Op de pijp met... Thea van den Beukel

Tekst: Esdor van Elten / Foto’s: Ton van Zeijl

Gymlokaal Oudeland is het decor voor dit interview. Voor Thea van den Beukel (65) een natuurlijke omgeving. Zes keer per week geeft zij bewegingslessen bij de OKK en bij Vitis Welzijn. “Als je een dag meer hebt bewogen dan met je ogen knipperen, dan is dat winst.” Thea is weduwe van Kees en heeft drie kinderen en vijf kleinkinderen. De zesde is op komst. Ze woont in ‘s-Gravenzande. 

Waar kom je vandaan?

Ik ben geboren en getogen in Naaldwijk. De zevende in een tuindersgezin met negen kinderen; twee broers en zes zussen. Mijn vader teelde van alles, zoals het in die tijd gebruikelijk was: tomaten, druiven… later stapte hij over op Asperagus (snijgroen).

En wat wilde jij worden toen je klein was? 

Schooljuffrouw! En later politieagent. Het is het allebei niet geworden. 

Waarom niet? 

Na de Leonardusschool ging ik naar het Atheneum. In het vijfde jaar stapte ik over naar 5 havo, omdat ik in dat jaar door bronchitis veel schooluitval had. Ik kwam op mijn 17e van school. Dat was aan de jonge kant. Bovendien zat de politieacademie in Utrecht. Ik zou daar twee jaar intern moeten. Maar op dat moment had ik al een vriendje en ik zat volop in de majorettewereld. Dus dat zag ik niet zitten. 

De majorettewereld? 

Dat was mijn kinderdroom. Op mijn zesde zag ik ze voorbij marcheren. Ze kwamen uit het niets en verdwenen weer in het niets. Dat wilde ik ook. Fusica had indertijd maar liefst drie majorettepelotons: de mini’s, de midi’s en de maxi’s. Mijn hele jeugd was majorette. Ik ben ook miss majorette geweest. Dan loop je voorop en geef je aan wat het peloton gaat doen. Je geeft dan ook les en maakt de choreografie. Ik heb dat tot mijn 27e gedaan. In ‘mijn’ tijd was het nog voornamelijk mee marcheren op straat, maar het begon toen ook al een sport te worden, met wedstrijden en alles. De majorette is tegenwoordig helaas vrijwel verdwenen. 

Hoe komt dat? 

Ik denk dat dat met de toenemende emancipatie te maken heeft. De majorette, dat was toch een beetje pronken. Korte rokjes en de benen hoog. Dat willen meisjes nu niet meer. En je kunt voor de techniek en de beweging natuurlijk prima terecht bij twirlverenigingen en sporten als acrogym. 

Geen politieagent dus… 

Nee, al ben ik in mijn latere leven wel lid geweest van de buurtpreventie. We hadden toen nogal wat overlast van hangjongeren. En ze zeggen dat ik ook goed orde kan houden in mijn groepen. Ik ben toen na mijn schooltijd gaan werken bij oliehandel Van der Hout. Dat was het begin van een heleboel verschillende banen: o.a. bij de Rabobank, bij Houtstra Kleefstoffen, bij plantenkwekerij Duijvesteijn…

Waarom stapte je zo vaak over? 

Met elke overstap kwam ik weer iets verder. Ik ben er nooit slechter van geworden. Tegenwoordig ben ik boekhoudkundig medewerker en medewerker personeelszaken bij Axia Vegetable Seeds, een tomatenveredelingsbedrijf. Parttime, want zo hou ik ruimte over voor mijn hobby. 

Beweeglessen geven… 

Dat begon natuurlijk al bij de majorettes. Ruim dertig jaar geleden werd ik ook lid van OKK (Oefening Kweekt Kunst) in ‘s-Gravenzande. Via de technische commissie werd ik uiteindelijk voorzitter. In die tijd was OKK echt een hele grote vereniging; meer dan 750 leden. Tegenwoordig hebben we er ruim 300. Ook hier heb ik veel les gegeven. Ik ben natuurlijk autodidact, maar volgde wel verschillende opleidingen. Mijn voorzitterschap duurde niet lang, vanwege het overlijden van Kees, maar lesgeven ben ik altijd blijven doen. Niet alleen bij OKK, tegenwoordig ook bij Vitis Welzijn. 

