Reza Feilli is op weg naar het WK Powerchair Hockey
Met grote snelheid zoeven tien elektrische rolstoelen behendig door de trainingszaal van Powerchair Hockey club De Pont in revalidatiecentrum Rijndam in Rotterdam. De wekelijkse trainingsavond wordt afgesloten met een oefenpartijtje waarbij het er stevig aan toegaat.
Frans Jetten
De spelers hebben allerlei verschillende handicaps. Voor wie geen stick kan vasthouden is de rolstoel uitgerust met een zogenaamde T-stick. Een hulpmiddel dat aan de voorkant van de rolstoel wordt bevestigd zodat iedereen, ongeacht zijn of haar fysieke mogelijkheden, volwaardig mee kan spelen.
Ook Reza Feilli (35) heeft een stoel met zo’n T-stick. Hij is de keeper van het 2 meter 50 brede en 20 cm hoge doeltje en beweegt zijn rolstoel handig heen en weer om de lichte bal van 7,2 cm te blokken. Zijn medespelers posteren zich ook voor het doel om daarbij te assisteren.
Grote stap voor het gezin
Reza woont met zijn moeder Zohreh en vader Abolfazl sinds 2009 in Schipluiden, waar ze zich helemaal thuis voelen. Zij lieten in 2001 hun geboorteland Iran achter zich om in Nederland betere zorg voor Reza te kunnen regelen. Zijn handicap was al vanaf zijn geboorte kenbaar, al werd de diagnose ‘Ullrich Spierdystrofie’, een zeer zeldzame (één op de miljoen mensen) progressieve spierziekte, pas gesteld toen zij al jaren in Nederland verbleven.
“Mijn vader had een eigen goedlopende zuivelfabriek in Iran. Maar ze hebben toch voor mij de stap naar Nederland gemaakt” vertelt Reza dankbaar. Dat was bepaald geen gemakkelijke weg voor het gezin, maar na ruim drie jaar in een AZC in Zuidlaren kregen ze een aangepaste woning in Groningen. Vijf jaar later volgde de verhuizing naar Schipluiden om Reza de gelegenheid te geven een grafische opleiding te volgen in Rotterdam.
De huidige oorlogssituatie in Iran is iets wat Reza wel bezighoudt. “We zijn de afgelopen jaren regelmatig terug geweest naar Iran. Daar woont immers heel veel familie van ons. Voor zover we weten is iedereen daar nu nog OK, maar de communicatie verloopt zeer moeizaam. Het is natuurlijk bepaald geen fijne situatie daar. Wat dat betreft komt het WK voor mij op een verkeerd moment, maar aan de andere kant is het ook een goede afleiding.”
Van hobby naar Oranje
“Ik ben in 2004 al begonnen met Powerchair Hockey bij ‘The E-team Emmen’, toen we nog in Groningen woonden” vertelt de enthousiaste doelman na afloop van de training. Reza is graag bereid om in grote lijnen de regels van Powerchair Hockey, rolstoelhockey met een electrische rolstoel, toe te lichten. “Je speelt met vijf spelers die worden ingedeeld naar kwalificatiepunten. Die punten worden toegekend aan de hand van de medische beperkingen van een speler. Dat varieert van een half punt tot 4,5 punt. In een team mag in totaal maximaal 12 punten worden opgesteld. Zo wordt bereikt dat teams ongeveer van gelijke sterkte zijn wat hun handicaps betreft. In het verleden heb ik wel met een handstick gespeeld, maar door mijn verminderde spierkracht in mijn handen speel ik sinds 2022 met een T-stick. In die overgangsfase werd ik gescout door de bondscoach. Hij vertelde mij dat ik in aanmerking zou kunnen komen voor het Nederlands Team als ik me zou focussen op de T-stick. Sindsdien heb ik in de trainingsselectie van Oranje gezeten. Afgelopen oktober heb ik mijn eerste toernooi gespeeld en zijn we ook kampioen geworden. In de finale was ik belangrijk door onder meer een shoot-out tegen te houden. Een week later was ik opgenomen in de definitieve selectie voor het komende WK” vertelt Reza trots. “Daar ben ik mijn teamgenoten en coaches heel dankbaar voor. Zonder hen had ik dit niet gehaald.”
Grote invloed
“Ik heb een grafische studie gedaan voor allround DTP-er (Desk Top Publisher, red.). Via mijn stage ben ik terecht gekomen bij een bedrijf in Rijswijk. Ik werk vier dagen per week vier uur van huis uit. Verbatim is een hele flexibele werkgever die overal rekening mee houdt, ook met het Powerchair Hockey. In mijn situatie is dat extra belangrijk. Dat heeft me doen besluiten om deze baan vast te houden in plaats van door te studeren. Verbatim is overigens ook één van de sponsors van ons Nederlands Team. Zonder deze geldschieters zouden we niet aan het WK kunnen deelnemen.”
Reza heeft bij veel dagelijkse dingen ondersteuning nodig. “Mijn ouders gaan altijd overal met me mee. Ze hebben een bus waar ik met mijn rolstoel in kan.” Moeder Zohreh neemt, naast haar activiteiten als vrijwilligster op een school, veel van de dagelijkse taken voor haar rekening. “We rijden heel wat af met Reza. Iedere donderdag naar de training en daarnaast de wedstrijden en de centrale trainingen van het Nederlands team. Bovendien ook nog naar het zwemmen iedere week.” Vader Abolfazl, die naast zijn baan als klusjesman ook actief is als vrijwilliger bij de buurtpreventie in Schipluiden, vult aan: “Hij moet ook een paar keer per nacht gedraaid worden. Dat kan hij niet zelf. Dat doe ik dan meestal, want ik val gemakkelijker weer in slaap” zegt hij lachend.
WK in Finland
Met zijn club De Pont speelt Reza in de hoogste klasse in Nederland, maar zijn selectie voor het Nederlands Team is toch wel de kers op de taart. “Bij het vorige EK heb ik tot het eind meegetraind maar het eindtoernooi net niet gehaald. Nu vertrekken we op 24 mei met het vliegtuig naar Lahti in Finland en vanaf de 26e spelen we de wedstrijden. Op 1 juni zijn we weer terug. Hopelijk met de beker. Het zal lastig worden want de concurrentie is groot, maar we gaan voor niets minder dan goud.”
Het WK Powerchair Hockey is te volgen via de website van de Internationale Powerchair Hockey organisatie: https://ipchwc26.fiVan de wedstrijden zijn ook livestreams te volgen via het YouTube kanaal van IPCH.
Meer nieuws uit Midden-Delfland?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie