Column: Rijswijk van twee kanten - Prengerfans

Beste Frans,

Hoe gehard wij als doorgewinterde journalisten ook mogen zijn, mijn hart breekt nog altijd wanneer ik, zoals vorige week, moet lezen hoe twee jonge kittens gedumpt worden in de Rijswijkse bosjes, en dit hachelijk avontuur alleen maar kunnen namiauwen dankzij het kordaat ingrijpen van een oplettende voorbijganger. Gelukkig kunnen zij nu in het asiel aan het Julialaantje op kracht komen dankzij de goede zorg van weldoeners zoals Alice Prenger. Ik neem, met een diepe buiging, mijn petje af voor deze hulpverleners. Vrijwilligerswerk in het asiel is namelijk véél meer dan kattenknuffelen: het grootste deel bestaat letterlijk uit strontruimen. Daar komt nog eens bij dat niet elke redding een succesverhaal wordt. Je moet voor dit werk dus stevig in je schoenen staan en mensen moeten op je kunnen bouwen. Dat zijn twee eigenschappen die we zeker terugzien in Alice: sterk én met een hart van goud.

Alice is niet alleen een weldoener voor dieren, als politica komt zij ook op voor het belang van Rijswijk. In deze rol predikt ze respect. Niet alleen voor dieren, maar ook voor haar medemens. Ze haat polarisatie. Daarom was ik twee maanden geleden ook zo verbaasd over de Artikel 44 vragen die Alice namens haar Beter voor Rijswijk fractie stelde over die fatbikes van AZC bewoners. Een gevalletje framing volgens het boekje. En daarom niks voor Alice. Ik vermoed dan ook dat we hier pure fractiediscipline hoorden spreken, de prijs die een individueel politicus soms betaalt om het met de overige punten van de fractie wél eens te zijn. Want zorg voor de zwakkeren zit bij Alice in het DNA. En iemand die zo overloopt van dierenliefde, moet toch ook mededogen voelen voor zijn medemens?

Met welgemeende groet, Marc

Hoi Marc,

Alice Prenger! Ik moet eerlijk bekennen dat ik een fan ben. Ze zat ooit bij Rene Marquard en mijn persoontje aan tafel bij de helaas ter ziele gegane talkshow Grand Café Rijswijk en liet zich door ons niet het kaas van het brood eten. Ook wilde ze liever niet debatteren met Danny van Dam. Die was geen partij voor haar, vond ze. Ze gunde de voorman van Wij.Rijswijk namelijk een minder sterke opponent. Natuurlijk konden wij niet anders dan aan haar verzoek voldoen.

Alice is de stabiele factor van BvR en runt als het ware de hele tent. En met haar valt niet te sollen. Zelfs Marc Weterings is als was in haar handen. Let maar op: zodra Alice in de buurt is, verandert hij in een tandeloze tijger. Ik denk zelfs dat de wethouder een beetje bang is voor haar. De kracht van Alice zit ‘m vooral in het feit dat zij serieus gevonden wil worden, terwijl zij zichzelf juist helemaal niet serieus neemt. En iedereen trapt erin. Dat maakt haar ook grappig, uniek en vooral aaibaar. Dat ze zich inzet voor haar medemens en de diertjes komt haar toe. In feite is ze geen echte politica, maar meer iemand die gewoon lekker wil meedoen. Alice is de gezellige tante op het feest dat door haar aanwezigheid plots een stuk leuker wordt. Het gevalletje “framing buiten het boekje”, waar jij het over hebt, lijkt eerder iets te zijn dat is gebeurd in haar overenthousiasme. Laten wij haar deze faux pas daarom vergeven en overgaan tot de orde van de dag.

Beste groet, Frans