Column: Rijswijk van twee kanten: Fransenslag

Hoi Marc,

Ik maak me grote zorgen over de wedstrijd Marokko-Frankrijk van vanavond, donderdag 9 juli dus. Afgelopen week maakten de Canadezen er hier in onze grote steden al een puinhoop van na het verlies tegen Marokko. Die dachten waarschijnlijk: in 1945 hebben we ons van de goede kant laten zien, nu maken ze kennis met de echte Canadees. En ja, ook de Fransen kennende, zullen die na afloop van de wedstrijd de boel aan gort slaan. Ik ken dat volk: klein van stuk, maar met een vreselijk grote mond. Ik weet dat, want ik ben namelijk zelf van Franse komaf (grootvader van vaders kant). Aangezien hier veel Fransen wonen (die zijn destijds blijven hangen na Napoleon en lullen nog steevast allemaal Frans) zullen de grote steden deze donderdagavond worden overspoeld door Galliërs, met maar één doel voor ogen: gewapend met keiharde stokbroden van minstens één week oud, alles slopen wat ze maar kunnen slopen. En geloof me, zo’n klap wil jij echt niet voor je bakkes krijgen.

Gelukkig maar dat ik nog een beetje invloed heb in de Franse gemeenschap. Daarom zal ik samen met andere medegenoten mij serieus gaan inzetten om dit te voorkomen. Ik zal er ook voor zorgen dat sowieso Rijswijk gevrijwaard wordt van rellende Fransozen. Wij hebben hier immers al genoeg aan ons hoofd. Ook heb ik de politie al gewaarschuwd. Die zijn niet mals heb ik begrepen en slaan er flink op los. Vooral die in Amsterdam gaan zo ver, dat ik zelfs weleens denk: nou nou nou, mag het een tandje minder, heren? Dus bij deze de waarschuwing: blijf binnen vanavond! Die Fransen zijn niet voor één gat te vangen. Sterkte goser!

Beste Frans,

Je bent te negatief. Zondagmiddag was ik in Buitenveldert bij een kennis op bezoek die de lijfspreuk voert: ‘Ik ken die Fransen wel, maar de Fransen kennen mij nog niet’. In de loop der jaren heb ik vooral tijdens vakanties veel Fransen leren kennen en over het algemeen zijn het vrij vrolijke gasten. Ze kunnen ook vaak een aardig moppie zingen, al ken ik er één die dat doet in het Duits en dat hoeft voor mij dan weer niet. Een andere Frans is culinair journalist. “Ik ben van de knoflookpers”, grapt hij daar steeds over. Alleen als eigenaar van een wijnbar zou ik vannacht misschien slecht slapen, maar ik maak me verder geen zorgen over die voorspelde rellen van jou. Die Fransen maken zich er uiteindelijk altijd met een Jantje van Leiden vanaf. Niks ten nadele van jouw voorouders, maar het tijdperk dat de Fransen ons hier écht angst inboezemden, ligt al jaren achter ons.

Sportieve groet, Marc.