Column: Anita Voortman - Ik hou van meeuwen

Op mijn bucketlist staat nog steeds: een haring happen en wachten tot er een meeuw langs scheert om hem af te pakken. Ik ken de locaties, dus moet ik het snel maar eens gaan regelen.

In deze periode is het topdrukte bij de dierenambulance met meeuwen die in de problemen komen. Wij helpen ze als het echt nodig is. Bijvoorbeeld als de pluizigen van het dak vallen. Als ze gewond of ziek zijn. Als de peuters rondlopen zonder ouders in de buurt. En ook als ze in binnentuin of op balkon belanden, waar ze zelf niet weg kunnen komen.

Pas liep ik in de Rijswijkse Kerklaan en hoorde gepiep. Een klein meeuwenbolletje liep heen en weer in de dakgoot. Moedermeeuw scheerde een paar keer vlak over mijn hoofd om me weg te jagen. Ik besloot ze met rust te laten en de volgende dag te kijken of alles ok was. Dat deed ik. Het was stil, geen goed teken. Ik vond het kleintje in de bestraatte voortuin. Helaas te vroeg gesprongen. Zo zielig, ik was er de hele dag van slag van.

Regelmatig zeggen mensen: ‘Ik heb een hekel aan meeuwen, ze maken herrie en troep.’ Maar hoezo dan? Mensen maken de troep en maken het aantrekkelijk voor ze om in onze steden te blijven. Pas was er een braderie. Na afloop deponeerden mensen hun afval rondom de containers. Zakken en dozen vol troep en etensresten. Dus was er een afterparty. Ik telde zeker 35 meeuwen tegelijk rondom die containers. Geef ze eens ongelijk. Het eten lag voor het oprapen. Wie maakt dan de troep?

Gelukkig gaat het goed bij mij aan de overkant. Op een hoog dak van een pand aan de Herenstraat worden momenteel twee jonge mantelmeeuwen grootgebracht. Zo mooi om te zien hoe de ouders ze voeren en beschermen. Maar, er komt een moment dat ook zij het dak verlaten en de sprong gaan wagen. Hopelijk kunnen ze dan goed genoeg fladderen om een veilige landing te maken. Ik hou ze elke dag goed in de gaten. Misschien hebben ze mijn hulp nodig. Want ik hou van meeuwen. Ik wel.

(Meer informatie: www.dierenambulancedenhaag.nl/Het jonge meeuwen seizoen)