Column: Annemiek van Moorst - De geschiedenis leeft

Nu wil je vast weten waar we zijn geweest. Deze column gaat over de musical Willem van Oranje. En nee, haak nu niet af. Lees vooral door. Ook als je niet van musicals houdt.

Door deze musical begreep ik ineens veel beter wat ons volkslied, het Wilhelmus, eigenlijk vertelt. Als juf onderzocht ik rond Koningsdag samen met kinderen de geschiedenis van de Oranjes. Ieder groepje werkte een lid van Oranje uit en presenteerde dat aan de groep. Best goed, maar de musical deed het beter. Macht, geloof, liefde, vrijheid en moed kwamen daar perfect samen.

Willem van Oranje werd in 1533 geboren als Willem van Nassau op slot Dillenburg in Duitsland. Op zijn elfde erfde hij het prinsdom Orange, waaraan het Huis van Oranje zijn naam dankt. Hij groeide uit tot een van de machtigste machthebbers van de Nederlanden.

Aanvankelijk was hij trouw aan de Spaanse koning Filips II, maar later verzette hij zich tegen diens harde beleid en de vervolging van andersdenkenden. Daarmee werd hij de leider van de Opstand die de basis legde voor het Nederland waarin wij vandaag leven. Zonder Willem van Oranje had ons land er waarschijnlijk heel anders uitgezien.

Ook de geschiedenis van onze volksliederen vertelt iets over wie wij zijn. Het Wilhelmus, geschreven rond 1570, klinkt alsof Willem zelf aan het woord is. Het laat zien hoe hij worstelde met loyaliteit, geloof en verantwoordelijkheid.

Een klein zijstapje naar een Rijswijks weetje: Het Wilhelmus was lange tijd niet ons officiële volkslied. Van 1815 tot 1932 was dat Wien Neêrlands Bloed, geschreven door dichter Hendrik Tollens. Hij schreef dit lied in het Tollenshuis in Rijswijk.

En nu terug naar de kracht van deze musical. Het is geen les uit een boek, maar een verhaal dat mij raakte. Juist nu, in een wereld vol onrust over vrijheid en identiteit, is terugkijken noodzaak.

Wie het verleden begrijpt, kijkt anders naar de toekomst. De toekomst staat nooit los van het verleden. Willem van Oranje laat dat zien. Duik erin!