Column Stella @t Schiedam: Mensenwerk

Ik ben cynisch over deze ontwikkelingen. Ik kan het niet helpen. Opgegroeid in generatie X waar de Commodore langzaam zijn intrede deed en waar wij razend enthousiast over waren natuurlijk. Uren hebben we plezier beleefd aan Summer en Wintergames en spellen als Pong, Gonzo, Donkey Kong en Ghostbusters. Een joystick met een vuurknop. Die je uit frustratie best een keer kon laten stuiteren. Dat kan je met de dure, geavanceerde consoles van tegenwoordig niet meer doen.

Wij keken naar films als Terminator, Robocop en later The Matrix. Waarbij de robots maar één missie hadden, het overnemen van de wereld en uitroeiing van de mens. Ik ben niet tegen vooruitgang en ontwikkeling van technologie en ik ben zover ik weet geen complotdenker. Én personeelstekort is een feit over de hele linie. Maar toch vind ik het een ontwikkeling die ik met enig argwaan ontvang. Ik erger me nog steeds aan het feit dat je veel dingen moet regelen voor jezelf zonder dat er een mens aan te pas komt.

Deze ‘Humanoid robots’ (de term alleen al) kunnen volgens het persbericht “door toenemende personeelstekorten en automatisering fysieke arbeid ondersteunen. Grote technologiebedrijven investeren miljarden euro’s in een nieuwe generatie robots die kunnen werken in logistiek, industrie, bouw, tuinbouw, zorg en facilitaire dienstverlening. Dat zijn nogal wat vakgroepen. Personeelstekort… oké. Maar is dat niet gewoon een excuus voor, “het kan goedkoper”? Draaien we onszelf niet heel langzaam de nek om zo? Ik verwacht niet dat er op een zekere dag een robot met rode ogen achter iedereen aankomt, maar er worden miljarden geïnvesteerd; niet in goed personeel, maar in robots.

Of ben ik gewoon op een leeftijd gekomen dat vooruitgang een zekere angst oproept. Zoals de oudere generatie dat vroeger ook deed toen ik jonger was?, vraag ik me dan af. We mogen best trots zijn op zo’n innovatiecentrum in Schiedam en zal de werkgelegenheid en opleidingen in die sector goed doen. Nu maar hopen dat die humanoid robots worden ingezet op plekken waar echt geen mens meer voor te vinden is. En niet onze baan kosten en wij het o zo gewaardeerde mensenwerk kunnen blijven doen, met empathie, een luisterend oor, en menselijke fouten.