Francis en Gregor brengen bomvolle Bonifatiuskerk in verrukking

Door: Robert Heijdemann

Al ruim voor het begin om 15.00 uur zijn alle banken in de Bonifatiuskerk al gevuld en er komen nog steeds mensen binnen. Vrijwilligers halen stoelen uit kamers en zaaltjes. Uiteindelijk hebben zo’n 750 bezoekers een plaatsje gevonden. Allemaal zijn ze gekomen voor Francis van Broekhuizen & Gregor Bak. Het is ook niet zomaar een standaard concert. Met kleurrijke verhalen en anekdotes vertelt Francis over de klassieke aria’s van Verdi, Schubert, Faurée tot en met de moderne nummers ‘Het Dorp’ van Wim Zonneveld, ‘Voor haar’ van Frans Halsema en de West Side Story met ‘I feel pretty’.

Conference

Humorvol dist Francis tal van kleurrijke wetenswaardigheden op. Af en toe lijkt het wel een conference. Niet verwonderlijk dat zij met Gregor ook in de theaters staan met shows, zoals afgelopen jaar met ‘Een schandalig mooie opera’. In het publiek zitten ook burgemeester Huri Sahin en wethouder Mark Wit. “Als gemeente zijn we heel blij met deze concertserie. Het programma is gevarieerd en brengt voor ieder wat wils. Het is een gratis concert, iedereen kan naar binnen, ook mensen die minder draagkrachtig zijn”, horen we van hem. Ook bewoners van de verzorgingshuizen dicht in de buurt van de kerk zijn aanwezig. Onderwatershof is met 36 mensen vertegenwoordigd. Kortom: een heel mooi startconcert van deze maandelijkse serie.

Ouderenzorg

“Wij vinden het heel leuk om in de Bonifatiuskerk te zijn. Het is de kerk waar ook de vader van Gregor orgel speelde. Dat is Jan Bak”. Ze beginnen met Ave Maria van Schubert. “Dat is mooi om te zingen in zo’n prachtige kerk”, gevolgd door een Welsh volkslied. “Heel mooi om te zingen, net of ik ben opgegroeid tussen de bergen van Wales”. 

Met de afgelopen jaarwisseling hebben Francis en Gregor veel Nieuwjaarsconcerten gegeven. “Daar hebben we veel Franse muziek gezongen uit de Bel époque periode tussen 1870 en 1914”. Dat herinnert haar aan haar zanglessen op de vrijdagmiddag bij haar zangleraar Paul. “Dat was voordat ik naar het conservatorium ging en nog ouderenzorg studeerde. Paul was een echte chique heer die 50 jaar ouder was dan ik, hij woonde bij de Theresiastraat en haalde altijd lekkere gebakjes bij bakker Engelhart”.

Rijkdom en liefde

“Nu naar de opera, het is zo fijn om te zingen in zo’n mooie kerk met een prachtige akoestiek”. Het wordt ‘Notre petite table’ uit de opera Manon van Masanet. Een meisje met de naam Manon staat centraal. Zij moet steeds kiezen tussen rijkdom en liefde. Zo komt een ridder tegen en wordt verliefd, maar het is een arme ridder. Dan komt ze een rijke baron tegen haar vraagt bij hem te komen wonen, maar ze mist de liefde. Ze gaat op zoek naar haar ridder. En als zoveel opera’s eindigt het treurig met de ridder aan het graf van Manon. 

Ook over de Italiaanse Giuseppe Verdi vertelt Frances. “Hij was heel gelukkig getrouwd met Margaretha, de dochter van z’n muziekleraar. Maar zijn vrouw en twee kinderen gingen jong dood en op z’n 27ste is hij al weduwnaar. Hij wilde niet meer componeren. Dan schrijft hij toch het nu zo bekende Nabucco met het slavenkoor. Bij een optreden leert hij een vrouw kennen die in zijn opera zingt en hij wordt weer verliefd. Het geluk is terug zijn leven.” Over zijn leven schrijft hij de opera La Traviata. Francis zingt daaruit de aria “Addio del passato”.

Meezingen met refrein

De mooie verhalen van Francis zorgen ervoor dat de stemming er goed in zit. Er wordt veel gelachen. Als ze aankondigt het door Wim Zonneveld bekend geworden ‘Het Dorp’ te gaan zingen en iedereen uitnodigt mee te zingen, gaat het los. “Toen ik langs het tuinpad van m’n vader de hoge bomen nog zag staan. Ik was een kind, hoe kon ik weten. Dat dat voorgoed voorbij zou gaan”, zingen honderden mee. Ook Frans Halsema passeert de revue. “Ik logeerde als kind vaak bij mijn oom en tante in Haarlem. Die draaiden veel de plaat ‘Voor haar’. Zij vonden dat nummer zo mooi dat ze er helemaal stil van werden.” 

Tot slot zingt Francis haar lijflied dat Gregor voor haar componeerde. “In de auto rijden we naar alle optredens, van al die gesprekken heeft hij een heel mooi lied geschreven en di vertaalt naar het Italiaans. Amore e Musica, liefde en muziek.” Het staande applaus van alle bezoekers zorgt voor een mooie toegift: ‘We’ll meet again’ van Vera Lynn. 

Na afloop genieten veel bezoekers nog van een glas wijn. “Het was fantastisch, weer een pareltje”, horen we. “Het is een feest om hier naartoe te gaan. Francis heeft humor en dat is het mooiste dat er is.”