Column: Koorts

Ik geniet altijd van het landschap. Mistige bergen in de vroege ochtend, adembenemende beelden. Even later storten topsporters zich daar naar beneden, op jacht naar de snelste tijd. Schansspringen blijft ook magisch. Alleen al de durf om van zo’n hoogte te springen verdient bijna een medaille. In de aanloop naar de Spelen zag ik de film over Eddie the Eagle. Ik weet nog dat ik als kind met mijn ouders op televisie zijn sprong in Calgary zag. Er was destijds veel om te doen. Taron Egerton vertolkte hem prachtig.

En dan het schaatsen. Terwijl ik dit schrijf, denk ik aan de 1000 meter van Joep Wennemars, die werd afgesneden. Wat een drama. Logisch dat hij van vermoeidheid en teleurstelling nauwelijks uit zijn woorden kwam voor de camera. Knap dat hij de race nog een keer reed, maar waarom kreeg hij maar een half uur om te herstellen? Onbegrijpelijk. Hopelijk neemt hij morgen revanche op de 1500 meter. Een razendsnelle Jenning de Boo sleepte bij zijn Olympisch debuut twee keer zilver binnen. Shorttrackers Jens van ‘t Wout en Xandra Velzeboer allebei twee keer goud!

En Jutta dan. Wat een prestatie op de 1000 meter. Mascara op de kin, prachtig beeld. Femke Kok reed met de handen op de rug naar een toptijd, alsof ze een rustig rondje maakte. Zo krachtig en zelfverzekerd. Die medaille was overtuigend van haar en dat bewees ze zondag op haar gouden 500 meter. Jutta pakte zilver.

Naast Spelenkoorts stijgt ook de verkiezingskoorts. Je kunt geen straat inrijden of er staan borden. Eerlijk gezegd heb ik mijn stem nog nooit laten bepalen door een kartonnen bord langs de weg. Daar heb ik meer uitleg voor nodig. Bijvoorbeeld in een huis-aan-huiskrant.

De meeste campagnes zijn dit weekend begonnen. Partijen proberen op allerlei manieren aandacht te trekken. Opvallend in Schiedam is de Partij voor de Dieren. Op onze website diende de partij twee agendapunten in die mij deden fronsen. Op expeditie met de duivenredders? Ik vermoed dat vooral Groenoord daar niet op zit te wachten. Of expeditie Ratterdam: “Je leert ratten van een heel andere kant kennen.” Wauw, oké. Dat is een andere manier van campagne voeren! Ik heb het nog even opgezocht om te checken of het geen grap was. Dat bleek het niet.

Of het nu om sport of politiek gaat: koorts zorgt voor opwinding, maar uiteindelijk draait het om prestaties. En ook zonder medaille kan een race medaillewaardig zijn. Strijd, veerkracht en doorzettingsvermogen zeggen soms meer dan het podium – en dat is minstens zo veel waard.