‘Ik voel mij thuis hier en hoop dit werk nog heel lang te kunnen doen’

Door Christianne Keijzer

Henk is 70 jaar oud en doof geboren. Drie jaar geleden kwam hij als vrijwilliger bij stichting Buurtwerkplaats de Buren. De stichting is opgericht door Joost Krop en is een non-profit stadsonderneming, die met zijn diensten werkt aan een schone en groene stad, waarin Schiedammers zich met elkaar verbonden voelen en samen redzaam zijn. Ze hebben een klussendienst, een afvalcoach, maken diverse producten van hout en voeren uiteenlopende projecten uit voor Schiedam.

Op dit moment zijn er acht personeelsleden en per jaar werken ongeveer 65 mensen via andere verbanden. Dat zijn vrijwilligers, mensen die in een re-integratietraject zitten, statushouders die een inburgeringscursus doen of mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.

Trouwe collega

Henk is inmiddels een trouwe collega, die goed binnen het team past. Joost is blij met Henk. “Hij heeft veel werkervaring, is dankbaar en maakt makkelijk contact met anderen. Dat maakt het prettig werken met hem.”

De communicatie met de collega’s gaat goed. Henk kan goed spraakafzien, doordat hij vroeger op school daarin getraind werd. Maar hij heeft ook sinds 2009 een cochleair implantaat, waardoor hij meer kan horen. Zo kan hij beter geluiden van auto’s, treinen en machines waarnemen, maar kan hij ook met de huistelefoon een telefoongesprek voeren. “Ik heb wel in het begin uitgelegd aan collega’s, dat ze eerst oogcontact met mij moeten maken, als ze iets willen zeggen”, vertelt Henk.

Henk zat vroeger op een school voor doven en slechthorenden en heeft een techniekopleiding gevolgd. Hij vertelt, dat hij daarna op zijn 14e gelijk kon werken als kraanmachinist op een kraan van tientallen meters hoog. “Ik heb geen hoogtevrees”, lacht Henk. Een paar jaar later gaf zijn baas echter aan, dat het toch wel noodzakelijk is om met elkaar te kunnen communiceren via een portofoon. “Dat ging helaas niet met mijn doofheid.” Henk kreeg ander werk en ging stucen, metselen en tegelzetten. Maar op zijn 21e viel hij van een steiger van 7 meter hoog en raakte zijn ruggenmerg beschadigd. Na twee jaar revalideren kwam hij te werken bij de sociale werkplaats op de afdeling houtbewerking en later op de afdeling waar hij tuinmeubelen in elkaar moest zetten.

Moeilijke periode

Met zijn 67e jaar ging hij met pensioen. Kort daarna overleed zijn vrouw tot zijn grote verdriet. Dat was een moeilijke periode voor Henk. “Ik wilde niet alleen thuis zitten en kwam via het wijkteam in contact met Joost van de buurtwerkplaats.” Dat klikte goed en Joost kon de werkervaring van Henk heel goed gebruiken.

Toen Henk op de werkplaats kwam, zag hij de machine staan, waar hij op de sociale werkplaats mee gewerkt had, maar waarmee hij zijn vingertop heeft afgezaagd. “Het eerste wat Henk toen zei was: ‘die moet er uit, die is niet veilig’. We hadden die net voor weinig geld tweedehands gekocht, maar hebben die toen maar weggedaan”, vertelt Joost.

Veiligheid

Voor Henk is veiligheid op het werk heel belangrijk. Dat komt door zijn eigen ervaringen. Hij spreekt collega’s daarop aan, wat ze niet altijd leuk vinden. “Maar daar trek ik mij niets van aan. Veiligheid is gewoon heel belangrijk.”

Henk maakt op de werkplaats met veel plezier bloem- en boombakken, weggeefkasten en soms gaat hij met een collega bij mensen thuis klussen doen, zoals een gordijnrail ophangen of een schilderij. Ook maken ze wel eens geveltuinen klaar voor mensen. “Ik doe dat altijd samen met een collega vanwege de communicatie. We hebben een goede samenwerking.”

Ik voel mij thuis hier en hoop dit werk nog heel lang te kunnen doen.“