Column Thuis in Schiedam: JACK

door Margi Geerlinks

Sommige mensen nemen afscheid. Anderen maken er een laatste voorstelling van. Jack Kerklaan deed dat laatste.

De Buitenhavenweg stond vol. Mensen kwamen uit nieuwsgierigheid én uit bewondering. Ze wilden erbij zijn. Omdat je wist: als Jack zelfs zijn afscheid regisseert, dan wordt het geen stille bedoening. En dat werd het ook niet. Er was drank, vuurwerk en er werd “Lang zal hij leven” gezongen. Zijn afscheid was legendarisch.

Onder de aanwezigen bekende Rotterdammers als Wilfried de Jong, huidige Rijnmond-hoofdredacteur Ruud van Os en oud-hoofdredacteur Nico Haasbroek — met wie Jack een warme band had —. Ook voetballers als Laros en Deroy Duarte bewezen hem de laatste eer. Het zegt alles over de man die hij was: aanwezig in alle lagen van de stad.

Zijn kinderen Chelsea en Kick spraken het publiek toe in zijn kenmerkende outfits. In Chelsea zag je zijn energie terug — de bravoure, de vanzelfsprekende podiumdrift. Even stond hij daar weer, tussen de mensen.

Jack was de razende reporter van Radio Rijnmond. Geen gewone journalist, maar een ‘journa-tist’: half verslaggever, half artiest. Hij stelde vragen die niemand anders stelde. Hij kende de onderwereld én het stadhuis. Hij was grof, geestig, loyaal. Een ruwe bolster met een blanke pit.

Schiedam kende hem al veel langer. Als buurjongen op de Nieuwstraat. Als leerling die acht jaar deed over de havo, niet uit onkunde maar uit levenslust. Als zoon van een melkboer, altijd voorop, altijd pratend.

Zelfs toen hij hoorde dat hij uitgezaaide prostaatkanker had, bleef hij relativeren. Humor was zijn overlevingsstrategie. Zijn wapen. Zijn handelsmerk.

De straten en het water van Rotterdam en Schiedam gaan hem missen. En daarom moet er een Jack-route komen. Een wandelroute langs de Nieuwstraat, de kades, de kroegen, de plekken waar hij verhalen verzamelde en rondleidingen gaf. Langs de sporen die hij naliet.

Want Jack heeft zijn stad niet alleen verslagen. Hij heeft haar beleefd.

En sommige mensen verdienen geen stilte, maar een route die blijft lopen.