Stratenboek als bijbel

I am a roadrunner! Dit is een titel van een veel besproken hit uit de jaren zeventig. Maar sinds ik een half jaar werkzaam ben bij Merchandising, voel ik me ook zo. Het was een afdeling die nog maar in de kinderschoenen stond, maar al flik aan de weg timmerde. Ik bezorgde reclamemodules bij de Aholdfilialen, om Marvelo producten meer aandacht in de winkels te geven. Maar fleuren de koffieacties ook op, met koffieplanten en zakken ruwe bonen .Die dingen vervoer ik in nu een Mercedes bakauto. Hoewel de eerste ritten nog in een huurauto werden gereden.

De filialen van Albert Heijn staan in een groot aantal steden in Nederland. van Hoek van Holland tot Enschede en van Maastricht tot Uithuizen in Groningen. Het ANWB-stratenboek was dan ook mijn bijbel om alle winkels te vinden. Meestal zit ik aan de achterkant kant van een filiaal. De modules en koffieplantages leverden we daar af. Het eerste contact daar was de bronzen drukknop tegen de muur. Na een tijdje, gaat dan het luikje in de deur op een kier. “Goeiesmorgens, daar is de moduleman”. Waarna de man of vrouw aan de andere kant me meestal sprakeloos aankeek.

Op de terugweg van het filiaal in Twello, zelfs daar, werd ik staande gehouden door een agent van de rijkspolitie die met zijn wagen de weg blokkeerde. Ik deed de cabinedeur open. ‘Kunt u even uitstappen en de klep open maken”. Omdat ik zo verbaasd keek, vervolgde hij. “We controleren al het vervoer vanwege de mond en klauwzeer, bij alles wat hinnikt, loeit en mekkert,” grapte hij. Omdat regelmatig het vervoersverbod werd overtreden vond deze controle plaats. Toen ik weer in de auto klom zei hij gnuivend, “doe wel je gordel om vriend”.

Flevoland 1998. Ook in deze nieuwe polder zijn steden waar een AH filiaal staat. Dronten en Lelystad. Toen ik bij de laatste twee de spullen had afgeleverd, moest ik nog een koffiekar, naar de opening van een klein winkelcentrum Urkerhard, genoemd naar de harde keileem, op Urk brengen. Ik had goed mijn ANWB stratenbijbel bestudeerd, maar werd midden in het dorp afgestopt door de politie; wat nou weer?

De straten waren afgezet met een rood-wit lint. Er bleek in de straat een moord te zijn gepleegd, maar ik snapte geen jota van wat de agent in Urks vertelde hoe ik moest rijden. Een bewoner bleek bereid om mee te rijden. Zo kon er toch koffie getapt worden tijdens de opening.

Op de terugweg besloot ik buiten Lelystad om langs de Oostvaarder dijk te rijden. Onderweg stopte ik en genoot van het uitzicht. Plots kwam er iemand aan die zei dat hij van de krant was. Of ik mee wilde werken aan een artikel. Er waren plannen voor een vliegveld. Ik moest een klein model vliegtuig omhoog houden zodat hij een paar foto’ s kon maken. Hij beloofde het artikel en de kiekjes naar Marvelo te sturen. Het vliegveld is er wel gekomen, maar Ik moet de foto en verhaal nog steeds krijgen. Post nl zeker.