?

Ik ben er één van Hans Barendse en Riet van Os. Eigenlijk ben ik dus een ‘tweedehans’. Ik heb nog drie broers en twee zussen, die op één na allemaal nog in Naaldwijk wonen. Eén zwart schaap is naar Breukelen verhuisd. Mijn vader was redelijk bekend in de tuinbouwwereld, niet alleen als tuinder, maar vooral als bestuurder. Hij heeft vroeger z’n beetje alle tuinen in het Westland wel getaxeerd. Daarnaast heeft hij veel vrijwilligerswerk gedaan. Daarom is hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau. Een onderscheiding waar hij trots op is. Mijn moeder kwam uit een familie van fresiatelers.

Wilde jij ook tuinder worden?

Ja, maar een moderne tuinder. Niet zoals het in de tijd van mijn vader ging, maar duurzaam, vernieuwend, met gebruik van automatisering. Ik heb de tuin ook altijd als mijn werk gezien. Ik heb er bewust voor gekozen, maar het is niet mijn leven. Na de Bernadetteschool en de mavo ging ik naar de Middelbare Tuinbouwschool. Na militaire dienst, waarbij ik nog in zo’n Leopard 2 heb rondgecrosst, ben ik de Hogere Agrarische School gaan doen in Delft. Vervolgens ben ik begonnen met tuinen. Ik heb in de jaren erna ook nog een aantal MBA-modules gedaan op Nyenrode.

Wat teelde je?

Perkgoed! De fresiateelt, zoals mijn familie, die trok me niet. De potplantenwereld vond ik veel sneller, dynamischer en interessanter. Veel van mijn personeel kwam bij de scouting vandaan: scholieren, broertjes en zusjes daarvan, zelfs ouders. Hele gezinnen. Na zeven jaar kreeg ik de kans de tuin te verkopen en toen had ik het eigenlijk ook wel gezien. Ik ben toen bedrijfsleider geworden bij Anthura in Bleiswijk. Daar werk ik nu nog steeds, nu als locatiemanager.

Jij zit dus al heel lang bij de scouting…

Sinds mijn vijfde. Dus al ruim 45 jaar. Het is echt een familieding. Mijn vader, mijn broers en zussen, we gingen allemaal naar de scouting.

Allemaal van de oude stempel…

Mijn vader is niet zolang lid geweest als ik, maar inderdaad, Scouting Naaldwijk is al heel oud. We bestaan al meer dan 100 jaar en waren één van de eerste scoutinggroepen in Nederland. Toen waren we nog sterk gelieerd met de kerk. Dat is nu minder. We zijn een open vereniging die voor iedereen toegankelijk is, maar we hebben nog steeds een paar katholieke gewoontes. We gaan voor we op kamp gaan nog steeds even naar de kerk en de pastoor komt tijdens het kamp altijd wel even langs. . We maken Palmpaasstokken en brengen die naar ouderen toe, en ook de fancy fair, een belangrijke inkomstenbron voor ons, doen we samen: ‘Samen Sterk voor Scouting en Kerk’.

Is er veel animo voor scouting in Westland?

Er zijn veel groepen in het Westland, waarvan wij denk ik wel één van de grootste zijn. Op dit moment hebben we meer dan 200 jeugdleden en zo’n 80 kaderleden. De organisatie is opgebouwd uit een ‘onderbouw’, dat zijn de jongste groepen, de Bevers en de Welpen (jongens) of Kabouters (meisjes). Die scheiding in jongens/meisje s is overigens niet strikt. We delen de groepen in zoals dat uitkomt. Een gemengde groep heeft weer een andere dynamiek en dat kan ook voordelen hebben. In de Bovenbouw zitten de Verkenners en de Gidsen. En dan heb je nog de Explorers, die vaak eindigen als stamgroep. De leiding dus. Zelf ben ik twintig jaar leiding geweest. Inmiddels ben ik alweer 13 jaar voorzitter van het bestuur.

Waarom ben je blijven hangen?