Je geeft lessen voor ouderen… 

Mijn dochter is was sportleraar. Zij werd gevraagd om die lessen te gaan geven, maar had daar niet echt tijd voor. Het leek haar echt iets voor mij, en zo is het gekomen. Bij Vitis Welzijn geef ik drie keer per week de lessen ‘Meer Bewegen voor Ouderen’. Dat mag je letterlijk nemen; de jongste deelnemer die ik heb is 63, de oudste 95. Ieder doet wat hij of zij kan. Ook met een rollator. Mijn lessen zijn behoorlijk vrij. Niet vrijblijvend: we gaan wel drie kwartier lekker door. Maar als je bepaalde oefeningen niet kunt of deels niet kunt, dan is dat geen probleem. Alles wat je doet is meegenomen. Als je een dag meer hebt bewogen dan met je ogen knipperen, dan is dat winst, zeg ik altijd. Bewegen is wel iets waar je je toe moet zetten. Teveel mensen vinden het allemaal wel best, die geloven niet dat het je goed doet. De mens is van nature gewoon lui. 

Je hebt ook nog speciale groepen… 

Zo’n dertien jaar geleden heb ik beweeggroepen opgezet voor mensen met obesitas en mensen met een lichte lichamelijke handicap of die herstellend zijn van een blessure. Dat zijn mensen die vaak niet graag naar een sportschool gaan omdat ze zich bekeken voelen of het idee hebben dat ze daar niet goed genoeg voor zijn. Iedereen heeft al snel een mening over je. De lessen verschillen niet veel van die voor de ouderen. Hoogstens dat de muziek wat pittiger is. Bij de ouderen kies ik vooral muziek van vroeger. Dat is deel van de charme. Verder maak ik vaak gebruik van attributen, en dat kan van alles zijn. De mensen vinden het bijna spannend; wat komt er nu weer uit de tas? 

Waarom is bewegen belangrijk? 

Je ziet gewoon dat het effect heeft. Je hele lijf gaat het beter doen. Je bent zekerder, je durft meer en mentaal doet het ook iets met je als er weer eens iets gelukt is. Je bouwt je spieren op, krijgt meer conditie, en zeker ook niet onbelangrijk, het brengt je in contact met mensen. De mensen in mijn groepen, dat zijn allemaal positieve mensen. De lol en de gezelligheid zijn minstens zo belangrijk als het bewegen zelf. Maar dat laatste staat wel centraal; als er teveel gekletst wordt voer ik het tempo gewoon wat op. Kletsen kan bij de koffie achteraf. Bewegen maakt deel uit van een gezonde levensstijl. Dat is een geheel: het gaat ook over andere zaken, zoals voeding. Daarom geef ik iedere les ook altijd een tip mee. Niet alleen over bewegen. Bijvoorbeeld voldoende water drinken, bananen tegen kramp in de nacht of eet elke dag een andere kleur groente. Sommige mensen krijgen thuis de vraag: ‘en? Wat was de tip van vandaag?

Met zes sessies per week blijft jouw conditie ook wel op peil… 

Zeker. Want ik doe alles mee. Ik heb ook weinig zitvlees. Er is altijd wel iets te doen. 

Zoals? 

Handwerken, klussen in huis… Ik ben al jarenlang EHBO-er. Dat komt soms ook van pas tijdens de lessen. Ik sta geregeld bij evenementen en dat is mooi om te doen. Zolang ik les geef blijf ik dat ook wel doen. En ik ben zeker nog niet van plan om te stoppen. Verder ben ik oppasoma voor mijn kleinkinderen en stap ik graag op de fiets.

Nog meer beweging… 

Een bezige bij, dat blijf ik altijd!

Wil jij ook Op de Pijp of ken je iemand met een mooi verhaal? Mail dan naar redactie.hhw@uitgeverijwestmedia.nl.