Van leraar tot The Voice: Daan Appelman (27) openhartig over zijn unieke carrière

Daan Appelman is geboren in Enkhuizen en werkt als leraar Nederlands op het SG Newton in Hoorn. “Het meeste van mijn vrije tijd stop ik in het runnen van mijn band No Offense. Het is heerlijk om met muziek bezig te zijn”, vertelt hij.

Spontaan begin

Zijn liefde voor muziek ontstond vroeg. “Als kind zong ik altijd al, maar op de brugklas van RSG Enkhuizen begon het echt.” Daar ontmoette hij Stef en Diederik, waarmee Daan bevriend raakte. Samen besloten ze spontaan een band te beginnen.

“We hadden eigenlijk geen idee wat we deden”, zegt hij lachend. “Ik had weinig ervaring met zingen, en zij niet met gitaar of bas. Maar we begonnen gewoon en hadden vooral veel plezier.”

Het eerste optreden volgde al snel, tijdens een muziekavond op school. “Vanaf het begin droomden we ervan om door te groeien. Muziek moest vooral leuk blijven, maar we wilden er ook iets mee bereiken.”

Experimenteren met No Offense

De band kreeg echt vorm in 2019, toen drummer Tom zich aansloot. “Vanaf dat moment gingen we serieuzer aan de slag en werd het allemaal professioneler”, legt Daan uit. “We begonnen zelf nummers te schrijven en iedereen nam zijn eigen verantwoordelijkheid. Dat werkte heel goed voor onze creativiteit.”

Ook de bandnaam kwam op een speelse manier tot stand. “We hielden een poll met allerlei namen, maar de naam die eruit kwam waren we de dag erna alweer vergeten”, zegt Daan. “Toen hebben we het bij No Offense gehouden, dat we al eerder hadden bedacht. Plus, er zijn mensen die deze bandnaam al op hun lichaam getatoeëerd hebben, dus we kunnen eigenlijk niet meer switchen!”

De muziek van No Offense laat zich niet makkelijk in een hokje plaatsen. “We hebben een voorliefde voor harde muziek, dus het is een mix van punk en rock. We blijven graag experimenteren en zoeken steeds naar ons eigen geluid.”

Voor de klas

Het combineren van zijn werk als docent en zijn muzikale ambities gaat hem goed af. “Als leraar werk je vooral overdag, dus in de avonden en weekenden heb ik alle ruimte voor muziek. Dat maakt het eigenlijk ideaal.”

Zijn leerlingen weten dat hun docent ook op het podium staat, al blijft hij in de klas vooral leraar. “Ze vinden het stiekem heel leuk, maar laten dat niet altijd merken”, vertelt Daan. “Nederlands is niet hun favoriete vak, dus uiteindelijk ben ik gewoon de docent die hen lesgeeft.”

Toch neemt hij zijn podiumervaring mee het klaslokaal in. “Ik zie mijn lessen als een soort show. Ik geef zes keer per dag een voorstelling van 45 minuten. Zo probeer ik het interactief en leuk te maken voor de leerlingen.”

Nogmaals proberen

Zijn deelname aan The Voice kwam niet helemaal uit de lucht vallen. “Ik had me in het verleden al eens aangemeld, maar helaas werd ik niet geselecteerd. Toen het programma terugkwam dacht ik: laat ik het nog eens proberen. Een beetje als grapje, om te zien hoe ver ik zou komen.”

Het belangrijkste voor Daan? Bij zijn muzieksmaak blijven. “Veel deelnemers kiezen voor Nederlandse popmuziek, maar ik wilde iets anders laten zien. Ik speel zelf gitaar en kom echt uit de rockhoek. Daarmee hoopte ik mezelf te onderscheiden.”

Bekijk hieronder de auditie van Daan:

Zijn voorkeur ging vooraf al uit naar coach Dinand Woesthoff, die tijdens de blind auditions binnen 20 seconde draaide. “In zijn team lag de focus sterk op zang, en daar word je echt beter van. Maar je krijgt ook tips over hoe je jezelf presenteert op het podium. Uiteindelijk leerde ik bij The Voice mezelf echt zien als artiest.”

Verschil op televisie

Optreden op televisie bleek een totaal andere ervaring dan spelen met zijn band. “Met de band kun je improviseren”, zegt Daan. “Je kijkt elkaar aan en voelt meteen wat er gebeurt. Op televisie stond ik er alleen voor en kan dat niet.”

Daar komt bij dat er op tv veel meer vastligt. “Je moet rekening houden met camera’s en bepaalde houdingen. Alles is meer ingestudeerd. In de halve finale kwam er zelfs choreografie bij kijken.”

Toch benadrukt hij dat televisie geen ‘knip-en-plakwerk’ is. “Mensen denken vaak dat alles achteraf wordt aangepast, maar dat is echt niet zo. Je moet er gewoon staan en goed presteren, anders val je door de mand.”

Loyaal aan de band

De deelname aan The Voice heeft hem meer zichtbaarheid opgeleverd, maar zijn koers is niet gewijzigd. “Ik heb mezelf beloofd dat ik loyaal blijf aan mezelf en aan de band. Mijn hart ligt bij het spelen met de jongens, niet bij solo-optredens op feestjes.”

Wel merkt Daan dat er nieuwe kansen ontstaan. “De deur staat nu iets meer open naar buiten de regio. Dat is mooi meegenomen en daar ben ik dankbaar voor.”

Muziek gaat voor

Hoewel hij het onderwijs een warm hart toedraagt, sluit Daan een toekomst in de muziek niet uit. “Als de kans zich voordoet om fulltime met muziek bezig te zijn, dan zou ik die zeker grijpen. Misschien zou ik nog een dag in de week lesgeven, maar muziek gaat dan wel voor.”

Afsluitende boodschap

Aan jongeren met dezelfde droom geeft Daan nog een boodschap mee. “Doe het niet om rijk te worden, maar omdat je van de kunst houdt. Je hebt enorme hoogtepunten, maar ook diepe dalen. Mensen vergeten vaak dat succesvol muziek maken echt hard werken is. Je krijgt te maken met afwijzing, stress en tegenslagen. Maar als je gepassioneerd genoeg bent, dan is dat het allemaal waard.”