Dat begint natuurlijk met de mooie herinneringen die ik heb; kamperen met sterke verhalen aan het kampvuur die je natuurlijk als kleine jongen volledig geloofde. Het is gewoon hartstikke leuk, je maakt van alles mee en je trekt met anderen op. We zien vaak dat als scouts ouder worden ze een periode kader doen, en in die kadergroepen of stamgroepen, ontstaan vriendengroepen die heel lang mee gaan. Er ontstaan ook relaties: er zijn heel wat scoutinghuwelijken. Ik heb mijn vrouw daar ook ontmoet en mijn twee dochters zijn allebei leiding geworden. Van lieverlee verlaten mensen dan de kadergroepen wel, maar toch blijven ze via via vaak verbonden, bijvoorbeeld via de ‘Vrienden Van Scouting Naaldwijk’. Of hun kinderen komen weer op scouting… Ik ben langer gebleven omdat ik het leuk en belangrijk vond, en ben vanzelf het bestuur ingerold. Ik krijg er energie van als een organisatie goed draait en ik vind dat de scouting maatschappelijk belangrijk werk doet: jongeren betrekken en een leuke tijd bezorgen. En ook als organisatie betekenen we weer iets voor anderen.

Geef eens een voorbeeld?

Ik noemde al de Palmpaasstokken, waarmee we de oudere en hulpbehoevende mensen een hart onder de riem steken. . Maar onze scoutinggroep doet bijvoorbeeld ook mee met het Varend Corso. Wij bemannen de ‘Duit voor een Schuit. Daar krijgen we zelf ook een klein percentage van, maar we doen het ook om het corso in stand te helpen houden. Tevens zijn we bij de dodenherdenking en helpen de kerk met onderhoudsklussen.

Waar gebruiken jullie dat geld voor?

Voor activiteiten uiteraard. En dat is niet alleen maar bosspelen doen hoor. We zijn een moderne vereniging, dus we houden ook LAN-party’s en GPS-tochten. De oudere scouts gaan geregeld naar het buitenland; Noorwegen, Duitsland, Frankrijk, Tsjechië. Dat kost natuurlijk allemaal geld en dat kan niet allemaal van de contributie.

En er is geld nodig voor nieuwbouw…

Scouting Naaldwijk zit al sinds mensenheugenis in De Binnenhof. Dat heeft voordelen, zo centraal in het dorp, maar ook nadelen. En er was een grote voorkeur van een groene omgeving voor de scouts. In 2016 is het idee voor de nieuwbouw ontstaan, tijdens een hardlooprondje door het Prinsenbos met mijn broer Frank. Het gebied ernaast, waar de NAM altijd zat, zou vrijkomen en het leek ons wel een prima plek voor een scoutinggebouw. Het heeft lang geduurd voor het zover was. De gemeente heeft enorm fijn meegewerkt, maar alle procedures kosten natuurlijk tijd. En de grond moest ook nog eens gesaneerd worden. Je wil met de kinderen niet in vervuilde grond wroeten. En dan waren er natuurlijk ook nog de financiën. Uiteindelijk is er een Commissie Bouw opgezet, met zo’n 20 mensen, die zich inspande om het allemaal mogelijk te maken. Voor het financiële deel heeft Nic Sosef, voorzitter van de Stichting Scouting Naaldwijk (dus niet het bestuur) enorm veel werk verzet. Hij heeft natuurlijk een enorm netwerk. Maar er zijn enorm veel mensen in Westland die ons een warm hart toedragen. Wat er nu is, is te danken aan vele sponsors, al hebben wij natuurlijk ook ons steentje bijgedragen met allerlei acties. En het is prachtig geworden. Ruim, modern en duurzaam. In een groene omgeving

Dus tijd voor een feestje?

Op 9 september is het grote Openingsfeest voor sponsoren, genodigden en (jeugd)leden!

Wil jij ook Op de Pijp of ken je iemand met een mooi verhaal? Mail dan naar redactie.hhw@uitgeverijwestmedia.nl.