Column: Rijswijk van twee kanten - Sluisblokkade

Beste Frans,

 Ook dit jaar is de lintjesregen weer aan ons voorbijgetrokken. Twee keer per maand de inwoners van Rijswijk vermaken met wat korte kanttekeningen over het wel en wee van onze leefomgeving is blijkbaar te summier om op te vallen bij de koning. Misschien was het anders geweest als we zouden schrijven voor de Haagse editie die in paleis Noordeinde op de mat valt. Toch vind ik het krom. Neem nou onze raadsleden. Als zo’n Sandra van de Waart keurig drie volle termijnen als raadslid uitzit, krijgt ze al een lintje. Daar kan zelfs geen doseersluis iets aan veranderen. Twee keer per dag stond er een kilometerslange file op het knooppunt Van der Kooyweg. Ik ken mensen die voor alle zekerheid met een noodrantsoen van huis gingen, voor het geval ze hun eigen huisdeur niet voor middernacht zouden bereiken. En dat is allemaal de schuld van Sandra. Gelukkig is dankzij een voortvarende motie van de VVD, BvR, Wij, RB, CDA en Denk die hele doseersluis nu verleden tijd en kunnen er weer vijfhonderd auto’s met tachtig kilometer per uur door die zogenaamde fietsstraat jakkeren. Tot het fout gaat en er een kind wordt doodgereden. Dan is het allemaal de schuld van progressieve Sandra, want tijdens haar wethouderschap is die doseersluis weggehaald en dat maakt haar verantwoordelijk. Het is een politiek spel waar ik terstond overspannen van zou raken. Niet verwonderlijk dus dat zelfs zo’n politieke tijger als Danny van Dam de komende weken een stapje terugdoet. Het werd hem allemaal een beetje te veel. Iemand zei me laatst: ‘hij stond uren met zijn handen op de leuning van de Hoornbrug’. Wat dat betreft zou Danny wel een goede doseersluis kunnen gebruiken. Of ken jij een beter recept ter ontspanning? 

 Met gedoseerde groet,  Marc

Beste Marc,

De jaarlijkse lintjesregen rond periode rond Koningsdag is altijd weer een gebeurtenis op zich. Ik vind het heel aandoenlijk om te zien dat iemand die zo enorm zijn of haar best heeft gedaan voor de samenleving, zo’n eremetaal krijgt opgespeld. Een cheque van tienduizend euro wordt natuurlijk te gortig, dus doe dan maar iets symbolisch. Doet het meestal goed bij de mensen. Toekomstige lintjesontvangers worden spontaan door een of ander familielid meegelokt naar het stadhuis onder het mom van: we gaan naar een leuke cabaretvoorstelling kijken. En een leuke voorstelling wordt het als niet veel later de lintjesontvanger wordt toegesproken door burgemeester of wethouder en al de heldendaden worden benoemd. Het heeft de Zijne Majesteit de Koning behaagd is een prachtige strofe waar vrijwel iedereen warm van wordt. Geen gedoe verder, belonen die lieverds.

En ja, ook ik heb ze gekend: die stoere lui, overtuigd van het feit dat zij een lintje absoluut zullen weigeren, maar uiteindelijk stiekem toch voorzichtig staan te snotteren bij ontvangst. Schijn bedriegt soms.

Wist jij overigens dat er verschillende rangen en graden zijn in de wereld van de lintjes? Net als in het leger. Bij verdienste in de lokale sfeer wordt je slechts lid. Maar wanneer de daden groter zijn, kun je zelfs ridder of officier worden. Marco Kroon kreeg ooit de hoogste onderscheiding en schopte het tot ridder in de Militaire Willems-Orde. Bij Defensie krabben ze zich zelf nog weleens achter de oren hierover.

Maar goed, de kans dat wij zelf ooit zo’n mooi pronkstuk voor onze keurige stukjes zullen ontvangen is nog kleiner dan dat de doseersluis plotseling goed gaat werken. Wat Sandra van de Waart ook doet als wethouder, ze kan geen ijzer met handen breken. Mocht ze maar één termijn als wethouder dienen, maak haar dan meteen maar een ridder.

Een onderscheidende groet, Frans