Wippersmolen al 300 jaar belangrijk element in het landschap

Chrit Wilshaus

Ook voor molenaar en vrijwilliger Rob Pols was het een bijzondere dag gisteren. “Maar vooral voor de molen”, benadrukte hij. 300 jaar is een respectabele leeftijd voor een molen maar volgens hem zijn er die nog ouder zijn. Dat de molen nog steeds functioneert heeft volgens Pols te maken met “goed onderhoud.”

“Het is een voormalige poldermolen.” Om het water op peil te houden? “Juist, alleen gebeurt dat nu elektrisch via een gemaal; er zit helaas al precies 100 jaar geen binnenwerk meer in. In 1926 werd het een dieselgemaal en rond 1983 veranderde dat in een elektrisch gemaal.”

Droge voeten

De molen is eigendom van het hoogheemraadschap van Delfland, vertelt Monita Koop, ook aanwezig op het verjaardagsfeestje van de ronde stenen grondzeiler, zoals het type molen heet. Koop is heemraad bij het Hoogheemraadschap van Delfland (HHD). “Deze molen heeft er eeuwenlang voor gezorgd dat de mensen hier in Maassluis droge voeten hielden maar ook dat de kades en dijken in goede conditie waren. Het is een heel belangrijk element hier in het landschap. En hij draait nog steeds omdat het een monument is. Bovendien geldt voor de molen, net als voor ons mensen: rust roest.” Koop bedankte Pols namens HHD en alle ingezetenen voor het goede onderhoud van de molen. De molenaar is overigens op zaterdag- en woensdagmiddag in de molen te vinden en soms ook op vrijdagmiddag. En in vakantietijd komt hij er ook nog een paar keer extra.

Molenaarshuisje

Af en toe komen er wel eens mensen op zijn molen. “Alleen is het geen doorgaande weg. Je moet er bewust langs rijden of naartoe willen.” Op Monumentendag en (Westlandse) Molendag is de Wippersmolen ook altijd te bezichtigen. Het huisje wat erbij staat, en wat ook tot het monument behoort, is het oude molenaarshuisje (1898), waar de molenaar met zijn gezin woonde. Pols: “Tot ongeveer 1975 heeft er nog een stenen aanbouw aan vast gezeten, rechthoekig met een plat dak, maar dat was zo slecht dat ze dat gesloopt hebben.”

Over de grond

Bezoekers van de molen moeten wel goed naar de molenaar luisteren, benadrukt Koop. “Het is niet zomaar een speeltje.” Wat volgens de molenaar wel scheelt, is dat de molen geen binnenwerk meer heeft. Koop: “Maar mensen moeten wel uitkijken voor de wieken want die gaan over de grond.” Dit in tegenstelling tot molen de Hoop bijvoorbeeld, die een stellingmolen is.

Bijzondere objecten

Wat boeit Pols aan de molen? “Dat vind ik best een lastige vraag om te beantwoorden. De meeste collega-molenaars zijn nogal technisch en vinden techniek erg leuk. Ik ben niet technisch maar vond molens altijd leuke, bijzondere objecten; al die verschillende verschijningsvormen: groot, klein, ertussenin.” Desgevraagd laat hij weten dat er ook wel jongeren zijn die belangstelling hebben molenaar te worden maar dat het er niet heel veel zijn. Ook in het buitenland kijkt hij naar andere molens. “Je moet het wel leuk vinden. Sommigen doen er lacherig over maar als ze dan horen wat het inhoudt, vinden ze het toch wel bijzonder.” Is er ook een APK-keuring voor molens? Pols: “In zekere zin wel: de Monumentenwacht komt eens in de zoveel jaar controleren.” Een van de molenaars aanwezig op het verjaardagsfeestje van de Wippersmolen wist te vertellen dat deze molen later dit jaar wordt voorzien van nieuwe wieken en een nieuw rieten dak.