Drie kerken, één grasveld en een geslaagd feest in Rozenburg

Door Cornelia Molendijk

Op het grote grasveld voor de Adventskerk waren parcoursen uitgezet waar spelletjes gedaan konden worden. Kinderen kregen een kaart waarop de diverse spellen waren genoteerd. Aan de zijkant van het veld stond een poffertjeskraam, waar ieder naar believen poffertjes kon verkrijgen. Een feest waar drie kerken aan deelnemen, dat is uniek te noemen. Om een en ander te verduidelijken, de voorgeschiedenis hiervan.

Kerken

De eerste gemeente die aan het feest deelnam, is de Samenwerkingsgemeente, ontstaan uit de Christelijke Gereformeerde Kerk (CGK) en de Nederlands Gereformeerde Kerk (NGK). Zij vormen sinds 2017 samen één gemeente in de Adventskerk. De tweede gemeente is de Protestantse Kerk Rozenburg. Jarenlang waren de Hervormde Kerk en de Gereformeerde Kerk, ook landelijk, aparte gemeenten. Sinds 1961 begon voor hen, samen met de Evangelisch Lutherse Kerk, een Samen op Weg proces. Bij een fusie in 2004 kwam de Protestantse kerk in Nederland tot stand (PKN) Ook op Rozenburg kwamen de kerken nader tot elkaar, de Gereformeerden en de Hervormden werden één gemeente. De Gereformeerde Ontmoetingskerk werd later het muziektheater en de gemeente komt samen in de Immanuëlkerk. De derde gemeente die aan het feest deelnam, is de St. Jozefkerk. Met die kerk worden Ecoumenische diensten, om de beurt met de Protestantse kerk gehouden. De organisten Frans Gort en Rob Oosterlee, begeleiden de diensten in de Protestantse Kerk, maar ook in de St. Jozefkerk.

Verschillen

De kerken verschilden zeer van elkaar. Een jongen van Gereformeerde huize mocht geen verkering hebben met een Hervormd meisje, laat staan met een Rooms Katholiek meisje. Vroeger waren de inzichten bij de kerken onderling, heel groot. Het gezegde deed opgang: “Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duvel tussen”. Dit alles is gelukkig verleden tijd. Vandaar het feest, zeer goed georganiseerd, men bracht koffie en thee, ook limonade rond, er was gebak voor allen, en vreugde voor iedereen. De sfeer was buitengewoon goed en men ging met de diverse spelletjes in prima humeur de competitie aan. Een meisje, Jazmayn, was mensen aan het schminken, zo ook haar oma, die werd als vlinder geschminkt. De oma, met vlinder op haar gezicht, verklaarde de volgende dag met die vlinder naar de kerk te gaan, tot grote hilariteit van de omstanders. Een iets oudere heer vertelde mij dat hij had zitten praten met een vrouw, heel fijn. “Het is dat ik Rooms- katholiek ben zei hij, anders was ik meteen lid geworden van die club hier.” Hij wees met zijn duim naar de Adventskerk, waar we vlakbij zaten.

Bij de ingang van die kerk hangt een kastje, waarop staat: ‘Geef wat je kunt missen, neem wat je nodig hebt’. Buiten, op het grasveld waren echt leuke spelletjes te doen. Voor jong en oud wat wils. Binnen in de ontmoetingsruimte van de kerk kon men schaken, Mens erger je nieten, Diamond painting of aan een grote tafel gezellig kletsen met elkaar. Eensgezind kunnen we deze gebeurtenis samenvatten met het lied van Maarten Luther: “Een vaste burcht is onze God”.